przeskocz do treści | przeskocz do menu głównego
Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
| | |
A | A | A
Czwartek, 25 kwietnia 2013

Laudacja prezydenta Bronisława Komorowskiego

Zobacz także: Wykład prezydenta nt. historycznej pamięci III RP Laudacja prezydenta Bronisława Komorowskiego prof. Henryka Samsonowicza podczas uroczystości wręczenia doktoratu honoris causa Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego:

 

Kim jest Bronisław Komorowski, który otrzymuje najwyższą godność akademicką? Jest – co oczywiste – pierwszym dostojnikiem Rzeczpospolitej Polskiej, jej prezydentem. Ale jest także osobą, która zasługuję na szczególne wyróżnienie akademickie – otrzymanie tytułu doktora honoris causa, czyli świadectwa wybitnych zasług odniesionych dla kraju, dla nauki, dla ludzi.


Co szczególne - jest z wykształcenia historykiem, a jednocześnie współtwórcą historii. Rozumie on doskonale, że pamięć o przeszłości jest wielką siła, spajającą wszystkie wspólnoty – poczynając od tej podstawowej, rodzinnej, poprzez narodową, ideologiczną do najszerszej, ogólnoludzkiej. Co zaś jest szczególnie ważne przy ocenie dorobku życiowego Prezydenta Bronisława Komorowskiego to fakt, że nie tylko opisywał on dzieje Polaków, ale je także współtworzył.


Już w czasach szkolnych, przed uzyskaniem w roku 1972 świadectwa dojrzałości był aktywnym uczestnikiem działań domagających się zmian w PRL. Jako młody człowiek, działacz harcerski, w liceum dawał przykład niezawisłości myślenia wdrożonego mu przez rodzinę dobrze, od pokoleń, zasłużoną dla Rzeczpospolitej. Inicjację działalności opozycyjnej przeszedł 1968 roku, w czasie wielkich protestów studenckich, kiedy to pierwszy raz dostał cios pałką milicji w czasie demonstracji. Dał się poznać także na studiach wyższych, które odbywał w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego.

 

W latach siedemdziesiątych kiedy narastał ruch protestu przeciwko ówczesnej władzy, dobrze pamiętam studenta Komorowskiego, który w proteście przeciwko oficjalnej propagandzie głoszonej na zebraniu przez ówczesne władze Uniwersytetu Warszawskiego, skłonił swych kolegów do demonstracyjnego, wspólnego wyjścia z sali. Niezależną postawę potwierdzał, działając jako wolontariusz w Komitecie Obrony Robotników, w Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, a po studiach także już jako nauczyciel licealny, podejmując się wydawania nielegalnych druków oraz aktywnie uczestnicząc w działalności demokratycznej opozycji.

 

W szkole nie tylko uczył o naszej przeszłości, o dorobku cywilizacyjnym Polski i tej z czasów Rzeczpospolitej Obojga Narodów ( do stworzonych wówczas wartości współżycia między narodami przyznawał się i przyznaje nadal) lecz także o naszej współczesnej Ojczyźnie, jej tradycjach, jej sukcesach i porażkach. Prezentując sprzeciw wobec ówczesnego ustroju ukazywał prawdę o przeszłości Polski, o jej obecnym stanie, o tych cechach naszego narodu, które kazały – i każą nadal – walczyć kolejnym pokoleniom o „waszą i naszą wolność”. Akt nadania Bronisławowi Komorowskiemu najwyższej godności akademickiej - doktoratu „honoris causa”, wymaga ukazania jego dokonań, jego wkładu w życie naszego Państwa, naszej wspólnoty narodowej. Podsumowały je recenzje dorobku życiowego Prezydenta przygotowane przez Władysława Bartoszewskiego i Franciszka Ziejkę. Obie, z najgłębszym przekonaniem, popierają wniosek Senatu Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego, o nadanie tytułu doktora „honoris causa” Bronisławowi Komorowskiemu, podkreślając Jego wkład w dzieło budowania poczucia tożsamości narodowej Polaków, w godne reprezentowanie ich w europejskiej, także powszechnej, demokratycznej wspólnocie ludów.


Obie recenzje ukazują jak związany od wczesnej młodości ze środowiskami opozycji demokratycznej, Bronisław Komorowski dawał się poznać jako człowiek głęboko przekonany, że w naszym kraju – a może także w całym bloku wschodnim - konieczne są zmiany, nie kosmetyczne, lecz głębokie, ustrojowe i mentalne I wiele czasu, wiele trosk i wysiłków poświęcił walce o ich wprowadzenie.


