przeskocz do treści | przeskocz do menu głównego
Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
| | |
A | A | A
Środa, 18 października 2017

Wystąpienie Prezydenta RP podczas koncertu z okazji Roku Tadeusza Kościuszki

Wystąpienie Prezydenta otwierające koncert z okazji Roku Tadeusza Kościuszki

Szanowni Państwo Ministrowie,

Ekscelencje Panowie Ambasadorowie,

Magnificencjo Panie Rektorze,

Szanowni Państwo Profesorowie, Prezesi

Wszyscy Dostojni  przybyli Goście!

 

 

Bardzo dziękuję za obecność na tym spotkaniu w Pałacu Prezydenckim, które w tym roku ma wymiar absolutnie szczególny z dwóch przyczyn. Po pierwsze jest to Rok Kościuszkowski, Rok Tadeusza Kościuszki, rok dwusetnej rocznicy śmierci Naczelnika wielkiego, pierwszego polskiego powstania narodowowyzwoleńczego, naszego wielkiego bohatera narodowego, którego dokładną rocznicę śmierci obchodziliśmy trzy dni temu, 15 października. Ale jest to jednak jeszcze rok, ostatnie miesiące poprzedzające rozpoczęcie tego niezwykle podniosłego dla nas roku stulecia odzyskania niepodległości. I można powiedzieć, że w tych dwóch niezwykle ważnych okolicznościach spotykamy się tutaj dzisiaj w Pałacu Prezydenckim. Obie są dla mnie, jako Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, niezwykle znaczące i oczywiście niezwykle podniosłe, zwłaszcza specyfika dzisiejszego spotkania wspominającego bohatera narodowego Rzeczypospolitej Polskiej i Stanów Zjednoczonych Ameryki – Tadeusza Kościuszkę.

 

 Dzisiaj będziemy mówili nie tyle o tym, co wszyscy wiedzą z kart historii, z którą zapoznajemy się w szkole czy wtedy, kiedy bardziej staramy się zgłębić  działalność generała, żołnierza,  inżyniera, ale będziemy mówili o tej stronie jego życia, jego pasji, która bardzo niewielu osobom jest znana.  Bo wiemy o tym, że był wspaniałym żołnierzem, wiemy o tym, że walczył nie tylko za wolność naszą, Rzeczypospolitej, przeciwko zaborcom, przeciwko Rosji carskiej  w 1792 roku, potem w powstaniu w 1794 roku, powstaniu, którego był Naczelnikiem, ale przecież walczył także o niepodległość Stanów Zjednoczonych – i tam także położył wielkie zasługi, nie tylko jako żołnierz, ale także jako inżynier, budowniczy wspaniałych fortyfikacji, choćby w Saratodze czy znanej chyba wszystkim na świecie, nie tylko u nas, nie tylko na tej sali – West Point, gdzie też miałem możliwość kilka tygodni temu przebywać i na własne oczy zobaczyć jak niezwykle drogą postacią i jak niezwykle uwielbianą jest tam nasz polski generał – i jak mówią Amerykanie i kadeci, nasz amerykański generał Tadeusz Kościuszko. Ale poza tym, że był świetnym żołnierzem, że był nieustępliwym politykiem, który polemizował z koncepcjami Napoleona Bonapartego. Poza tym, że był świetnym inżynierem, który budował wspaniałe fortyfikacje, dzięki którym między innymi Stany Zjednoczone dały radę w tamtej wojnie zwyciężyć, to miał także zupełnie inne pasje.

 

Miał takie pasje, które mogą zdumiewać, bo z jednej strony uwielbiał oczywiście grę w szachy, jako człowiek wielkiego intelektu, czy w wista, ale nie wiem czy wiedzą, przede wszystkim mężczyźni na tej sali, że bardzo lubił również szydełkować, i że haftował ściegiem krzyżykowym – i to wcale nie mało. I jak się na to popatrzy, Proszę Państwa, to można nawet zaryzykować takie twierdzenie, że może dzisiaj pewne stereotypy są nawet większe niż były wówczas, bo chyba nikt nie poda w wątpliwość tego, że Tadeusz Kościuszko był człowiekiem nie tylko męskim, ale przede wszystkim mężnym, a jakże to nie współgra ze sobą w dzisiejszych czasach, prawda? Szydełkowanie i haftowanie? A jednak lubił to robić w wolnych chwilach, lubił także rzeźbić, lubił malować, rysować. To, że projektował ogrody pewnie nie będzie niczym dziwnym, bo skoro był inżynierem, który mógł i umiał doskonale projektować fortyfikacje, to przecież mógł także projektować  to, co piękne i to, co tak niezwykle użyteczne w naszym życiu codziennym, coś co przynosi często spokój i ukojenie, których pewnie sam, w trudnych czasach w jakich żył i przy tym wszystkim co widział, także na wojnach, w których uczestniczył – bardzo potrzebował.

