przeskocz do treści | przeskocz do menu głównego
Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
| |
A | A | A
Czwartek, 11 listopada 2004

Prezydent RP wręczył ordery i odznaczenia z okazji Święta Niepodległości

Orderem Orła Białego w uznaniu znamienitych zasług dla Rzeczypospolitej Polskiej odznaczony został Jerzy Kłoczowski, Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski odznaczeni zostali: - w uznaniu wybitnych zasług dla kultury, za osiągnięcia w twórczości literackiej - Jerzy Ficowski, - za wybitne zasługi dla kultury, za osiągnięcia w pracy artystycznej i pedagogicznej - Regina Smendzianka, Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski odznaczeni zostali:
- za wybitne zasługi w służbie dyplomatycznej – Ksawery Burski,
- za wybitne osiągnięcia sportowe – Robert Korzeniowski,
- w uznaniu wybitnych zasług w twórczości literackiej – Hanna Krall,
- za wybitne zasługi w działalności artystycznej i pracy dydaktycznej – Adam Myjak,
- za wybitne zasługi dla kultury muzycznej, za osiągnięcia w pracy artystycznej – Tomasz Stańko,
- za wybitne zasługi w pracy naukowej w dziedzinie informatyki, za osiągnięcia w działalności dydaktycznej – Ryszard Tadeusiewicz,
- za wybitne zasługi w pracy naukowo – badawczej w dziedzinie immunologii w chorobach nowotworowych – Marek Zembala,,
Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej odznaczony został w uznaniu wybitnych zasług dla rozwoju polskiej gospodarki – Enrico Pavoni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski odznaczeni zostali: - za wybitne zasługi dla nauk medycznych, za osiągnięcia w działalności społecznej – Zbigniew Chłap, - za wybitne osiągnięcia w pracy artystycznej i dydaktycznej, za działalność na rzecz potrzebujących pomocy – Anna Dymna, - w uznaniu wybitnych zasług w działaniach na rzecz integracji Polski z Unią Europejską - Lena Kolarska – Bobińska, - za wybitne zasługi dla historii teatru, za osiągnięcia w pracy dydaktycznej – Barbara Lasocka – Pszoniak, w uznaniu wybitnych zasług dla nowoczesnego systemu pomocy społecznej, za osiągnięcia w działalności publicznej – Joanna Staręga – Piasek, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski odznaczeni zostali: - za wybitne zasługi w ratowaniu życia ludzkiego, za działalność na rzecz bezpieczeństwa międzynarodowego – kapitan Piotr Kabziński, - za wybitne zasługi dla rozwoju nowoczesnego rolnictwa – Janusz Linka, - za wybitne zasługi dla bezpieczeństwa kraju – pułkownik Andrzej Mackiewicz, - za wybitne zasługi dla gospodarki mieszkaniowej – Włodzimierz Mansz, - za wybitne zasługi dla bezpieczeństwa międzynarodowego, za umacnianie suwerenności i obronności kraju – podpułkownik Piotr Patalong, - za wybitne osiągnięcia w działalności publicystycznej, za zasługi na rzecz porozumienia i dialogu - Marcin Przeciszewski, - za wybitne zasługi dla rozwoju gospodarki, za działalność społeczną – Jacek Rutkowski, - za wybitne zasługi dla systemu koordynacji procesów dostosowawczych do Unii Europejskiej – Ewa Synowiec, Złotym Krzyżem Zasługi odznaczeni zostali: - za osiągnięcia w pracy pedagogicznej, za zasługi na rzecz partnerstwa szkół w Unii Europejskiej – Marzanna Gromotowicz, - za zasługi dla rozwoju rolnictwa, za działalność samorządową i społeczną – Danuta Labioda, - za zasługi dla bezpieczeństwa międzynarodowego, za umacnianie suwerenności i obronności kraju – chorąży Andrzej Lis. Zwracając się do zebranych Prezydent RP powiedział: To jest zawsze wzruszenie i radość, że mogę w pałacu Prezydenckim gościć 11 listopada w dniu Święta Niepodległości, z tym pełnym wojskowym ceremoniałem i hymnem, który brzmi tak, że aż się boję, czy żyrandol wytrzyma tę próbę – tak zasłużonych ludzi dla