| | |
A | A | A
Niedziela, 11 listopada 2007

Polityka budowania prawdziwych autorytetów

  |  

11 listopada 2007 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński podczas uroczystości w Pałacu Prezydenckim w dniu Narodowego Święta Niepodległości wręczył ordery zasłużonym żołnierzom-kombatantom oraz działaczom opozycji niepodległościowej. 

Po raz pierwszy wręczone zostały także Krzyże Wojskowe ustanowione z inicjatywy Prezydenta RP, za wykazane męstwo i odwagę w działaniach przeciwko aktom terroryzmu podczas wykonywania obowiązków służbowych poza granicami kraju. 

Za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej 

KRZYŻEM WIELKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI
odznaczeni zostali pośmiertnie „żołnierze wyklęci”

Kazimierz KAMIEŃSKI „Huzar”
Władysław ŁUKASIUK „Młot”
Zygmunt SZENDZIELARZ „Łupaszka” 

za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za działalność na rzecz przemian demokratycznych, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i działalności społecznej odznaczeni zostali

KRZYŻEM KOMANDORSKIM Z GWIAZDĄ ORDERU ODRODZENIA POLSKI

Edward PIETRZYK
Ojciec Franciszek STUDZIŃSKI 

Pośmiertnie

Józef MAŁCZUK
Lucjan MINKIEWICZ
Lucjan NIEMYJSKI
Walerian NOWACKI
Roman OSTROWSKI
Kazimierz PARZONKO
Marian PLUCIŃSKI
Adam RATYNIEC
Teodor ŚMIAŁOWSKI
Eugeniusz TYMIŃSKI
Henryk WIELICZKO
Kazimierz WYROZĘBSKI

KRZYŻEM KOMANDORSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI

Andrzej CIELECKI
Gościmierz GERAS
Zygmunt JĘDRZEJCZAK
Ksiądz Leon KANTORSKI
Janusz KENIC
Ojciec Łucjan KRÓLIKOWSKI
Admirał floty Roman KRZYŻELEWSKI
Irena MAŁCZUK
Aleksander RUSIN
Jan WÓJCIK
pośmiertnie
Antoni BOROWIK
Marian BORYCHOWSKI
Eugeniusz KORZENIEWSKI
Kazimierz TKACZUK
Antoni WODYŃSKI

KRZYŻEM OFICERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI

Janusz BEDYŃSKI
Mieczysław BOJEŚ
Ryszard CZAICKI
Władysław DOBROWOLSKI
Ksiądz Stanisław FALKOWSKI
Irena GRABOWSKA
Maria GRABOWSKA
Ryszard GRABOWSKI
Józef HASIŃSKI
Józef KOZAK
Antoni PIEKAŁKIEWICZ
Stanisław PIETRUSZEWSKI
Irena PIOTROWICZ
Marian SŁOWIŃSKI
Stanisław SOWIŃSKI
Irena SZPAK
Stanisław ŚLESICKI
Jerzy WESOŁOWSKI
Antoni WIERZCHOSŁAWSKI
Kazimierz WILEWSKI
pośmiertnie
Józef WIERZBICKI
Tadeusz WOJNO

KRZYŻEM KAWALERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI

Wiesława AMBROZIEWICZ
Michalina BIERNACKA
Barbara BRYŁA
Leon DOBUCH
Apolonia DOLIŃSKA
Edward GORA
Jan GORUCH
Anna GRAJEK
Wiesława GURGUL
Zenobia KLEPACKA
Janina MOSSAKOWSKA
Zbigniew NARTOWSKI
Maria RZEŹNICKA
Jadwiga SMOCZKIEWICZ
Karol STEFANIAK
Anna STĘPKOWSKA
Jan SZOT
Kazimierz WOJEWODA
Barbara WYSIADECKA
Kazimierz ZAWADKA

za wykazane męstwo i odwagę w działaniach przeciwko aktom terroryzmu podczas wykonywania obowiązków służbowych poza granicami kraju

KRZYŻEM WOJSKOWYM
odznaczeni zostali:

Piotr GÓRSKI
Grzegorz GUBA
Jacek GURGUL
Bartłomiej HEBDA
Tomasz KUBIAK
Tomasz OLESIEJUK
Grzegorz TYMOWSKI