Dał się już dobrze poznać w czasach „Wielkiej Solidarności” aktywnie uczestnicząc w budowie programu reformy ustrojowej. Płaciła za swe działania nie małą cenę W czasie stanu wojennego, więziony był w Białołęce, w Jaworze koło Drawska, prześladowany i później w swym życiu codziennym. Od czasu odzyskania naszej suwerenności aktywnie uczestniczył w budowie nowego porządku. Brał udział w pracach pierwszego demokratycznego rządu kierowanego przez Tadeusza Mazowieckiego jako wiceminister obrony narodowej, Od roku 2000 pełnił funkcję ministra obrony narodowej w gabinetach Jana Krzysztofa Bieleckiego i Hanny Suchockiej walnie przyczyniając się do reform naszych sił zbrojnych i ich obecnego kształtu.

 

Zaangażowany był w tworzenie „Trójkąta Weimarskiego”, w zawieranie między narodowych sojuszy – w NATO, w ramach Unii Europejskiej, w budowę więzi między Unią i wschodem Europy. . Od roku 2005 do 2007 był wicemarszałkiem Sejmu Rzeczypospolitej, a następnie został wybrany w tymże 2007 roku na marszałka naszej Izby. Po tragicznym zgonie Prezydenta Lecha Kaczyńskiego pełnił najwyższy urząd w Państwie, by po wyborach powszechnych zasiąść od 6 sierpnia 2012 roku na fotelu Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej. Pełnione przez funkcje państwowe nie zawsze dają mandat do otrzymania najwyższej godności uniwersyteckiej. Lecz troska Bronisława Komorowskiego o los wszystkich rodaków, dały mu szczególną, i nie częstą w Polsce, opinię polityka zatroskanego o los wszystkich współobywateli. Nie bez przyczyny pozytywne opinie o jego działalności są podzielane przez ponad 60 % naszych rodaków. Zjawisko nie spotykane w naszym kraju chyba od czasów Kazimierza Odnowiciela!


Może warto zastanowić się chwilę nad przyczynami tej popularności. Można sądzić, że w grę wchodzi wiele cech jego charakteru dobrze widzianych w działalności publicznej. Bronisław Komorowski jest prawdziwym spadkobiercą wielkich tradycji Rzeczpospolitej Obojga Narodów, kultywującym pamięć o jej demokratycznym ustroju, jej poszanowaniu odmienności obyczajów, języków, wyznań.

 

Ma on umiejętność łączenia mieszkańców w działaniach o dobro wspólne, w którym mieszczą się wartości łączące ludzi – wolność, równość, niepodległość. Wolność - jako prawo człowieka do posiadania swego zdania, do działań zgodnych z jego charakterem i potrzebami, pod warunkiem, że nie naruszają one wolności innych. Równość – czyli równość wobec prawa, równe, jednolite możliwości korzystania z oświaty, z przywilejów zapewnianych przez Państwo, z ochrony osobistej i zbiorowej. Niepodległość – a więc posiadanie własnych praw, własnych obyczajów, własnych suwerennych władz.


O takie właśnie wartości walczyli Polacy i w swoim Państwie i pomagając innym narodom na wszystkich kontynentach. Ten spadek pozostawiony nam przez przodków, jest dziś kontynuowany przez naszego Prezydenta – Bronisława Komorowskiego.


Ale kontynuacja nie oznacza jedynie powtarzania tych samych działań. Musi być wzmacniana, rozwijana wobec współczesnych, w warunkach coraz to nowych wyzwań zmieniającego się świata. Tych, które stawia przed nami informatyka, mechanika, biologia, astronomia, archeologia. Wyzwań, które wstrząsają dziś światem różnorodnym, o odmiennych interesach, a jednocześnie zmierzającym do jedności. Człowiek jest bowiem takim szczególnym bytem, który dobrze się czuje w wielu jednocześnie wspólnotach. Rodzinnej, narodowej, państwowej, a także tych najszerszych – religijnej, miejmy nadzieję, że nawet ogólnoludzkiej. Prezydent Bronisław Komorowski świadomie, twórczo podejmuje dzieła realizacji wszystkich tych więzi potrzebnych ludziom. By odwołać się do jeszcze jednej tradycji polskiej historii z czasów Oświecenia - podobnie jak Stanisław Konarski Bronisław Komorowski „ośmiela się być mądrym”- "Sapere auso" . Dlatego również przysługuje mu tytuł doktora honoris causa.
 

Poleć znajomemu


Opuszczasz oficjalny serwis Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej


Dziękujemy za odwiedzenie naszej strony.

Zapraszamy ponownie.