Polski. Dzień 11 listopada jest wspomnieniem wydarzeń, które na trwałe zapisały się w historii. Osiemdziesiąt sześć lat temu, oznaczał w całej Europie koniec wielkiej wojny – a dla nas, Polaków, początek odrodzonej niepodległości. W roku 1918 suwerenna Rzeczpospolita powstała z nadziei, odwagi i energii wielu wspaniałych patriotów. Koniunktura w polityce międzynarodowej miała bez wątpienia ogromne znaczenie – jednak nie byłoby, podkreślam: nie byłoby sukcesu odrodzonej Polski, gdyby nie zaangażowanie licznych znakomitych postaci, ludzi wielkiego serca i umysłu, wybitnych fachowców. Już na samym początku swej suwerennej drogi Rzeczpospolita miała wsparcie w doświadczonych i utalentowanych politykach, urzędnikach, oficerach, uczonych, artystach, inżynierach, finansistach i wielu, wielu innych. To właśnie oni budowali zręby polskiego państwa. Dziś, w Święto Niepodległości, przywołujemy pamięć o nich. Oddajemy wszystkim bohaterom tamtych czasów należny im hołd i szacunek. Wtedy dzięki wielkiemu, zbiorowemu wysiłkowi, Polacy potrafili zorganizować kraj, który w ciągu 20 lat zyskał na arenie międzynarodowej godne miejsce. Wniósł do europejskiego dziedzictwa wiele trwałych i bezcennych wartości. Siłą II Rzeczypospolitej po ponad 120 latach nieistnienia państwa polskiego, podziału na trzy różne części był entuzjastyczny patriotyzm milionów jej obywateli, była gotowość do poświęceń i był etos służby Ojczyźnie. Ale to było, a dzisiaj chciałbym też powiedzieć szczególnie wobec tych głosów, które starają się patrzeć na współczesną – III Rzeczpospolitą w kolorach wyłącznie czarno – białych, ze takich ludzi – tak oddanych, tak fachowych, tak patriotycznie nastawionych również i we współczesnej Polsce nie brakuje. I dzisiaj z nimi się spotykamy. Spotykamy się dzisiaj z Paniami, z Panami i wierzę, że dzięki obecności mediów cała Polska spotka się z Wami. Od kilkunastu lat w Święto Niepodległości III Rzeczpospolita wyróżnia honorami najzacniejszych ze swoich obywateli. To Wy, Drodzy Państwo, dajecie piękne świadectwo, jak najlepiej dla wspólnego dobra można spożytkować wiedzę i umiejętności, jak wspaniałe efekty przynosi społecznikowska pasja, jak ważne jest zaangażowanie się w sprawy drugiego człowieka., jak ważna jest aktywność, obecność, pokonywanie trudności i codzienna twórczość, która później zostawia tak trwałe ślady z których Wy i my wraz z Wami możemy być dumni. Gratuluję odznaczeń, które w imieniu Rzeczypospolitej miałem honor Państwu wręczyć. Są one jedynie skromnym wyrazem wdzięczności za Wasz niezwykły dorobek, za to, że Ojczyźnie służycie mądrością i talentem, że wypełniacie powierzone obowiązki nie tylko ale jeszcze lepiej. To dzięki Wam o polskiej nauce, kulturze i sporcie mówi się w świecie. To dzięki takim ludziom, jak Wy, czujemy się lepsi i bogatsi duchowo. Jeżeli jeszcze Wasz przykład byłby powszechnie zaakceptowany i wielu innych podążałoby Waszą drogą – to prawdopodobnie Polska stałaby się rajem, ale jest to zdaje się marzenie nieosiągalne. O każdym z Pań, Panów mógłbym powiedzieć wiele absolutnie zasłużonych i pięknych słów. Każdy z obecnych na tej sali zasłużył na najwyższy szacunek. Pozwólcie wszakże, że odniosę się do niektórych, a szczególne wyrazy uznania skieruję do uhonorowanego dziś decyzją kapituły Orderu Orła Białego – z obecnymi tutaj panią prof. Barbarą Skargą, panem Tadeuszem Mazowieckim i nieobecnymi, którzy z różnych powodów nie mogli przybyć – Janem Nowakiem – Jeziorańskim, Władysławem Bartoszewskim, Krzysztofem Skubiszewskim – zwrócę się do profesora Jerzego Kłoczowskiego – od dzisiaj kawalera Orderu Orła Białego. Ale w przeszłości żołnierza Armii Krajowej i uczestnika Powstania Warszawskiego, osoby prawej, zasłużonej