Osobom, które nie mogły przybyć na dzisiejszą uroczystość ordery zostaną wręczone w innym terminie. Ponadto Prezydent RP wręczył w dniu dzisiejszym ordery osobom, którym zostały one nadane wcześniejszymi postanowieniami, a nie mogły przybyć na organizowane uroczystości z udziałem Pana Prezydenta. Odznaczeni zostali:

za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w pracy zawodowej i społecznej 

KRZYŻEM KOMANDORSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI
Romuald KUKOŁOWICZ

za wybitne zasługi w walce o demokrację i prawa człowieka 

KRZYŻEM KOMANDORSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI
Pośmiertnie:
Ryszard SIWIEC

za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce 

KRZYŻEM KAWALERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI
pośmiertnie
Emil BARCHAŃSKI

za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w pracy publicystycznej, samorządowej i społecznej 

KRZYŻEM KAWALERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI
pośmiertnie
Tadeusz JARZEMBOWSKI

Na stopnie generalskie mianowani zostali:
na stopień generała brygady:

pułkownik Kazimierz DRACZYŃSKI
pułkownik Mieczysław HUCHLA

I. na stopień generała dywizji:
generał brygady Wiesław MICHNOWICZ
generał brygady Marek TOMASZYCKI
generał brygady Jan ŻUKOWSKI

II. na stopień wiceadmirała:
kontradmirał Andrzej KARWETA
III. na stopień generała brygady:
pułkownik Jan BRZOZOWSKI
pułkownik Jan DZIEDZIC
pułkownik Jerzy FRYCZYŃSKI
pułkownik Józef NASIADKA
pułkownik Czesław ROLIK
pułkownik Andrzej WIŚNIEWSKI
pułkownik Anatol WOJTAN
pułkownik Zbigniew WOŹNIAK

na stopień generała brygady
pułkownik Witold MARCZUK

na stopień nadinspektora Policji
inspektor Tadeusz BUDZIK
inspektor Arkadiusz PAWEŁCZYK
inspektor Tadeusz PAWLACZYK
inspektor Ferdynand SKIBA

na stopień generała Służby Więziennej
pułkownik Jacek POMIANKIEWICZ
pułkownik Paweł NASIŁOWSKI

ze stanowiska Dowódcy Marynarki Wojennej odwołany został Pan admirał floty
Roman KRZYŻELEWSKI

na stanowisko Dowódcy Marynarki Wojennej mianowany został Pan wiceadmirał
Andrzej KARWETA

Podczas uroczystości Prezydent RP zwrócił się do zebranych:

„My dzisiaj dokonaliśmy aktu, który jest aktem kontynuacji – kontynuacji polityki, którą podjąłem przed dwoma laty. To jest przywracanie pamięci, to jest oddawanie honoru tym, którzy walczyli w tym, co nazywam pierwszą – czyli w czasie II wojny światowej – drugą – czyli przede wszystkim w pierwszych latach po tej wojnie – i w końcu trzecią – od roku 1976 aż po zwycięstwo w roku 1989 – konspiracją. Oczywiście, te pierwsze dwie walczyły z bronią w ręku. Tysiące, wiele, wiele tysięcy uczestników tych konspiracji poległo lub zostało zamordowanych. Trzecia konspiracja ma też swoje ofiary, ale jednak nieporównanie mniej liczne. Jedną z nich pośmiertnie miałem zaszczyt odznaczyć. To, można powiedzieć, sprawa rachunku – rachunku, jaki mamy wobec historii, jaki moje pokolenie ma wobec matek i ojców, a czasami także dziadków, jakie mamy także wobec siebie, jako pokolenie trzeciej konspiracji.

