przeskocz do treści | przeskocz do menu głównego
Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
| |
A | A | A
Czwartek, 22 czerwca 2006

Trzeba walczyć o wysoki poziom nauczania

22 czerwca 2006 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński wręczył w Pałacu Prezydenckim nominacje profesorskie 94 nauczycielom akademickim i pracownikom nauki.




Nominacje otrzymali:





nauki biologiczne:

dr Ewa Czarnecka-Verner - Uniwersytet Floryda w Gainesville, USA
dr hab. Marek Marian Figlerowicz - Instytut Chemii Bioorganicznej Polskiej Akademii Nauk w Poznaniu
dr hab. Monika Maria Hryniewicz - Instytut Biochemii i Biofizyki Polskiej Akademii Nauk
w Warszawie
dr hab. Piotr Andrzej Kuśnierczyk - Instytut Immunologii i Terapii Doświadczalnej
Polskiej Akademii Nauk we Wrocławiu
dr hab. Andrzej Janusz Ożyhar - Politechnika Wrocławska
dr hab. Agnieszka Ewa Sirko - Instytut Biochemii i Biofizyki Polskiej Akademii Nauk
w Warszawie
dr hab. Barbara Alicja Tudek - Instytut Biochemii i Biofizyki Polskiej Akademii Nauk
w Warszawie

nauki chemiczne:

dr hab. Maria Balcerzak - Politechnika Warszawska
dr hab. Halina Kaczmarek - Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
dr hab. Józef Bogusław Mieczkowski - Uniwersytet Warszawski


nauki ekonomiczne:

dr hab. Marian Hopej - Politechnika Wrocławska
dr hab. Władysław Kędzior - Akademia Ekonomiczna w Krakowie
dr hab. Wojciech Adam Morawski - Szkoła Główna Handlowa w Warszawie
dr hab. Marian Niedźwiedziński - Uniwersytet Łódzki
dr hab. Tadeusz Ryszard Szumlicz - Szkoła Główna Handlowa w Warszawie
dr hab. Jolanta Barbara Zieziula - Akademia Rolnicza w Szczecinie

nauki farmaceutyczne:

dr hab. Ewa Chabielska Akademia Medyczna w Białymstoku

nauki fizyczne:

dr hab. Janina Heldt - Uniwersytet Gdański
dr hab. Czesław Andrzej Koepke - Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu
dr hab. Adrian Piotr Kozanecki - Instytut Fizyki Polskiej Akademii Nauk w Warszawie
dr hab. Zdzisław Tadeusz Lalowicz - Instytut Fizyki Jądrowej Polskiej Akademii Nauk
w Krakowie
dr hab. Jan Piotr Lasota - Instytut Astrofizyki w Paryżu, Francja
dr hab. Krzysztof Antoni Meissner - Uniwersytet Warszawski
dr hab. Roman Jerzy Sobolewski - Uniwersytet w Rochester, USA

nauki humanistyczne:

dr hab. Monika Antonina Adamczyk-Garbowska - Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej
w Lublinie
dr hab. Władysław Dykcik - Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
dr hab. Czesław Kosakowski - Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
dr hab. Barbara Jadwiga Kożusznik - Uniwersytet Śląski w Katowicach
dr hab. Ewa Krystyna Machut-Mendecka - Uniwersytet Warszawski
dr hab. Roman Stanisław Michałowski - Uniwersytet Warszawski
dr hab. Ryszard Parzęcki - Wyższa Szkoła Humanistyczno-Ekonomiczna we Włocławku
dr hab. Ewa Stefania Rewers - Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
dr hab. Jolanta Sierakowska-Dyndo - Uniwersytet Warszawski
dr hab. Lesław Jerzy Tatarowski - Uniwersytet Wrocławski

nauki leśne:

dr hab. Tomasz Jacek Ważny - Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu

nauki matematyczne:

dr hab. Grzegorz Gromadzki - Uniwersytet Gdański
dr hab. Adam Stanisław Idzik - Akademia Świętokrzyska w Kielcach

nauki medyczne:

dr hab. Barbara Małgorzata Bień - Akademia Medyczna w Białymstoku
dr hab. Stefan Karol Chłopicki - Uniwersytet Jagielloński w Krakowie
dr hab. Wojciech Hanke - Instytut Medycyny Pracy w Łodzi
dr hab. Piotr Marian Hoffman - Instytut Kardiologii w Warszawie
dr hab. Anna Ewa Janecka - Uniwersytet Medyczny w Łodzi
dr hab. Danuta Maria Kokocińska - Śląska Akademia Medyczna w Katowicach
dr hab. Adam Jacek Krętowski - Akademia Medyczna w Białymstoku
dr hab. Wojciech Stefan Maksymowicz - Wojskowy Instytut Medyczny w Warszawie
dr hab. Piotr Mirosław Małkowski - Akademia Medyczna w Warszawie
dr hab. Krystyna Maślanka - Instytut Hematologii i Transfuzjologii w Warszawie
dr hab. Janusz Popko - Akademia Medyczna w Białymstoku
dr hab. Krzysztof Tadeusz Wędzony - Instytut Farmakologii Polskiej Akademii Nauk
w Krakowie
dr hab. Piotr Ziółkowski - Akademia Medyczna we Wrocławiu
dr hab. Krzysztof Feliks Żmudka - Uniwersytet Jagielloński w Krakowie

nauki o kulturze fizyczne:

dr hab. Roman Maciej Kalina - Uniwersytet Rzeszowski

nauki o Ziemi:

