przeskocz do treści | przeskocz do menu głównego
Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
| | |
A | A | A
Niedziela, 15 października 2017

Wystąpienie Prezydenta RP do harcerzy po apelu rozpoczynającym obchody setnej rocznicy odzyskania niepodległości

  |   Oddanie czci sztandarom Uroczysty apel rozpoczynający przez Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej obchody setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości Uroczysty apel rozpoczynający przez Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej obchody setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości Uroczysty apel rozpoczynający przez Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej obchody setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości Uroczysty apel rozpoczynający przez Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej obchody setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości Wystąpienie Prezydenta RP Uroczysty apel rozpoczynający przez Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej obchody setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości Wystąpienie Prezydenta RP Uroczysty apel rozpoczynający przez Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej obchody setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości Uroczysty apel rozpoczynający przez Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej obchody setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości Wręczenie przez Prezydenta RP Naczelniczce Harcerek ZHR, Naczelnikowi Harcerzy ZHR oraz Sekretarzowi Generalnemu ZHP poza granicami Kraju albumu „Legiony” Wręczenie przez Prezydenta RP Naczelniczce Harcerek ZHR, Naczelnikowi Harcerzy ZHR oraz Sekretarzowi Generalnemu ZHP poza granicami Kraju albumu „Legiony” Wręczenie przez Prezydenta RP Naczelniczce Harcerek ZHR, Naczelnikowi Harcerzy ZHR oraz Sekretarzowi Generalnemu ZHP poza granicami Kraju albumu „Legiony” Uroczysty apel rozpoczynający przez Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej obchody setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości Uroczysty apel rozpoczynający przez Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej obchody setnej rocznicy odzyskania przez Polskę niepodległości Uroczystości w 200. rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki Uroczystości w 200. rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki Uroczystości w 200. rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki Uroczystości w 200. rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki Uroczystości w 200. rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki Uroczystości w 200. rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki Uroczystości w 200. rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki Uroczystości w 200. rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki Uroczystości w 200. rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki

Druhny i Druhowie Instruktorzy,

Harcerze,

Wszyscy Dostojni Przybyli Goście!

 

Bardzo serdecznie dziękuję Wam za dzisiejsze spotkanie i za obecność. Wszyscy wiemy, że w naszej wielkiej harcerskiej tradycji jest takie powiedzenie: „Na harcerzu, na słowie harcerza polegaj jak na Zawiszy”. Dziękuję, że dzisiaj po raz kolejny swoją obecnością i tym wydarzeniem – złazem instruktorskim – udowadniacie, jak bardzo prawdziwa jest ta zasada. Zobacz także: "Kościuszko jest bliski sercom wszystkich harcerzy"

 

W tym roku w Dniu Myśli Braterskiej, gdy jako protektor polskiego harcerstwa w kraju i poza granicami gościłem Was w Pałacu Prezydenckim, prosiłem, abyście jako polscy harcerze tę niezwykle ważną dla naszej ojczyzny rocznicę – 100-lecie odzyskania niepodległości przez Rzeczpospolitą – uczcili w sposób szczególny. Dziękuję, że już dzisiaj na to moje wezwanie, na moją prośbę odpowiadacie, inaugurując wielkie obchody 100-lecia odzyskania niepodległości przez polskie państwo.

 

Inaugurujecie je w dniu niezwykle szczególnym, a zarazem symbolicznym i pięknym – w 200. rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki, którego życie otwierało walkę o odzyskanie niepodległości, suwerenności przez Rzeczpospolitą, która na jego oczach tę niepodległość traciła, z czym on nie mógł się pogodzić; zarówno stając do walki w 1792 roku, w wojnie przeciwko carskiej Rosji, jak i wzniecając insurekcję kościuszkowską w 1794 roku. Nie wygrał, jego boje nie zakończyły się wielkim zwycięstwem, jakim byłaby niepodległa Polska. Co więcej – nie doczekał jej, umierając w 1817 roku, na 101 lat przed odzyskaniem niepodległości.

 

Ale położył kamień węgielny pod walkę o niepodległość tym swoim pierwszym powstaniem, tym, że był jednym z pierwszych, którzy otrzymali order Virtuti Militari po bitwie pod Zieleńcami. Tym, że całym swoim życiem walczył o niepodległą, suwerenną Rzeczpospolitą – z dumą, z podniesioną głową, za wolność naszą i waszą. O czym cały czas pamięta się w Stanach Zjednoczonych, czego miałem możliwość z wielką radością doświadczyć nie tak dawno we wspaniałej amerykańskiej szkole wojskowej, znanej na całym świecie Akademii West Point, gdzie stoi piękny pomnik naszego i amerykańskiego generała Tadeusza Kościuszki wpatrzonego w dal, górujący ponad terenami szkoły.