Ale dziś miałem również zaszczyt odznaczyć ludzi, którzy zasłużyli się już po roku 1989, w Trzeciej Rzeczypospolitej – Pana Generała Edwarda Pietrzyka, który podjął się, jak praktyka niestety wykazała, skrajnie niebezpiecznej funkcji Ambasadora Polski w Iraku. Podjął się, chociaż był całe życie oficerem, a nie dyplomatą. Ale była taka potrzeba i bez wahania przyjął ryzyko. Dziś widzimy go już prawie w pełni zdrowia, ale jeszcze niezupełnie, po ciężkich ranach. Pana Admirała Krzyżelewskiego, który z oddaniem dowodził polską Marynarką Wojenną, który na prośbę Prezydenta Rzeczypospolitej przedłużył swoją służbę – bardzo za to dziękuję. A także oficerów, żołnierzy i funkcjonariuszy, którzy odznaczyli się odwagą, często bohaterstwem w Iraku. Mamy więc tych, którzy walczyli sześćdziesiąt kilka czy zgoła blisko siedemdziesiąt lat temu, tych którzy walczyli przed sześćdziesięciu laty, tych którzy walczyli przed ćwierć wiekiem lub nawet mniej i tych, którym już w wolnej Polsce, poza granicami naszego kraju, ale przychodzi walczyć dzisiaj. To normalne. O niczym nie będziemy zapominać. Będziemy kontynuować politykę pamięci, politykę budowania prawdziwych autorytetów, będziemy też pamiętać o tych, którzy odznaczają się w życiu dzisiejszej Polski.

Czy ja jestem szczęśliwy z tego powodu, że tysiące już polskich żołnierzy służą w warunkach często niebezpiecznych, w Iraku, Afganistanie, na Wzgórzach Golan, w Bośni i w innych miejscach, służą pokojowi, służą walce z terroryzmem? Nie. Wolałbym, żeby tak nie było, ale świat współczesny jest taki, jaki jest, a nie taki, jaki chcielibyśmy, żeby był, a więc ta służba jest konieczna. Możliwości ekspedycyjne, jak to się dziś mówi, Polski są niezmiernie wręcz istotne. Są jednym z podstawowych przejawów tego, że wśród tych, którzy nasz kraj oceniają w sposób realistyczny, Polska uchodzi za państwo mobilne, zdolne do działania. Dziękuję za tą służbę. Bardzo serdecznie dziękuję.

Szanowni Państwo,

Dziś wśród tych, którzy uzyskali najwyższe odznaczenia czy zostali odznaczeni najwyższymi odznaczeniami, jest wielu „żołnierzy wyklętych” – żołnierzy drugiej konspiracji. Tych, którzy w warunkach beznadziejnych toczyli walkę po roku 1945, często po lata 50. Byli oni zapomniani w sposób szczególny – o żołnierzach pierwszej konspiracji, choć często fałszywie, ale mówić było wolno. Druga konspiracja była, aż w istocie po kres Polski Ludowej, w sensie pamięci, zapomniana – raz może padło stwierdzenie, że to też byli Polacy, i to wszystko. I tak przez ponad czterdzieści lat. Dlatego też musimy dziś na nich skupić uwagę szczególnie, także i dlatego, że pierwsze lata III Rzeczypospolitej także dziwnie omijały ten okres. Omijały w imię niesłusznych interesów, pojednania z tymi, którzy w tamtych czasach walczyli, często aktywnie, po drugiej stronie. Pojednanie narodowe jest rzeczą słuszną, ale musi być oparte o sprawiedliwość, o sprawiedliwe wymierzenie tego, kto ma zasługi a kto ma winy, za które co najmniej powinien przeprosić, jeśli nie odpokutować. Ten okres się skończył i zapewniam – dopóki będę Prezydentem tego państwa, to będę ze swoich uprawnień do przywracania pamięci korzystał. Będę pamiętał o konspiracji pierwszej, drugiej i trzeciej, ale będę też pamiętał o tych, którzy dzisiaj reprezentują nasz kraj, często niestety z bronią w ręku, w najtrudniejszych okolicznościach. Im też należą się odznaczenia, a Pan, Panie Generale, Panowie z Biura Ochrony Rządu, z Wojska Polskiego, są tego najlepszym dowodem.

Polska, mam nadzieję, będzie kontynuowała swój rozwój. Państwo polskie będzie państwem spokoju, twardej walki z patologiami społecznymi, państwem, w którym poszczególne racje, nawet sporne, będą, niestety często inaczej, niż dzisiaj, prezentowane na równych prawach w środkach masowego przekazu. Mam taką nadzieję i tą nadzieją dzisiaj, w dniu Święta Narodowego, chciałem się z państwem podzielić.” 

