Prezydent.pl

Do tych odznaczeń, wyróżnień przyznawanych w imieniu Rzeczypospolitej,  pragnę dołączyć także moje osobiste serdeczne podziękowania. Chcę na ręce dzisiaj odznaczonych złożyć serdeczne podziękowania wszystkim, którzy mieli odwagę walczyć w Powstaniu Warszawskim, dając dowód, że przez pokolenia polskie trwa to wielkie marzenie, ta wielka potrzeba wolności. Ale pragnę również podziękować za to, że moje pokolenie, pokolenie ludzi Solidarności, dzięki Państwu było od samego początku w tym nurcie polskiego marzenia o wolności.

Chcę podziękować nie tylko za dramatyczną walkę – za odwagę, za poświęcenie, za śmierć, za cierpienia, za chwile triumfu, za chwile marzeń o wolności – ale również za to, że ta walka nigdy się nie skończyła, że aczkolwiek umilkły strzały, wygasł ogień walki w Warszawie, to nowa walka od razu się rozpoczęła. I ta walka o szanse naszej Ojczyzny, o odbudowę kraju, o odbudowę stolicy, ale również ta dramatyczna walka o własny honor, walka o honor Polski i Warszawy, walka o narodową pamięć o Powstaniu Warszawskim. Jako pokolenie staliście się Państwo uczestnikami walki z dwoma totalitaryzmami: z hitleryzmem, który przyszedł tutaj wraz z niemieckimi czołgami, ale i z komunizmem, który starał się wymazać albo zafałszować pamięć o dramatycznej walce w czasie Powstania Warszawskiego. Walce, która była cząstką niezgody na istnienie świata podzielonego wedle potrzeb systemów totalitarnych. Za tę drugą walkę też serdecznie Państwu dziękuję.

Chciałbym w tym miejscu, które jest symbolem zwycięstwa tej walki – bo Muzeum Powstania Warszawskiego jest symbolicznym wyrazem zwycięstwa w walce o dobrą pamięć o Powstaniu Warszawskim – wyrazić moją ogromną wdzięczność tym, którzy trwając tyle lat po wojnie i kultywując pamięć we własnych środowiskach, we własnych rodzinach, doprowadzili do tego, że moje pokolenie, pokolenie ludzi Solidarności, mogło w formie właśnie Muzeum Powstania Warszawskiego okazać wdzięczność, złożyć hołd i utrwalić tę wywalczoną pamięć i ponownie odzyskaną wolność tutaj, w Warszawie. Chciałbym w tym miejscu wyrazić moją serdeczną wdzięczność także mojemu poprzednikowi, śp. prezydentowi Lechowi Kaczyńskiemu, który jako Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy odegrał decydującą rolę w procesie powstania tego muzeum. Słusznie i dobrze utrwala to, także w naszej pamięci, tablica jemu poświęcona. Pragnę serdecznie podziękować całemu zespołowi, który stworzył i prowadzi Muzeum Powstania Warszawskiego, z panem dyrektorem Janem Ołdakowskim na czele. Pragnę podziękować za dzieło, które wykracza poza mury tego szczególnego muzeum, które wykracza także poza granice Warszawy, a nie zawaham się powiedzieć, że również poza granice państwa polskiego. To nowoczesne w wyrazie, nowoczesne w formie utrwalenia pamięci muzeum oddziałuje także na wiele innych placówek, które mają kształtować wyobraźnię i pamięć Polaków w następnych pokoleniach – i w Polsce, i poza Polską. Dziękuję Państwu serdecznie.

Pragnę także podziękować obecnej Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy, pani Hannie Gronkiewicz-Waltz za to, że dba o to, aby to muzeum nie podlegało żadnym wahnięciom koniunktur politycznych. Bo tu nie może chodzić o politykę, tu musi chodzić o pamięć narodową, o istnienie źródeł narodowej dumy, narodowej pamięci, źródeł narodowego, szczególnego stosunku do tego, czym była, jest i czym będzie polska wolność.

Dziękuję wszystkim serdecznie.