przeskocz do treści | przeskocz do menu głównego
Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
| | |
A | A | A
Czwartek, 22 lutego 2018

Wystąpienie Prezydenta podczas spotkania z harcerzami z okazji Dnia Myśli Braterskiej

Spotkanie Pary Prezydenckiej z harcerzami z okazji Dnia Myśli Braterskiej

Druhny i Druhowie!

 

Bardzo się cieszę, że po raz kolejny możemy się spotkać w tym tak ważnym, dla harcerzy jednym z najważniejszych dni w roku – Dniu Myśli Braterskiej ‒ kiedy to tradycyjnie łączymy się w sensie duchowym z naszymi przyjaciółmi, skautami na całym świecie. Dzień Myśli Braterskiej jest dniem skautowym, upamiętniającym urodziny Baden-Powella, twórcy skautingu, i jego żony.

 

Ale spotykamy się dzisiaj rzeczywiście w wyjątkowym miejscu, bo nie tak jak do tej pory, gdy widywaliśmy się w Pałacu Prezydenckim, paliliśmy watrę na dziedzińcu Pałacu – dzisiaj spotykamy się w Wiśle, w miejscu szczególnym. W Zameczku, darze ludu śląskiego – Polaków żyjących na Śląsku, górali śląskich – dla Prezydenta Rzeczypospolitej, który oczywiście został wybudowany dla prezydenta Ignacego Mościckiego, bo to właśnie pan prezydent Mościcki pełnił wtedy urząd Prezydenta Rzeczypospolitej. Ale generalnie został wybudowany dla Prezydenta Rzeczypospolitej – dla tego wielkiego bytu, jakim jest Prezydent w sensie urzędu.

 

Jest to miejsce, gdzie m.in. pan prezydent Ignacy Mościcki spotykał się z młodymi ludźmi. Zresztą zdjęcia, które wiszą tutaj, w Zameczku, zdobią ściany tej pięknej budowli, rezydencji prezydenckiej, są tego dowodem. To zdjęcia historyczne pokazujące właśnie spotkania prezydenta Ignacego Mościckiego z młodzieżą. I dlatego postanowiłem zaprosić Was dzisiaj tu, w to szczególne miejsce dla Rzeczypospolitej ‒ bo to jest dar dla Prezydenta, ale także szczególne dlatego, że tuż-tuż obok, tu, za moimi plecami, rozpościera się widok na Baranią Górę, z której wypływają źródła najpiękniejszej polskiej rzeki, Wisły, będącej przecież także symbolem naszego kraju, symbolem polskości.

 

A spotykamy się tu w tym roku, bo jest on szczególny. 2018 to rok stulecia odzyskania przez Polskę niepodległości. To rok, który został przez polski Senat ustanowiony także rokiem harcerstwa. To rok, który dla naszego narodu, dla wszystkich obywateli Rzeczypospolitej, dla całego społeczeństwa jest rokiem niezwykle ważnym. Rokiem, w którym upamiętniamy, wspominamy, jeszcze raz dziękujemy i składamy hołd wszystkim, dzięki którym Polska odzyskała niepodległość po 123 latach zaborów. Także polskim harcerzom.

 

Bardzo mocno chcę tutaj zaakcentować: wszyscy jesteście spadkobiercami tej wielkiej idei, o której Andrzej Małkowski pytany, jaka jest różnica pomiędzy harcerstwem a skautingiem ‒ bo dlaczego nie skauting, tylko harcerstwo, coś specyficznie polskiego ‒ uśmiechnął się i powiedział: „Bo harcerstwo to skauting plus niepodległość”. I właśnie pewnie dlatego rok stulecia odzyskania niepodległości jest także rokiem polskiego harcerstwa. Ponieważ na drodze do niepodległości, a później jej utrzymywania i walki o nią Polska swoim harcerzom, swoim skautom ogromnie wiele zawdzięcza. Bo zawsze byli, zawsze stawali na wezwanie, nigdy nie zawiedli swojej ojczyzny. I za to także ‒ jako Prezydent Rzeczypospolitej ‒ dzisiaj, właśnie w roku stulecia odzyskania niepodległości, chciałem Wam wszystkim gorąco podziękować.