***

Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski

Pośmiertnie: 
Kamieński Kazimierz, pseud. „Huzar”. Absolwent Szkoły Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu. W czasie kampanii wrześniowej służył w 9. Pułku Strzelców Konnych im. Kazimierza Pułaskiego w Grajewie. Przeszedł szlak bojowy od granicy pruskiej do bitwy pod Kockiem. Dostał się do niewoli niemieckiej, z której zdołał uciec. Od listopada 1939 r. był w konspiracji w ZWZ-AK na terenie powiatu Wysokie Mazowieckie. Po wejściu sowietów ukrywał się, a w grudniu 1944 r. uciekł podczas próby aresztowania go przez UB. Został szefem Kedywu, a potem dowódcą oddziału samoobrony w Obwodzie Wysokie Mazowieckie Ruchu Oporu Armii Krajowej. Przeprowadził wiele akcji bojowych przeciwko oddziałom UB i MO, a także likwidował sowieckich kolaborantów oraz oficerów i żołnierzy sowieckich. W grudniu 1947 r. stoczył w Łapach zwycięską walkę z obławą KBW. Po śmierci „Młota” został dowódcą 6 Brygady Wileńskiej. W marcu 1952 r. w wyniku prowokacji UB został zwabiony do Warszawy i aresztowany. Po ciężkim śledztwie skazany został na 6-krotną karę śmierci. Stracono go w Białymstoku 23 października 1953 r.

Łukasiuk Władysław, pseud. „Młot”. Od lutego 1940 r. był w ZWZ dowódcą drużyny Mężenin w składzie IX Ośrodka Sarnaki-Górki Obwodu ZWZ-AK Siedlce. Jego drużyna pod okupacją niemiecką uczestniczyła w kilku akcjach bojowych, m.in. w „Akcji V” i przekazaniu rakiety V2 do Londynu. Po wkroczeniu wojsk sowieckich zorganizował patrol, a następnie pluton złożony z żołnierzy zagrożonych przez NKWD i UB. Jego oddział brał udział w akcjach bojowych przeciwko sowieckiemu okupantowi, odbijając aresztowanych Polaków, likwidując żołnierzy NKWD, funkcjonariuszy NKWD i PPR oraz konfidentów. Od sierpnia 1945 r. działał w składzie 1 szwadronu 5 Brygady Wileńskiej AK mjr Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki”. W październiku 1946 r. został dowódcą 6 Brygady Wileńskiej AK. Do końca 1948 r. przeprowadził blisko 250 akcji bojowych skierowanych przeciwko NKWD, UB, MO, PPR, KBW i jednostkom Ludowego Wojska Polskiego. Zginął 27 czerwca 1949 r. we wciąż nie wyjaśnionych do końca okolicznościach.

Szendzielarz Zygmunt, pseud. „Łupaszka”. Absolwent Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej oraz Szkoły Podchorążych Kawalerii w Grudziądzu Uczestnik kampanii wrześniowej 1939, a następnie w ZWZ-AK. Został dowódcą 5 Wileńskiej Brygady AK. Prowadził walki z oddziałami niemieckimi oraz partyzantką litewską i radziecką. Po zajęciu Wileńszczyzny przez Armię Czerwoną zdecydował się rozwiązać brygadę i przejść w rejon Białegostoku. Tam odtworzył 5 Wileńską Brygadę AK, Został aresztowany w 1948 r., w listopadzie 1950 skazano go na karę śmierci i stracono.

Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski 

Gen. broni Edward Pietrzyk, tworzył zrębyWielonarodowego Korpusu Północny – Wschód zajmując stanowisko zastępcydowódcy Korpusu. W latach 2000 – 2006 był dowódcą Wojsk Lądowych. Pozakończeniu zawodowej służby wojskowej został w kwietniu 2007 r.mianowany przez Prezydenta RP Ambasadorem Nadzwyczajnym i Pełnomocnym wRepublice Iraku. W październiku 2007 r. został ranny, kiedy konwójwiozący ambasadora został zaatakowany przy użyciu samochodu pułapki.

o. gen. bryg. Franciszek Studziński, kapelan 2 Korpusu Polskiego gen. Andersa. Po powrocie do kraju był represjonowany i więziony.