 

Ale dziś spotykamy się tutaj także, aby mówić  o jeszcze innej stronie duszy i osobowości naszego wielkiego rodaka, naszego wielkiego generała, naszego wielkiego żołnierza – Tadeusza Kościuszki. Będziemy słuchać i mówić o tym, że komponował również muzykę. Komponował również muzykę, wobec której krytycy, podkreślając, że był kompozytorem amatorem, że nigdy nie kształcił się w tym zakresie, to jednak równocześnie przyznają, że musiał być człowiekiem utalentowanym, skoro umiał muzykę, nie tylko usłyszeć w duszy, nie tylko ją sobie wyobrazić, ale umiał ją także przelać, zapisać  w formie zapisu nutowego.  Może były to proste utwory muzyczne, nie była to wielka, skomplikowana, symfoniczna muzyka, niemniej jednak to pokazuje, to jest świadectwem, jak niezwykle wszechstronnym człowiekiem, niezwykle wszechstronnie utalentowanym, jak wielkim intelektualistą zarazem był Tadeusz Kościuszko.

 

Dla mnie jako prezydenta to niesie  ze sobą jeszcze jeden wymiar. Wymiar osoby, która zaczęła walkę przeciwko zaborcom powstaniem kościuszkowskim w 1794,  walkę, która zamknęła się odzyskaniem niepodległości w 1918 roku, 101 lat po śmierci Tadeusza Kościuszki. Dla mnie, ta walka  pokazuje wymiar duszy tego wielkiego Polaka także niezwykle ważny w kontekście całego odzyskania niepodległości.   Ważny w  kontekście  tego wszystkiego, czego udało nam się dokonać, i dlaczego tego nam się udało dokonać jako społeczeństwu, jako Narodowi – a mianowicie wymiar kulturalny, wymiar pozamilitarny, wymiar pewnego tworzenia naszej kultury, tego wszystkiego,  co ważne  dla naszych korzeni, dla budowania naszej tradycji, dla budowania także naszej tożsamości.

 

Wszyscy Państwo wiecie jak niezwykle ważne dla tożsamości narodowej, dla przetrwania obyczaju, dla przetrwania poczucia wspólnoty jest to powiązanie wspólnymi więzami kultury. I to właśnie, że tę kulturę współtworzył także żołnierz Rzeczypospolitej jest niezwykle znamiennym dowodem na to, jak wieloaspektowa była ta droga do odzyskania niepodległości przez Rzeczpospolitą. Usłyszymy dzisiaj w wykonaniu Orkiestry Kameralnej Warszawskiego Uniwersytetu Muzycznego im. Fryderyka Chopina utwory nie tylko napisane przez  generała Tadeusza Kościuszkę, napisane przez niego, zresztą w okolicznościach bardzo szczególnych, bo napisał je będąc w niewoli, po tym jak 10 października 1794 roku został ranny w Bitwie pod Maciejowicami, niedaleko, zaledwie 70 kilometrów od Warszawy, i znalazł się w carskiej niewoli na dwa lata, to tam właśnie lecząc się z ran, przebywając w Sankt Petersburgu najprawdopodobniej napisał te utwory. One przetrwały i zostały wydane później w Anglii, kiedy już został z tej niewoli rosyjskiej zwolniony.

 

I ta muzyka Tadeusza Kościuszki i osnute na jego postaci utwory innych naszych kompozytorów – romantycznych i późniejszych czasów: Karola Kurpińskiego, czy Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego czy Fryderyka Chopina wreszcie – one wszystkie stanowią ten niezwykły element tak charakterystyczny, tego głębokiego polskiego dążenia do wolności, tego dążenia do niepodległości, tego zmierzania wieloma drogami. Z jednej strony drogą walki zbrojnej, przecież kilkakrotnie, często uważanej za beznadziejną, ale z drugiej strony także właśnie drogą kultury, drogą rozwoju  naszego ducha, naszego ducha narodowego, wolności, podtrzymywania wiary w to, że mamy tę siłę, żeby kiedyś Ojczyznę odzyskać.

 

To właśnie dzięki temu w 1918 roku Rzeczpospolita na powrót, po 123 latach stała się faktem. I cieszę się ogromnie, że jako Prezydent Rzeczypospolitej, tu właśnie w Pałacu, po prawie 100 latach od odzyskania niepodległości, ten niezwykle ważny element mogę, razem z Państwem, podkreślać.  Jeszcze raz bardzo dziękuję i zapraszam do wysłuchania koncertu. Cieszę się ogromnie, że będzie dzisiaj grała młodzież, cieszę się również ogromnie, że jest z nami młodzież ze szkół kościuszkowskich, co przed chwilą było podkreślane, a także z Państwowego Funduszu na rzecz Dzieci, młodzież szczególnie uzdolniona. Cieszę się, że w tak piękny sposób, w tak bardzo ważny dla naszego ducha sposób wchodzimy w to 100-lecie odzyskania niepodległości, w to piękne święto odrodzonej Rzeczpospolitej. Dziękuję. 

Poleć znajomemu


Opuszczasz oficjalny serwis Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej


Dziękujemy za odwiedzenie naszej strony.

Zapraszamy ponownie.