 

Jest dla mnie ogromną radością, że w Polsce harcerstwo istnieje. Sam miałem tę wielką przygodę mojego życia, że mogłem w harcerstwie uczestniczyć, mogłem być harcerzem w sensie czynnym przez bardzo ważne lata mojego życia, gdy jako młody człowiek dojrzewałem, dorastałem do tego, by się stać pełnoprawnym obywatelem Rzeczypospolitej. To właśnie harcerstwo uczyło mnie, jak być dobrym Polakiem – obok tego, czego nauczyłem się w domu. Nie mam żadnych wątpliwości, że harcerstwo jest niezwykle ważnym miejscem wychowania młodzieży. Wychowania jej do dorosłości, do współpracy, solidarności, współdziałania – do wszystkiego, co buduje, kreuje i tworzy wspólnotę.

 

A jednocześnie miejscem, w którym młodzież otrzymuje niezwykłą dawkę wartości patriotycznych – bo właśnie takie jest polskie harcerstwo. I nieważne, jak która z organizacji harcerskich się nazywa. Wszystkie są w tym rycie bardzo podobne. Dlatego tak bardzo się cieszę, że powierzyliście mi protektorat nad polskim harcerstwem w tym właśnie szerokim tego słowa rozumieniu – nad najważniejszymi organizacjami harcerskimi w Polsce, ale jest to też przecież patronat nad polskim harcerstwem poza granicami.

 

Mamy tutaj dzisiaj naszych druhów i druhny z Białorusi, Ukrainy i Litwy, gdzie byliśmy ostatnio z małżonką i mieliśmy piękne spotkanie właśnie z polskimi harcerzami w miejscu tak bardzo dla Polaków ważnym, bo tam, gdzie spoczywa matka marsz. Józefa Piłsudskiego i serce syna – na cmentarzu Na Rossie. Dziękujemy jeszcze raz za to spotkanie – muszę powiedzieć, że zrobiło ono na mnie duże wrażenie, to był bardzo wzruszający moment. Dziękuję Wam za wszystko, co robicie, bo jest to bardzo ważne, także jeżeli chodzi właśnie o myślenie o bliźnich, o budowanie wspólnoty. Myślę tu chociażby o akcji wileńskich harcerzy związanej ze wsparciem budowy hospicjum dla dzieci w Wilnie – to jest właśnie to, do czego wychowuje harcerstwo: do myślenia o bliźnim, o drugim człowieku, do stania na straży ojczyzny.

 

Ten rok w bardzo specyficzny sposób został ukształtowany przez polski parlament – polski Sejm i Senat. Bo z jednej strony jest on rokiem harcerstwa, ale z drugiej jest też rokiem kobiet. Tak zdecydował polski Sejm. Dlaczego? Dlatego żeby wyrazić szacunek dla polskich kobiet, by podkreślić, że Polska była w absolutnej awangardzie, jeżeli chodzi o uzyskanie przez kobiety pełnych praw wyborczych. Ktoś powie: „Kobietom nadano pełne prawa wyborcze”. A można powiedzieć inaczej: kobiety razem z niepodległością wywalczyły sobie pełne prawa wyborcze w tym niepodległym, swoim wolnym kraju.

 

Polki są tak bardzo szanowane i wszyscy doskonale wiemy – zwłaszcza właśnie w organizacjach harcerskich – że dziewczyny, kobiety mają swoje miejsce i swą niezwykle istotną rolę, którą odgrywają poprzez swoją specyficzną obrzędowość, poprzez specyfikę swej pracy harcerskiej, specyfikę budowania wspólnoty dziewcząt w organizacjach harcerskich, uczenia tego, co najważniejsze: samodzielności, odpowiedzialności, życia – to jest to, co tak niezwykle ważne w harcerstwie. Ale – podkreślam jeszcze raz – to stanie na straży ojczyzny.

 

I teraz gdy popatrzymy na to, co mówiłem, na ten sposób, w jaki polski parlament podszedł do roku niepodległości ‒ właściwie wszystkie jego elementy w jakimś sensie wiążą się z ideałami harcerskimi. Bo Senat zdecydował też o tym, że 2018 będzie rokiem powstania wielkopolskiego, które jako jedno z nielicznych powstań, które miały miejsce w Polsce, było powstaniem zwycięskim. Powstań, jak wiemy, było wiele. Także tych, gdzie walczono o odzyskanie niepodległości i tych, gdzie walczono o to, żeby być w Polsce – tak jak powstania śląskie. Niewiele z nich było powstaniami udanymi, zwycięskimi.

 

Oczywiście można powiedzieć, że każde powstanie ostatecznie było zwycięskie, bo w końcu odzyskaliśmy niepodległość i polska krew nigdy nie poszła w związku z tym na marne. Ale powstanie wielkopolskie na pewno będzie symbolem wielkiego zwycięstwa – a przecież rozpoczęło się właśnie w grudniu 1918 roku po to, by ostatecznie zakończyć się zwycięstwem w roku kolejnym.