Pośmiertnie:
Józef Małczuk, pseud. „Brzask”. Żołnierz ZWZ-AK, dowódca szwadronu 6 Brygady Wileńskiej AK. Poległ 7 kwietnia 1950 r.

Minkiewicz Lucjan Jan, pseud. „Wiktor”. W czasie kampanii wrześniowej 1939 r., jako ochotnik służył w 20 pp w składzie SGO „Polesie”. Brał udział w bitwach pod Kobryniem i Kockiem. Od listopada 1940 r. był w ZWZ w Wilnie, a od jesieni następnego roku służył w oddziale partyzanckim Adama Boryczki „Tońcia”, przekształconym później w VI Brygadę Wileńską AK. Uczestniczył w wielu akcjach przeciwko Niemcom. Po wejściu wojsk sowieckich na Litwę przedarł się przez front w okolice Siemiatycz. Został dowódcą 1 szwadronu w odtworzonej 5 Brygadzie Wileńskiej AK mjr Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki”. Przeprowadził wiele akcji bojowych skierowanych przeciwko NKWD, UB, MO, KBW i oddziałom Ludowego Wojska Polskiego. W październiku 1946 r. ze względu na zły stan zdrowia, został urlopowany przez „Łupaszkę”. Ukrywał się w Zakopanem i we Wrocławiu. Aresztowano go 1 lipca 1948 r. Skazany został na karę śmierci. Zamordowano go na Mokotowie 8 lutego 1951 r. 

Lucjan Niemyjski, żołnierz AK. dowódca pododdziału 6 Brygady Wileńskiej AK Kazimierza Kamieńskiego „Huzara”. Zginął 22 sierpnia 1952 r.

Walerian Nowacki, żołnierz. AK. dowódca pododdziału w 6 Brygadzie Wileńskiej AK Władysława Łukasiuka „Młota”. Poległ 3 lipca 1948 r. w walce z grupą operacyjną KBW.

Roman Ostrowski, pseud. „Wicher”. Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r., a następnie dowódca oddziału ZWZ-AK. Podlegał kpt. Kazimierzowi Kamieńskiemu „Huzarowi”. Zginął 17 września 1946.

Kazimierz Parzonko, pseud. „Wichura”. Żołnierz ZWZ-AK Od 1946 r. w 5 Brygadzie Wileńskiej Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki” Aresztowany przez UB, skazany na karę śmierci i stracony.

Marian Pluciński, pseud. „Mścisław”. Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r. Następnie w ZWZ-AK. Dowódca plutonu w 5 Brygadzie Wileńskiej AK Zygmunta Szendzielarza „Łupaszki”. Został aresztowany przez UB i skazany na śmierć.

Adam Ratyniec, pseud. „Lampart”. Żołnierz AK,.podoficer i dowódca patrolu 6 Brygady Wileńskiej AK. „Młota” i „Huzara”. Poległ 11 maja 1952 r.

Teodor Śmiałowski, pseud. „Szumny”. Żołnierz ZWZ-AK. Po wojnie dowódca oddziału partyzanckiego ROAK w rejonie Drohiczyna i Siemiatycz. Poległ 25 lipca 1945 r.

Eugeniusz Tymiński, pseud. „Ryś”. Żołnierz ZWZ-AK. Od 1945 r. służył w oddziale pod dowództwem Kazimierza Kamieńskiego „Huzara”. Zginął 30 maja 1945 r.

Henryk Wieliczko, pseud. „Lufa”. Dowódca szwadronu 5 Brygady Wileńskiej mjr Zygmunta Szedzielarza „Łupaszki”. Aresztowany 23 czerwca 1948 r, skazany na karę śmierci i zamordowany na Zamku Lubelskim 14 marca 1949 r.

Kazimierz Wyrozębski, żołnierz AK Podkomendny Władysława Łukasiuka „Młota”. Poległ 5 lipca 1948 r. w starciu z patrolem MO.

Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Andrzej Cielecki, uczestnik Powstania Warszawskiego. Organizator i nadawca powstańczego radia „Jutrzenka”, wraz z żoną Elżbietą emitował niezależne audycje radiowe.
Tadeusz Gościmierz Geras, w 1956 r. działacz Związku Młodych Demokratów na Uniwersytecie Warszawskim. W 1967 r. aresztowany i skazany karę więzienia za działalność antysocjalistyczną.

Zygmunt Alojzy Jędrzejczak, żołnierz AK, działacz „Solidarności”, poświęca się upamiętnianiu zbrodni Katyniu

Ks. Leon Kantorski, wspomagał opozycję – głodujących KOR-owców w kościele św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej.

Janusz Kazimierz Kenic, działacz organizacji „Ruch”, ROPCiO i „Solidarności” 

Łucjan Królikowski, w 1939 r. został aresztowany przez NKWD i zesłany w rejon archangielska, następnie znalazł się w Armii gen. Władysława Andersa, duszpasterz i opiekun dzieci z polskich sierocińców, działacz polonii amerykańskiej.

Admirał Roman Krzyżelewski, Szef Generalnego Zarządu Logistyki – P4 Sztabu Generalnego WP w latach 2000-2003. Od 2003 Dowódca Morskiego Komponentu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej

Romuald Kukułowicz, działacz konspiracji niepodległościowej, doradca prymasa Stefana Wyszyńskiego i Józefa Glempa, delegat na I Zjazd „Solidarności”

Irena Małczuk, małżonka Józefa Małczuka ps. „Brzask”. Aresztowana przez UB. Skazana na 10 lat więzienia. W 1955 r. wyszła na wolność.

Aleksander Rusin, oficer ZWZ-AK, po wojnie dowódca oddziału partyzanckiego WiN w Rzeszowskiem.

Jan Wójcik, żołnierz AK, a po wojnie w WiN. Aresztowany przez UB i skazany na 15 lat więzienia. Zwolniony w 1957 r.

pośmiertnie
Antoni Borowik, pseud. „Lech”. Żołnierz 6 Brygady Wileńskiej AK. Poległ 8 maja 1948 r. po wsią Ogrodniki koło Siemiatycz w walce z obławą UB i KBW.

Marian Borychowski, żołnierz ZWZ-AK. Aresztowany przez UB w 1950 r. Zmarł w lutym 1951 r. w więzieniu przy ul. Rakowieckiej w Warszawie.

Eugeniusz Korzeniewski, pseud. „Ryg”. Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r. W czasie wojny i po wojnie dowódca oddziału partyzanckiego AK-ROAK w Obwodzie Wysokie Mazowieckie. Zamordowany w czerwcu 1948 r. na kolonii wsi Oleksin.

Ryszard Siwiec – żołnierz AK. Po interwencji wojsk Układu Warszawskiego w Czechosłowacji w 1968 r. spalił się na znak protestu podczas centralnych dożynek w Warszawie na Stadionie Dziesięciolecia.

Kazimierz Tkaczuk, pseud. „Sęp”, uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r. Żołnierz ZWZ-AK, podoficer 6 Brygady Wileńskiej AK. Poległ 7 kwietnia 1951 r.

Antoni Wodyński, pseud. „Odyniec”. Żołnierz AK Oficer w 6 Brygadzie Wileńskiej Władysława Łukasika „Młota”. Ciężko ranny UB podczas próby aresztowania przez UB. Zmarł 8 lipca 1948 r.

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski 

Mieczysław Bojeś
, żołnierz Armii Krajowej oraz II Armii Wojska Polskiego, artysta – plastyk, Członek Zarządu Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej.

Ryszard Jan Czaicki, działacz opozycji demokratycznej, działał w ROPCiO i w KPN. W latach 90. członek ROP.

Władysław Dobrowolski, Żołnierz ZWZ-AK, prześladowany przez UB, działacz „Solidarności”, Ekspert „Solidarności” ds. ekonomicznych przy obradach okrągłego stołu.

Ks. Stanisław Falkowski, w okresie PRL organizator spotkań kombatantów AK, działał w ROPCiO, współpracował z KPN i Solidarnością..

Irena Grabowska, pseud. „Hanka”. Żołnierz Armii Krajowej, żołnierz Kobiecych Patroli Minerskich. Uczestniczka Powstania Warszawskiego. Po jego upadku przebywała w obozie jenieckim.