dla polskiej nauki, wybitnego znawcy dziejów Kościoła w Polsce, człowieka, który stworzył instytucję nadzwyczajną – to Kolegium będzie - wierzę – kiedyś samodzielną uczelnią, uniwersytetem otwartym dla młodzieży reprezentującej naszych wschodnich sąsiadów. To polsko – ukraińskie zaangażowanie pana profesora i ta realizacja idei kiedyś dobitnie wyrażana przez Jerzego Giedroycia była również istotną podstawą decyzji Kapituły. Chcę Panu Profesorowi podziękować za Pańską postawę, bowiem, cała Pańska biografia jest wielce wymownym i godnym najwyższego szacunku świadectwem patriotyzmu i cnót obywatelskich, jest dowodem oddania sprawom Ojczyzny. Niech to najwyższe polskie odznaczenie państwowe będzie podziękowaniem za Pańskie aktywne i twórcze życie, za Pańską siłę wewnętrznych przekonań i za Pana odwagę w poszukiwaniu prawdy. Chcę wyrazić mój ogromny szacunek osobom wyróżnionym Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Panu Jerzemu Ficowskiemu – bezkompromisowemu twórcy, poecie i tłumaczowi, działaczowi opozycji demokratycznej, obrońcy praw człowieka, badaczowi i popularyzatorowi historii i kultury polskich Romów. Chcę podziękować Pani Profesor Reginie Smendziance – wybitnej pianistce, zasłużonemu nauczycielowi akademickiemu, która niepowtarzalnymi artystycznymi interpretacjami dzieł Chopina rozsławiała w świecie polską muzykę. Pozwólcie, że wymienię jeszcze kilka osób, a teraz tak w kolejności alfabetycznej, bo taka ona jest. Panu ambasadorowi Burskiemu, który wiele uczynił abyśmy lepiej znali Daleki Wschód, Chiny, a przede wszystkim jest wzorem dyplomaty, wzorem człowieka, który potrafi działać w interesie polskiej racji stanu, a jednocześnie z umiejętnością, aktywnością, wrażliwością patrzeć na to, co dzieje się w kraju gdzie swoją misję wypełniał. Pan Robert Korzeniowski jest czterokrotnym złotym medalistą olimpijskim i kto może nie zna sportu, nie wie co to jest za osiągnięcie – to ja państwu powiem – to jest jedno z najwybitniejszych w historii całego sportu światowego, jest to największe osiągnięcie w historii polskiego sportu. Za wszystkie Pana sukcesy jesteśmy wdzięczni, za to, że kojarzy się Pan z Polską, a wykorzystuje Pan dodatkowo swoje talenty językowe, otwartość i łatwość nawiązywania kontaktów z innych ludźmi - gdyby nie decydował się Pan pójść na niebezpieczną drogę kariery dziennikarskiej byłby Pan znakomity w dyplomacji, ale Pański wybór Panie Robercie. Pani Hannie Krall chcę podziękować za nie tylko wszystko, co napisała, ale za te wszystkie myśli i uwrażliwienia, które dzieliła z nami poprzez, które staliśmy się mądrzejsi, bardziej tolerancyjni, otwarci wobec innych. Pani Hanna, kiedy wręczałem jej odznaczenie powiedziała, że ma uczucie, że to jest odznaczenie, przy którym uczestniczą również bohaterowie jej książek, tych wielu bohaterów, których nie ma wśród nas. Ja myślę, że tak jest, że oni są z nami. Pan Profesor Adam Myjak i jego wielka sztuka ma tę przewagę nad innymi, że ona przeżyje nas wszystkich, że ona pozostanie, ale ponieważ to jest sztuka wielka to ona będzie cieszyła również kolejne pokolenia swoją urodą, swoim przesłaniem, tym wszystkim, co zawdzięczamy Panu Profesorowi. Pan Tomasz Stańko jest kolejnym polskim ambasadorem dzięki swojej muzyce, talentom, dzięki temu wszystkiemu, co stworzył, co wykonuje, co jest obecne w różnych salach koncertowych w świecie. Dziękujemy za to. I nie gniewajcie się Państwo, że nie wymienię kolejnych, bo wszystkim należałaby się skromna laurka z mojej strony – widzę właśnie teraz zasmuconego pana rektora, do którego dotarłem, ale też panie rektorze za pana działalność, za to wszystko, co Pan zrobił dla Akademii Górniczo – Hutniczej, dla polskiej nauki