przeskocz do treści | przeskocz do menu głównego
Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
| | |
A | A | A
Piątek, 26 kwietnia 2013

List prezydenta z okazji obchodów 25. rocznicy strajku w Hucie im. Lenina w Krakowie

Uczestnicy i Organizatorzy

uroczystych obchodów 25. rocznicy strajku

w Hucie im. Lenina w Krakowie

 
 
Szanowny Panie Przewodniczący!
Szanowni Państwo!
 

Strajk w Hucie im. Lenina w Krakowie w maju 1988 roku to jeden z rozdziałów wielkiej epopei „Solidarności”, ruchu, który tak bardzo odmienił Polskę. Strajk ten należał do najbardziej wyrazistych protestów społecznych, jakie ogarnęły kraj wiosną i latem 1988 roku.


Strajkujący w nowohuckim kombinacie, złączeni ideą jedności i solidarności,
zaprotestowali przeciwko gospodarczym posunięciom władz jako jedni z pierwszych. Dobitnie upomnieli się o zwolnionych z pracy działaczy związkowych. Był to mocny głos świadczący, że „Solidarność” trwa i działa, że łączy ludzi w walce o prawa pracownicze, godność i wolność. W Hucie im. Lenina działały tajne i jawne struktury Komisji Robotniczej Hutników, Społeczny Fundusz Pomocy Pracowniczej, a duchowego wsparcia udzielało Duszpasterstwo Ludzi Pracy, prowadzone przez księdza Kazimierza Jancarza. Zapewne dlatego w ten bastion władza postanowiła uderzyć wyjątkowo brutalnie.

 

Pacyfikacja strajku miała być pokazem siły – ale okazała się dowodem jałowości i bezradności komunistycznej władzy. Jak napisał redagowany w podziemiu „Hutnik”: Za sprawą ludzi z Nowej Huty Polacy wiedzą, że nie ma już innego wyjścia z sytuacji jak głębokie reformy polityczne, społeczne i gospodarcze. Mówi się o tamtym czasie: Wiosna „Solidarności”. W protestach wzięło wówczas udział wielu młodych ludzi, kolejne pokolenie Polaków. Z pewnym opóźnieniem realizowało się pamiętne hasło rzucone na początku stanu wojennego. Wiosna była nasza, a dla komunizmu –prawdziwy początek końca. Po majowych protestach, w sierpniu 1988 roku doszło do następnej wielkiej fali strajków, które wstrząsnęły systemem i w konsekwencji doprowadziły do ponownej legalizacji „Solidarności” oraz wolnych wyborów. W kilkanaście miesięcy później odrodziła się niepodległa, demokratyczna Rzeczpospolita.  

 

Wszystkim uczestnikom tamtych dramatycznych wydarzeń, którzy współtworzyli polską drogę do wolności, składam wyrazy najgłębszego szacunku. Z ogromnym uznaniem myślę o odwadze, determinacji i poświęceniu strajkujących w Nowej Hucie w 1988 roku. Cieszę się, że zasłużeni dla Polski ludzie „Solidarności”, związani z podziemną działalnością i organizacją strajku, otrzymują dziś wysokie odznaczenia państwowe. W ten sposób wolna Polska honoruje tych, którzy przyczynili się do jej powstania.

 

Jest moim pragnieniem, aby trwała pamięć o dziele „Solidarności”, o polskim wkładzie w historyczne przemiany w Europie, a także, by dostrzeżone i uhonorowane były zasługi wszystkich, którzy mieli udział w tych dziejowych zwycięstwach. Dziękuję organizatorom dzisiejszych uroczystości w Krakowie i wszystkim, którzy pielęgnują pamięć o przełomie w polskiej historii sprzed ćwierćwiecza. To lekcja patriotyzmu, dojrzałości obywatelskiej i ludzkiej solidarności. Lekcja, której nie wolno zapomnieć.

 

Poleć znajomemu


Opuszczasz oficjalny serwis Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej


Dziękujemy za odwiedzenie naszej strony.

Zapraszamy ponownie.