 

Ale to także rok wielkiej Polki – Ireny Sendlerowej – tak zdecydował polski Senat. Postaci niezwykłej, która dla harcerzy jest i powinna być zawsze bardzo ważna, bo to kobieta świadek i wielka postać człowieczeństwa, solidarności, miłosierdzia, szacunku dla drugiego człowieka. Jak wszyscy doskonale wiecie, Druhny i Druhowie, w czasie II wojny światowej pani Irena Sendlerowa uratowała tysiące żydowskich dzieci, pracując w ramach zadań realizowanych przez Żegotę.

 

W tym roku obchodzimy 10. rocznicę jej śmierci. Zmarła w maju 2008 roku. I to jest postać, o której chciałbym, żebyśmy zawsze pamiętali jako właśnie pewnym takim niezwykle wyrazistym symbolu Rzeczypospolitej Przyjaciół. Gdzie dla każdego człowieka jest miejsce – niezależnie od tego, jakiej jest narodowości. Gdzie każdy człowiek jest godny szacunku. Gdzie życie jest wartością, za którą warto poświęcić siebie. To była właśnie pani Irena Sendlerowa, to była właśnie jej wielka walka o człowieczeństwo, o wolność – bo człowieczeństwo to przecież element wolności – którą ona toczyła po cichu w czasie tej wojny nie z karabinem w ręku, tylko prowadząc dzieci za rękę, prowadząc je do życia, do wolności, do ocalenia. To jest jej wielka zasługa.

 

To jest także ten niezwykle ważny element harcerskiego życia – że to harcerze zawsze chcą przyjaźni, braterstwa, wolności, ale połączonej z szacunkiem dla drugiego człowieka. To właśnie harcerze to budują. Chciałbym, żeby polskie harcerstwo we wszystkich jego organizacjach zawsze to budowało. Chciałbym, żebyście dbali o to zwłaszcza Wy – instruktorzy, którzy jesteście przykładem dla młodych, dla tych, którzy do harcerstwa przychodzą. Oni patrzą na Was jak w gwiazdę. Sam pamiętam czasy, gdy byłem małym harcerzem – kim dla mnie byli starsi druhowie, którzy mieli już za sobą trzy, dwa czy nawet jeden obóz harcerski, gdy ja byłem na pierwszym obozie. Jak bardzo oddziaływał na mnie ich przykład. Chciałbym, żebyśmy to zawsze nieśli.

 

Chciałbym, żebyście właśnie w roku stulecia odzyskania niepodległości mówili o tych sprawach swoim druhom, druhnom, swoim przyjaciołom, podopiecznym. Żeby to był ważny element gawęd, które będą przez Was wygłaszane na kominkach, jeszcze teraz zimą, ale wkrótce wiosną już przy harcerskich watrach w różnych miejscach, na biwakach, potem w lecie na obozach – pamiętajcie wtedy o tych wszystkich kwestiach, które są ważne. Że walka o niepodległość to nie była tylko walka z bronią w ręku. Walka o niepodległość ma bardzo wiele wymiarów i każdy z nich jest godny szacunku, tak jak godny jest szacunku każdy człowiek.

 

Dziękuję jeszcze raz za to, że przybyliście. Dziękuję, że w tym szczególnym roku tu właśnie, w Wiśle, u źródeł Wisły, w tym Zameczku – darze górali śląskich, ludu śląskiego dla Prezydentów Rzeczypospolitej – mogę Was dzisiaj gościć jako ten, który patronuje polskiemu harcerstwu.

 

Mam tu „Księgę z okazji stulecia odzyskania niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej”, którą powierzę dzisiaj Druhnie Komendantce z prośbą o przekazanie dalej do kolejnych organizacji, żebyście się do tej księgi wpisali – żeby wpisał się każdy harcerz, który oczywiście będzie chciał zostawić w niej swój ślad na stulecie odzyskania niepodległości przez Rzeczpospolitą. Umówimy się tak, że w przyszłym roku – 2019 – gdy ta księga obejdzie już wszystkie organizacje, otrzymam ją z powrotem i będzie mogła spocząć razem z innymi takimi samymi tomami, gdzie dokonywane są wpisy, będzie mogła spocząć w archiwum prezydenckim.

Poleć znajomemu


Opuszczasz oficjalny serwis Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej


Dziękujemy za odwiedzenie naszej strony.

Zapraszamy ponownie.