serdeczne dzięki. Drodzy Państwo za wielką twórczość Anny Dymnej, za znakomitą analitykę Pani Profesor Kolarskiej – Babińskiej, za osiągnięcia wszystkich Państwa w różnych domenach naszego życia chcę serdecznie podziękować. Ale pozwólcie, że jeszcze o kilku osobach powiem, bowiem to jest ważne abyśmy uświadamiali sobie w 86. rocznicę własnej niepodległości jak bardzo jesteśmy i powinniśmy być zaangażowani w to, co stanowiło chwałę naszej ojczyzny, czyli gotowość walki o wolność waszą i naszą. Otóż dzisiaj odznaczyłem Pana ppłk Piotra Patalonga, kapitana Piotra Kabzińskiego i chorążego Andrzeja Lisa, którzy przez pół roku pełnili misję w II zmianie Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Iraku, i zdawali w ten sposób jeden z najtrudniejszych egzaminów oficerskich, wojskowych w swojej karierze. Dumny jestem z polskich żołnierzy za sposób w jaki swoją misję wykonują, za profesjonalizm i to, że wśród żołnierzy polskich, oficerów jest to przekonanie, że – tak trzeba, że tu służymy w sprawie ważnej, która dalece wykracza poza narodowe, czy indywidualne egoizmy, że tu walczymy, o coś, co buduje fundament świata, który powinien być wolny od terroryzmu, wolny od przemocy, który powinien wszystkim nam dawać jak najwięcej bezpieczeństwa. Dziękuję więc za to jak reprezentujecie mundur polskiego żołnierza, dziękuję za wszystko co dla Polski, dla polskich sił zbrojnych uczyniliście.I tylko już słowo, szczególnie już po tym eksperymencie z zupełnie nowych sposobem wręczenia odznaczenia Panu Enrico Pavoniemu chciałem powiedzieć, że jestem rad, że wśród obywateli Rzeczypospolitej dzisiaj nagradzanych jest obywatel Republiki Włoskiej, prezes zarządu Fiat Auto Poland, firmy, która od lat dwudziestych tak naprawdę jest obecna w Polsce, a obecnie jest obecna w sposób wyjątkowy, bo i jako producent najbardziej popularnego i najbardziej oczekiwanego samochodu i eksporter. Chcę podziękować Panu Pavoniemu, ponieważ jego zaangażowanie w sprawy Polski dalece wykracza poza zawodowe powinności. To jest człowiek, który z nami jest sercem, swoim już wieloletnim pobytem w naszym kraju i właśnie nie tylko ściskaniem kciuków za sukcesy polskiej gospodarki, ale wkładem w rozwój polskiej gospodarki, tak że dziękuję bardzo. Drodzy Państwo, wysiłek, który wkładacie w swoją codzienną pracę, pasja i miłość do tego, co robicie, przynoszą owoce. Przynoszą owoce, które będą zapisane w historii. Dobrze służycie Rzeczypospolitej i za to Wam wielkie dzięki. Pomagacie w budowaniu tej nowej polskiej pozycji w Unii Europejskiej gdzie chcielibyśmy być silnym krajem w mocnej Europie liczącej się w globalnej gospodarce, w globalnej polityce. Czynicie bardzo wiele dla polskiego wizerunku, żeby Polska kojarzyła się z ludźmi pracy udanej, dobrze zorganizowanej, twórczości wybitnej i otwartości, tolerancji wobec innych, wobec tego świata, który przecież nie jest mniej, a jest bardziej skomplikowany. Dlatego raz jeszcze chcę wszystkim Państwu serdecznie podziękować, życzę sił, życzę kontynuowania tej twórczości i w tej działalności, która prowadzicie. Polska już dzisiaj jest z Was dumna, wierzę, że jeżeli starczy Wam zdrowia, jeżeli starczy Wam weny i jeżeli starczy Wam wsparcia tych najbardziej życzliwych ludzi, którzy są wokół Was to będziemy szczęśliwi z Waszych osiągnięć także i w kolejnych wielu, wielu latach i dekadach. Panie i Panowie Polska Wam dziękuję, Polska jest z Was dumna i cieszę się, że jako Prezydent mogłem takie słowa wobec Pań i Panów dzisiaj 11 listopada 2004 roku wypowiedzieć. Następnie głos zabrał prof. Jerzy Kłoczowski, który powiedział m.in.: Rzecyzpospolita przez Pańskie ręce Panie Prezydencie dzisiaj wyróżniła nas swoimi zaszczytnymi i jakże honorowymi