przeskocz do treści | przeskocz do menu głównego
Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
| | |
A | A | A
Środa, 10 maja 2017

List prezydenta na uroczystościach pogrzebowych śp. Tomasza Burka

List prezydenta na uroczystościach pogrzebowych śp. Tomasza Burka odczytał prof. Andrzej Waśko, Doradca Prezydenta RP

 Uczestnicy uroczystości pogrzebowych

                                                        śp. Tomasza Burka w Podkowie Leśnej

 
Szanowni Państwo!
 

Ta nagła śmierć zaskoczyła wszystkich. Odszedł wybitny krytyk literacki, historyk literatury, eseista. Ale przecież śp. Tomasz Burek był dla polskiej kultury kimś znacznie ważniejszym. Był znakomitym myślicielem i filozofem literatury, strażnikiem ładu i trwałych wartości. Był duchowym wychowawcą wielu pokoleń polskiej inteligencji. Już same tytuły Jego kolejnych książek – by przywołać chociażby: Dalej aktualne, Żadnych marzeń, Dzieło niczyje – stawały się hasłami w dyskusjach nad stanem samowiedzy Polaków, funkcjonowały jako celne diagnozy i podsumowania.  

 

Odszedł nieoceniony przewodnik po naszej współczesności, po jej jasnych i ciemnych stronach. Jako cierpliwy, a jednocześnie wymagający czytelnik, pierwszy wyruszał w podróż na poszukiwanie nowych opinii i sądów. Tworzył własną mapę kultury, stawiał niezależne oceny, pełne społecznej pasji i wiary w pisarską misję. Głęboko osadzony w tradycji, nie oglądając się na literackie mody, poszukiwał arcydzieła na miarę własnych wyobrażeń i na miarę epoki, w której przyszło Mu żyć. W przenikliwych wypowiedziach porządkował idee według skrzętnie wypracowanej koncepcji myślowej. Nigdy nie poruszał się w świecie abstrakcji. Wolał pisać i mówić o konkretnych problemach, o troskach współczesnego człowieka, zbyt często oddalającego się od duchowości, gubiącego podstawowe prawdy, nad czym Tomasz Burek nieraz ubolewał. Książki stanowiły dla Niego nie tylko wytwór wyobraźni, ale przede wszystkim klucz do poznania rzeczywistości, przestrzeń spotkania i rozumienia. Zobacz także: Pożegnanie Tomasza Burka

 

Literaturę postrzegał przede wszystkim jako emanację słowa – wolnego, nieuwikłanego w koniunkturalne wybory, inspirującego do czynu. Takiej literatury bronił przed zakusami komunistycznej cenzury, współpracując z podziemną prasą i wydawnictwami drugiego obiegu. Jako współpracownik Komitetu Obrony Robotników, a później członek Solidarności dawał świadectwo intelektualisty zaangażowanego w działania na rzecz niepodległej Rzeczypospolitej. Po 1989 roku również włączał się w dyskusje nad losem Polski i polskiej kultury. Doceniał jej potencjał duchowy, ale kiedy było trzeba wskazywał na manowce i zagrożenia. Dlatego właśnie tak bardzo liczyliśmy się z Jego zdaniem.

 

Pamiętam moje ostatnie spotkanie z Tomaszem Burkiem – w Ogrodzie Saskim, podczas ubiegłorocznej edycji Narodowego Czytania, na potrzeby którego przygotował znakomitą adaptację Quo vadis Henryka Sienkiewicza. Przeczytał tę książkę ponownie, jak zwykle okazując szczególny szacunek wobec tekstu. Nie krył wzruszenia i entuzjazmu. „To naprawdę wspaniała powieść” – mówił wtedy. I to było w Nim najpiękniejsze, że zawsze potrafił spojrzeć na literaturę świeżym okiem, wskazując prawdziwe piękno i nieprzemijające wartości, do których – jak do Jego książek – będziemy nieustannie wracać. Żegnamy dziś wielkiego patriotę, wybitnie zasłużonego dla polskiej kultury.   

 

Rodzinę i przyjaciół Zmarłego proszę o przyjęcie wyrazów serdecznego współczucia.

 

Łącząc się w żalu i modlitwie,

 

Andrzej Duda

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

Poleć znajomemu


Opuszczasz oficjalny serwis Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej


Dziękujemy za odwiedzenie naszej strony.

Zapraszamy ponownie.