 

Dziękuję Wam za obecność i pamięć także dlatego, że w tym właśnie patriotycznym ujęciu Kościuszko dla nas, harcerzy, jest postacią szczególną – to symbol niezłomnej walki o suwerenną, niepodległą Rzeczpospolitą, o wolną Polskę. Wolną nie tylko dla elit, ale dla wszystkich, bo doskonale wiecie, jakim był człowiekiem, jak dostrzegał każdego swojego rodaka – od magnata, szlachcica, skończywszy na zwykłym chłopie; tym, który był obciążony pańszczyzną, ale którego uczył miłości do ojczyzny i w którym potrafił ją wzniecić. To wielki ideał, którego nas, harcerzy, uczono i uczy się dzisiaj; którego Wy uczycie kolejne pokolenia najmłodszych druhów, którzy do polskiego harcerstwa, w szeregi polskiej braci harcerskiej wstępują.

 

Ale w pewnym sensie w jeszcze jednym wzorujemy się na Kościuszce: był przecież wybitnym inżynierem, planował i budował wspaniałe fortyfikacje w ziemi, z drewna – w tym wszystkim harcerze także starają się doskonalić choćby poprzez swoje zajęcia pionierskie. Można powiedzieć, że była to pionierka na najwyższym poziomie. Jest więc Kościuszko bliski sercom wszystkich harcerzy.

 

Chciałbym, żebyście w roku odzyskania niepodległości ‒ 1918-2018 ‒ na 100-lecie o Kościuszce pamiętali. O nim i o wszystkich innych bohaterach, bo polskie harcerstwo jest starsze niż odzyskanie niepodległości. Ale Andrzej Małkowski, twórca naszego ruchu harcerskiego, powiedział: „Harcerstwo to skauting + niepodległość”. Być może nie byłoby dzisiejszego harcerstwa, gdyby to właśnie m.in. harcerze, którym przewodził Andrzej Małkowski, nie przyłożyli swojej ręki i nie przelali krwi, by odzyskać niepodległość w 1918 roku, walcząc w legionach Józefa Piłsudskiego, w powstaniu wielkopolskim, walcząc o ukształtowanie granic niepodległej Rzeczypospolitej, broniąc Lwowa jako Orlęta, walcząc w wojnie 1920 roku. I później przez wszystkie kolejne lata, gdy Polska była w zagrożeniu, nigdy nie brakowało harcerzy, którzy tak wiele razy, zawsze na pierwszej linii, zawsze z wielką odwagą i poświęceniem oddawali swoje życie, czego największym pomnikiem jest Powstanie Warszawskie.

 

Bardzo serdecznie Wam za tę pamięć dziękuję, bo to jest właśnie nasza niepodległość – to jest ten wielki pomnik wolnej i suwerennej Polski. To są właśnie te podwaliny, gdzie kamienie były przez Boga rzucane na szaniec – który chronił i chroni dzisiaj Rzeczpospolitą. To szaniec zbudowany także z losów polskich harcerzy. Mam nadzieję, że jest to szaniec silny, który zawsze będzie w stanie obronić Rzeczpospolitą.

 

I chciałem Was jeszcze prosić na rok 2018, abyście ‒ zasiadając przy harcerskich watrach, spotykając się na zbiórkach w Waszych miastach, miasteczkach, miejscowościach ‒ wspominali ze swoimi młodszymi druhnami, druhami ten właśnie czas walki o polską niepodległość, o przywrócenie jej narodowi polskiemu, o odzyskanie polskiej państwowości. Chciałbym, abyście mówili o tym także w sierpniu ‒ jeśli będziecie mieli wtedy akcję obozową ‒ przy harcerskiej watrze, w dniu 104. rocznicy wymarszu I Kompanii Kadrowej z Krakowa ‒ tu, z niedalekiej ulicy Oleandry ‒ która zaczęła wtedy ostateczny etap walki o niepodległą Polskę; ci, o których mówiono, że stumanieli, nie wierząc im, że chcieć to móc. A oni właśnie tę wolną Polskę dla nas odzyskali.

 

Bardzo Was proszę, byście na swoje harcerskie watry roku 100-lecia odzyskania niepodległości wzięli ode mnie żagwie ‒ złóżcie je w Waszych harcerskich watrach. Niech płoną razem z nimi na 100-lecie odzyskania niepodległości. Niech w całej Polsce, we wszystkich jej zakątkach będą znakiem siły ‒ tak jak zawsze znakiem siły jest płonący ogień, który daje nam ciepło, wiarę i nadzieję.

 

Jeszcze raz bardzo Wam dziękuję. Czuwaj!

Poleć znajomemu


Opuszczasz oficjalny serwis Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej


Dziękujemy za odwiedzenie naszej strony.

Zapraszamy ponownie.