Maria Genowefa Grabowska, uczestniczka kampanii wrześniowej 1939 r., żołnierz Narodowej Organizacji Wojskowej i AK, uczestniczka Powstania Warszawskiego.

Ryszard Grabowski, żołnierz Armii Krajowej, uczestnik Powstania Warszawskiego, jeniec wojenny w niewoli niemieckiej

Józef Hasiński, więzień w okresie stalinowskim. Założył Związek Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego Oddział Wielkopolska

Józef Julian Kozak, uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r., żołnierz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie

Antoni Piekałkiewicz, współpracownik WZZ i ROPCiO i KPN. W stanie wojennym ukrywał się, aresztowany w listopadzie 1982 r. i więziony do marca 1983 r.

Stanisław Pietruszewski, organizator strajku w WSK Świdnik w lipcu 1980 r. Działacz „Solidarności”. Aresztowany i skazany na 3 lata więzienia. Obecnie jest prezesem lubelskiego oddziału Stowarzyszenia Osób Represjonowanych w Stanie Wojennym.

Irena Piotrowicz, związana z Duszpasterstwem Akademickim w Szczecinie. I ROPCiO. W stanie wojennym współpracowała z „Solidarnością”.

Marian Słowiński, uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r., żołnierz Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, uczestnik inwazji aliantów w Normandii

Sowiński Stanisław, uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r., żołnierz ZWZ-AK, więziony przez gestapo

Stanisław Ślesicki, uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r., członek Zarządu Żołnierzy XX Dywizji Piechoty

Irena Szpak, pseud. „Sylwia”. Żołnierz AK i Kobiecych Patroli Minerskich. Walczyła w Powstaniu Warszawskim.

Jerzy Witold Wesołowski, uczestnik wojny obronnej we wrześniu 1939, następnie w ZWZ-AK. Po wojnie więziony przez UB i represjonowany. Organizował manifestacje „Solidarności” w latach 1981 – 1989.

Antoni Wierzchosławski, uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r., oficer Armii Krajowej

Kazimierz Adam Wilewski, współpracował z AK, organizator i konspiracyjnej organizacji niepodległościowej „Młodzieżowy Ruch Oporu”. Aresztowany w 1949 r. i skazany na 14 lat więzienia. Zwolniony w 1956 r.

Pośmiertnie:
Tadeusz Jarzembowski, Od 1952 r. przebywał w Anglii. Po wprowadzeniu w Polsce Stanu Wojennego założył w Londynie „Solidarity with Solidarity”. Do kraju wrócił po 1989 r.

Józef Wierzbicki, pseud, „Szczygieł”. Żołnierz ZWZ-AK Żołnierz oddziału Kazimierza Kamieńskiego „Huzara”.

Tadeusz Wojno, pseud. „Raszyn”. Żołnierzem AK. Służył w oddziale Kazimierza Kamieńskiego „Huzara”. Aresztowany przez UB i w 1950 r., skazany na 12 lat więzienia. Na wolność wyszedł w 1957 r.

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Janusz Bedyński, pseud. „Sekund”. Żołnierz ZWZ-AK Plutonu Głuchoniemych Baonu „Miłosz” w czasie Powstania Warszawskiego

Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski

Edward Gora, pseud. „Mały” „Cichy”. członek organizacji dywersyjno – konspiracyjnej „Wachlarz”. Aresztowany przez Niemców, zbiegł z transportu do obozu koncentracyjnego.

Jan Goruch, pseud. „Mały Jasio”. Członek Plutonu Głuchoniemych w Powstaniu Warszawskim. Po upadku Powstania wywieziony do Debelna koło Kielc.

Jadwiga Smoczkiewicz, pseud. „Jaskółka”. Podczas Powstania Warszawskiego walczyła w Plutonie Głuchoniemych. Była sanitariuszką i łączniczką.

Karol Stefaniak. pseud. „Kajtek”. W Powstaniu Warszawskim był łącznikiem. Walczył w Śródmieściu jako żołnierz Baonu AK „Miłosz”.