wyróżnieniami. Przyjmujemy je wszyscy w poczuciu przede wszystkim obowiązku służby wobec kraju, wobec naszej ojczyzny, której służymy i której będziemy służyli do końca naszego życia. Przyjmujemy też - bardzo poruszeni i głęboko wzruszeni w dniu tak uroczystym dla naszego kraju, Święta Niepodległości, a zarazem dniu pamięci kiedy pamiętamy o kolejnych pokoleniach naszych rodaków, którzy Polsce,, sprawie polskiej służyli swoją pracą. Szczególnie tu, w tej Sali warto to przypomnieć. Jesteśmy przecież świadomi i muszę to osobiście powiedzieć, że jako człowiek doświadczony - od dziesiątków lat ciężkich doświadczeń naszego kraju w XX wieku – i jako historyk widzę to bardzo jasno, że w tej chwili stanęły przed nami zadania nowe. Trzeba wyraźnie powiedzieć od 300 lat Polska nie miała tak dobrej sytuacji jaką ma dzisiaj, to jest wyjątkowa sytuacja i wyjątkowe wyzwanie wobec nas, trochę inne wyzwanie aniżeli właśnie w tamtych kolejnych pokoleniach. Mamy szczęście niezwykłe mimo wszystkich bólów i trosk codziennych, że Polska taka jest właściwie – w dłuższej perspektywie to widać. Jest rzeczą – Panie Prezydencie, Panie i Panowie – uderzającą, że w naszym gronie wyróżnionych dzisiaj jest reprezentowane całe polskie społeczeństwo. To jest tak uderzające, są osoby, są ludzie pracy i umysłowej i fizycznej, jest nauka jest sztuka, są właściwie wszystkie dziedziny służb można powiedzieć rozmaitego rodzaju – od nauki poczynając, a kończąc na służbach bezpośrednich – te które służą dzisiaj potrzebującym. Jakże jest to też ważne zadanie, są wśród nas również służby wojskowe dzisiaj zdające tak świetnie egzamin w Iraku, czy służby naszego pogranicza, są ludzie przedstawiający nowoczesny przemysł, czy nowoczesne rolnictwo i także bardzo dobrze, że w naszym gronie są cudzoziemcy od lat z nami współpracujący, to jest bardzo symboliczne i bardzo ważne, że jesteśmy otwarci na bezpośrednią współpracę dzisiaj w tym nowym świecie, który budujemy. I taka refleksja nam się wszystkim nasuwa, że w sposób symboliczny my – tutaj w tym naszym gronie reprezentujemy, to, co można nazwać w sensie głębszym to – „Polską głęboką”, o której pamiętamy dobrze, że w ciągu trzech wieków zdawała egzamin nadzwyczajnie, utrzymując swoją tożsamość, utrzymując poczucie niepodległości, poczucie wolności aż do tych zwycięskich dni, które było nam dane przeżyć i bez których przecież dzisiejsza uroczystość byłaby zupełnie niemożliwa. I wydaje mi się, że warto „głęboka Polskę” przypominać, zwłaszcza w takich momentach, tym bardziej należy wyrazić też przekonanie, bardzo ważne przekonanie, które trzeba też bardzo mocno podkreślać, że w tej głębokiej Polsce mimo naszych wszystkich bólów i trosk każdego dnia tkwią na pewno siły i tkwi na pewno jakaś duża zdolność do tego, żebyśmy podjęli nowe zadania, trudne zadania w świecie globalizacji, zagrożeń na każdym kroku. Ale zarazem w świecie wolnej Polski w wolnej Europie, świecie, do którego my też możemy wnieść doświadczenie naszej wspaniałej Rzeczypospolitej Obojga Narodów i Unii Lubelskiej. Jesteśmy przygotowani do tego, żebyśmy naprawdę to zadanie w pełni podjęli i wykonali. Potrzebna jest nam pewna doza optymizmu i wiary w siebie mimo tego wszystkiego, co czasami nas tak bardzo boli. Bardzo wyraźnie wiemy, dobrze rozumiemy – Polska to wielka rzecz i ta wielka rzecz jest właśnie tą wartością z którą łączymy nadzieję na to, że i teraz i w najbliższym czasie Polska wyjdzie z tych trudności i zajmie swoje miejsce w rodzinie europejskiej jakie jej się należy. Tak nam dopomóż Bóg.
Poleć znajomemu


Opuszczasz oficjalny serwis Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej


Dziękujemy za odwiedzenie naszej strony.

Zapraszamy ponownie.