przeskocz do treści | przeskocz do menu głównego
Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
| | |
A | A | A
Wtorek, 11 kwietnia 2017

Wystąpienie podczas uroczystości podpisania ustawy o zmianie ustawy ‒ Kodeks karny oraz innych ustaw

Wystąpienie prezydenta Andrzeja Dudy podczas uroczystości podpisanie ustawy o zmianie ustawy ‒ Kodeks karny oraz innych ustaw

Szanowny Panie Ministrze,

Szanowny Panie Prokuratorze Generalny,

Szanowni Państwo!

 

Bardzo się cieszę przede wszystkim oczywiście z tego, że za moment będę mógł podpisać tę ważną ustawę – ustawę o zmianie Kodeksu karnego, Ustawę o postępowaniu w sprawach nieletnich i Kodeksu postępowania karnego. Cieszę się też dlatego, że ‒ z mojego punktu widzenia ‒ jest to nie tylko ustawa ważna, ale nie jest to też ustawa zwykła, bo to specyficzny projekt, który jest moją inicjatywą ustawodawczą, czyli inicjatywą ustawodawczą Prezydenta Rzeczypospolitej, ale przygotowaną wspólnie, co z całą mocą chciałbym podkreślić. Przygotowaną wspólnie z Rzecznikiem Praw Dziecka i jego współpracownikami, Rzecznikiem Praw Obywatelskich i jego współpracownikami, Rzecznikiem Finansowym oraz Rzecznikiem Praw Pacjenta. Pracowaliśmy wspólnie nad tymi przepisami, pracowało nad tym także Biuro Interwencyjnej Pomocy Prawnej, czyli tzw. Dudapomoc, w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej ‒ młodzi prawnicy, którzy ze mną, jako Prezydentem RP, współpracują na co dzień, zajmując się zwykłymi ludzkimi sprawami.

 

Te zmiany przepisów, które dzisiaj jako ustawa zostaną przeze mnie podpisane, zmierzają do zwiększenia prawnokarnej ochrony osób małoletnich, zwłaszcza małoletnich poniżej 15. roku życia, i osób nieporadnych życiowo – czy to na skutek tego, w jakim stanie psychicznym się znajdują, czy to na skutek tego, w jakim znajdują się stanie fizycznym. Zmierzają więc tak naprawdę do zwiększenia prawnokarnej ochrony osób najsłabszych. Tych, które najłatwiej skrzywdzić, i tych, które ‒ skrzywdzone ‒ napotykają największe trudności, poszukując pomocy, oparcia.

 

Te przepisy zmierzają ku temu, aby ich sytuację prawną i ich sytuację procesową wzmocnić. Ale co najważniejsze – tak jak powiedziałem przed momentem – stanowią one efekt wspólnej pracy, stanowią one efekt także w pewnym sensie zsumowanych doświadczeń przedstawicieli Państwa Rzeczników, samych Rzeczników, prawników z Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, a także i moich – doświadczeń z różnych sytuacji, z którymi zetknęliśmy się w życiu, sytuacji, z którymi mieliśmy możliwość się zapoznać, z którymi mieliśmy możliwość w jakimś sensie się zmagać, próbując pomóc tym właśnie najsłabszym, osobom pokrzywdzonym.

 

Te przepisy wzmacniające, zwiększające odpowiedzialność karną za takie przestępstwa, jak: ciężki uszczerbek na zdrowiu, a więc przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu, przestępstwa przeciwko wolności, przestępstwa przeciwko rodzinie, a więc także przestępstwo uprowadzenia, przestępstwo porzucenia, przestępstwo wobec osób małoletnich, przestępstwa o charakterze pedofilskim, ale także niezawiadomienie o fakcie popełnienia przestępstwa gwałtu kwalifikowanego – to te, które są właśnie objęte tą regulacją.

 

I chcę bardzo mocno zaznaczyć: ona została stworzona z dużym wyczuciem – także wyczuciem sytuacji osoby pokrzywdzonej. Bo m.in. jeden z przepisów, który został tutaj wprowadzony, to nowy przepis w art. 240 Kodeksu karnego par. 2a, który mówi o wyłączeniu odpowiedzialności karnej osoby pokrzywdzonej. Tak aby nie było zjawiska wtórnej wiktymizacji w sytuacji, gdy ktoś, kto został skrzywdzony przestępstwem, zawiadomienia o popełnieniu tego przestępstwa nie dokona. A więc aby w największym możliwym stopniu chronić przede wszystkim właśnie osoby małoletnie, chronić ich interesy. Aby ‒ jeżeli nawet zostanie na nich dokonane przestępstwo ‒ ciężar tego przestępstwa, który na nie spada jako na osoby pokrzywdzone, w przyszłości oddziaływał na nie, w sensie przede wszystkim psychicznym, w stopniu jak najmniejszym.

 

Chciałem jeszcze raz bardzo serdecznie Państwu podziękować za trud pracy, który został włożony w przygotowanie tego projektu, który dzisiaj jest już ustawą. Chciałem bardzo serdecznie podziękować za ten wysiłek, za pracę intelektualną, za wiele godzin spędzonych na dyskusjach na ten temat, w jaki sposób te zmiany powinny być dokonane, tak aby były optymalne, aby jak najlepiej chroniły, aby były w najlepszym możliwym stopniu wypośrodkowane i w najlepszym możliwym stopniu odpowiadały rzeczywistym potrzebom.

 

I na zakończenie chcę, jeszcze raz dziękując, podkreślić fakt niezwykle w tym wszystkim istotny: otóż ta ustawa przygotowana we współpracy prezydenta ze wspomnianymi instytucjami i ich przedstawicielami została praktycznie jednomyślnie przyjęta przez obie izby parlamentu. Trzech posłów głosowało przeciwko, 433 z wszystkich obozów politycznych projekt popierało. Senatorowie w absolutnej, zdecydowanej większości byli zwolennikami tego projektu – 82 senatorów głosowało „za”, jeden tylko się wstrzymał, pozostałych 17 nie brało udziału w tym głosowaniu. A więc właściwie nie było takich przedstawicieli w parlamencie, którzy w sposób zdecydowany opowiadaliby się przeciwko tym przepisom. To także dla mnie, jako tego, który współuczestniczył w przygotowaniu tego projektu, jako tego, który niósł inicjatywę ustawodawczą, wielka satysfakcja.

 

Cieszę się, że mogę ten projekt dzisiaj podpisać, cieszę się, że w niedługim czasie te przepisy wejdą w życie i – wierzę w to głęboko – udoskonalą istniejącą w polskim systemie prawnym ochronę przede wszystkim osób małoletnich, tak jak powiedziałem: poniżej 15. roku życia.

Poleć znajomemu


Opuszczasz oficjalny serwis Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej


Dziękujemy za odwiedzenie naszej strony.

Zapraszamy ponownie.