Wiesława Stanisława Ambroziewicz, członek tajnych „Grup Katolickich” i Sodalicji Mariańskiej, oraz Wojskowej Służby Kobiet Armii Krajowej, uczestniczka Powstania Warszawskiego 

Michalina Biernacka, pseud. „Micia”. Żołnierz ZWZ-AK. Uczestniczka Wojskowej Służby Kobiet. I Kobiecych Patroli Minerskich. Brała udział w Powstaniu Warszawskim.

Barbara Bryła, żołnierz AK w ramach Wojskowej Służby Kobiet, uczestniczka Powstania Warszawskiego

Leon Dobuch, uczestnik wojny obronnej 1939 r. oraz obrony Warszawy, jeniec w niewoli niemieckiej

Apolonia Dolińska, członek Szarych Szeregów, żołnierz ZWZ-AK, uczestniczka Powstania Warszawskiego, więzień obozów koncentracyjnych

Anna Marta Grajek, organizator i kustosz Muzeum Powstańców Wielkopolskich w Lusowie

Wiesława Jadwiga Gurgul, w grudniu 1970 r. została postrzelona w plecy na wiadukcie w Gdyni – Stoczni, gdy podniosła z ziemi polską flagę.

Zenobia Klepacka, ochotniczka do oddziału „żywych torped” we wrześniu 1939 r. Żołnierz Narodowych Sił Zbrojnych. 

Janina Stanisława Mossakowska, żołnierz Armii Krajowej, uczestniczka Powstania Warszawskiego

Zbigniew Nartowski, żołnierz ZWZ-AK, uczestnik Powstania Warszawskiego

Maria Rzeźnicka, w 1979 r. współpracowała z Polskim Porozumieniem Niepodległościowym. Działaczka „Solidarności”. Brała udział w tworzeniu wydawnictwa CDN.

Anna Stępkowska, pseud. „Elżbieta”. Członek „Szarych Szeregów”, żołnierz ZWZ-AK i Kobiecych Patroli Minerskich. Organizator konspiracyjnych drużyn harcerskich.

Jan Szot, żołnierz ZWZ-AK, aresztowany przez Niemców, przeszedł ciężkie śledztwo, osadzony w obozie w Sttuthow.

Kazimierz Wojewoda, uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r., dostał się do niewoli, więziony w oflagu na terenie Niemiec 

Barbara Wysiadecka, pseud. „Baśka”, „Bomba”. Żołnierz ZWZ-AK. Członkini Wojskowej Służby Kobiet i Kobiecych Patrolach Minerskich. Brała udział w Powstaniu Warszawskim.

Kazimierz Zawadka, żołnierz AK, uczestnik Powstania Warszawskiego, aresztowany przez Niemców i wywieziony na roboty przymusowe do Austrii

Pośmiertnie:

Emil Barchański, jest jedną z najmłodszych ofiar stanu wojennego, był uczniem XI Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Reja w Warszawie. W lutym 1982 r. został aresztowany i skazany na 2 lata pozbawienia wolności (w zawieszeniu). Zginął w niewyjaśnionych dotąd okolicznościach.

na stopień generała brygady mianowani zostali:

Gen. bryg. Kazimierz Draczyński, ochotnik podczas wojny polsko-bolszewickiej 1920 r. Oficer 5 Pułku Ułanów Zasławskich. Uczestnik kampanii wrześniowej 1939 r. a następnie w konspiracji ZWZ-AK. Brał udział w Powstaniu Warszawskim. Po upadku Powstania wywieziony został do obozu jenieckiego w Murnau. Stamtąd trafił do 2 Korpusu Polskiego we Włoszech. W październiku 1946 r. został ewakuowany do Anglii.

Gen. bryg. Mieczysław Huchla. Podczas okupacji niemieckiej służył w ZWZ-AK. Został aresztowany przez gestapo w lipcu 1944 r. a następnie odbity przez Oddział Kedywu Inspektoratu Rzeszów. Od września 1945 r. działał w Zrzeszeniu „Wolność i Niezawisłość”. Komendant Okręgu Krakowskiego WiN w 1946 r. W 1948 r. został aresztowany przez UB i skazany na 7 lat więzienia. Po nieudanej próbie ucieczki skazano go na dodatkowe 5 lat więzienia. Na wolność wyszedł w 1955. 

Poleć znajomemu