| | |
A | A | A
Czwartek, 28 lutego 2008

Zasługi na polskiej drodze do wolności

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński, z okazji jubileuszu 50-lecia Miesięcznika „Więź,” nadał Ordery Odrodzenia Polski osobom zasłużonym dla miesięcznika.

Za wybitne zasługi w Towarzystwie „Więź”, za działalność na rzecz pojednania między narodami, odznaczeni zostali: 


KRZYŻEM OFICERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI
Wojciech Wieczorek 



KRZYŻEM KAWALERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI
Józef Celiński
Stefan Frankiewicz
Cezary Gawryś
Zofia Huszcza-Grątkowska
Paweł Kądziela
Jadwiga Oleszczuk

W imieniu Prezydenta RP ordery wręczył podczas uroczystości jubileuszowych w Domu Polonii w Warszawie 28 lutego 2008 r. Doradca Prezydenta RP prof. Andrzej Stelmachowski.

Przed ceremonią wręczenia orderów Kapelan Prezydenta RP Ksiądz Prałat Roman Indrzejczyk odczytał przesłanie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej do uczestników uroczystości:

„Serdecznie pozdrawiam wszystkich zgromadzonych na spotkaniu z okazji 50 - lecia „Więzi”. W jubileuszowym numerze miesięcznika postanowili Państwo odwołać się do źródła zarówno tytułu, jak i całej koncepcji pisma. Myśl, iż religio znaczy więź, od samego początku miała dla Państwa środowiska znaczenie fundamentalne. U podstaw „Więzi” legło właśnie pragnienie, by związywać na nowo i odbudowywać mosty.

„Więź” powstawała jako czasopismo tworzone przez katolików świeckich i w pierwszym rzędzie stawiała sobie za cel umacnianie łączności wiernych z Bogiem. Nie mniej ważnym zadaniem było jednak przybliżanie chrześcijaństwa polskiej inteligencji, również tej, której drogi oddalały się od religii. Wreszcie, redakcja dokładała starań, by wzmacniać kontakt Kościoła ze światem współczesnym, by w świetle wyznawanych wartości podejmować aktualne zagadnienia, problemy i wyzwania.

Wszystko to sprawiło, że Państwa formację określa się powszechnie mianem katolicyzmu otwartego - otwartego na dialog wewnątrz wspólnoty wierzących, jak i z osobami innych wyznań i światopoglądów. Owa gotowość do rozmowy nie osłabiała jednak własnych przekonań, dzięki czemu „Więź” była zawsze i do dzisiaj pozostaje przestrzenią, umożliwiającą wszystkim ludziom dobrej woli spotkanie w atmosferze szczerości i życzliwości.

Pragnę w tym miejscu przywołać również zasługi, jakie Państwo położyli na trudnej polskiej drodze do wolności. Redakcja „Więzi” była bowiem jednym z tych środowisk, które znacznie poszerzały wąski zakres swobody myśli i słowa w PRL - u. Naturalnie też środowisko skupione wokół miesięcznika znalazło się wśród współtwórców i przywódców opozycji demokratycznej i wielkiego ruchu „Solidarności”.

Okres po upadku komunizmu można nazwać czasem dojrzewania owoców długoletniej pracy ludzi tworzących pismo. „Więź” okazała się wówczas miejscem, które także kształtowało nowe kadry państwa, tak bardzo potrzebne suwerennej na powrót Rzeczypospolitej. Nie sposób także pominąć znaczenia miesięcznika dla polskiego Kościoła oraz inteligencji katolickiej.

W tym uroczystym dniu proszę, by zechcieli Państwo przyjąć moje gorące powinszowania
i wyrazy głębokiego szacunku. Redakcji, autorom i wszystkim przyjaciołom „Więzi” z serca życzę satysfakcji z dotychczasowych i wielu kolejnych sukcesów”.

Poleć znajomemu