dr hab. Stanisław Ciok - Uniwersytet Wrocławski
dr hab. Lucyna Mirosława Falkowska - Uniwersytet Gdański
dr hab. Marek Lewandowski - Instytut Nauk Geologicznych Polskiej Akademii Nauk
w Warszawie

nauki rolnicze:

dr hab. Stefania Kinal - Akademia Rolnicza we Wrocławiu
dr hab. Marian Józef Lipiński - Akademia Rolnicza w Poznaniu
dr hab. Tadeusz Łuczkiewicz - Akademia Rolnicza w Poznaniu
dr hab. Adam Stanisław Niedzielski - Akademia Rolnicza w Poznaniu
dr hab. Stanisław Feliks Pietruszewski - Akademia Rolnicza w Lublinie
dr hab. Bożena Maria Szymaś - Akademia Rolnicza w Poznaniu
dr hab. Janusz Michał Terlecki - Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie
dr hab. Jerzy Andrzej Wójcik - Akademia Rolnicza w Szczecinie
dr hab. Kazimiera Ewa Zgórska - Instytut Hodowli i Aklimatyzacji Roślin w Radzikowie
dr hab. Zofia Alicja Żegarska - Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie

nauki techniczne:

dr hab. Tomasz Wiesław Szczuraszek - Akademia Techniczno-Rolnicza w Bydgoszczy
dr hab. Andrzej Jacek Tejchman-Konarzewski - Politechnika Gdańska
dr hab. Bogumił Bieniasz - Politechnika Rzeszowska
dr hab. Wacław Celadyn - Politechnika Krakowska
dr hab. Wojciech Kabaciński - Politechnika Poznańska
dr hab. Andrzej Zbigniew Kraśniewski - Politechnika Warszawska
dr hab. Waldemar Andrzej Minkina - Politechnika Częstochowska
dr hab. Janusz Ryszard Rak - Politechnika Rzeszowska
dr hab. Krzysztof Zawirski - Politechnika Poznańska
dr hab. Piotr Antoni Kacejko - Politechnika Lubelska
dr hab. Józef Mieczysław Krzyżanowski - Politechnika Wrocławska
dr hab. Jan Ogonowski - Politechnika Krakowska
dr hab. Maciej Bogusław Rafałowski - Politechnika Białostocka
dr hab. Janusz Rębielak Politechnika - Wrocławska
dr hab. Janusz Czesław Sosnowski - Politechnika Warszawska
dr hab. Tomasz Tadeusz Suchecki - Politechnika Wrocławska
dr hab. Włodzimierz Szczepaniak - Politechnika Wrocławska
dr hab. Krzysztof Włodzimierz Szewczyk - Politechnika Warszawska
dr hab. Eugeniusz Józef Mazanek - Politechnika Częstochowska
dr hab. Włodzimierz Pauk - Politechnika Świętokrzyska w Kielcach
dr hab. Jacek Stadnicki - Akademia Techniczno-Humanistyczna w Bielsku-Białej
dr hab. Jerzy Franciszek Janik - Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie

nauki teologiczne:

ks. dr hab. Jan Załęski - Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie

nauki weterynaryjne:

dr Andrzej Krzysztof Mazur - Institut National de la Recherche Agronomique, Francja

sztuki filmowe:

Jolanta Anna Dylewska - Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna
w Łodzi
Grażyna Stanisława Kędzielawska - Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna
i Teatralna w Łodzi
Zbigniew Stanisław Wichłacz - Państwowa Wyższa Szkoła Filmowa, Telewizyjna i Teatralna w Łodzi

sztuki muzyczne:

Roman Degler-Jabłoński - Conservatorio Superior de Musica w San Sebastian – Hiszpania

sztuki plastyczne:

Ewa Maria Poradowska-Werszler - Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu


Zwracając się do zebranych Prezydent RP powiedział:


Szanowne Panie i Panowie Prezesi, Ministrowie, Szanowne Panie i Panowie Profesorowie,


Przede wszystkim chciałem zacząć od gratulacji. Tytuł profesora tzw. belwederskiego to na ogół efekt wielu, wielu lat pracy naukowej, to pewien życiowy sukces, to w naszej tradycji także tytuł zaszczytny, bo jak pamiętam - a pamiętam już kilkadziesiąt lat - zawsze profesor wyższej uczelni, czy też Polskiej Akademii Nauk stał na czele, jeśli chodzi o prestiż zawodów. Była krótka przerwa na początku lat 90–tych, ale później sytuacja powróciła do normy. A więc od gratulacji wypada mi zacząć. To już moje trzecie nominacje profesorskie i to w bardzo krótkim czasie. Bardzo się cieszę, że reprezentujecie Państwo tak liczne uczelnie. Cieszę się też, że wśród nominowanych do tytułu profesorskiego zarówno w trakcie poprzednich nominacji, jak i dzisiaj byli przedstawiciele szkół prywatnych. Ja bardzo wysoko cenię sobie szkoły publiczne, ale skoro szkoły prywatne zostały u nas zaakceptowane, skoro jest ich bardzo dużo, to trzeba przyjąć, że i w tych szkołach może się realizować awans zawodowy. Mogę powiedzieć, że są w Polsce uczelnie, które w tej chwili z bardzo dużą energią awansują naukowo swoich pracowników - na pierwszym miejscu postawiłbym tutaj Uniwersytet Warmińsko-Mazurski w Olsztynie. Żadna uczelnia w ciągu tych ostatnich trzech tygodni nie wzbogaciła się o tylu nowych profesorów. Z kolei moja rodzinna Warszawa pewnie ma już odpowiednią ilość profesorów, bo nominacje z warszawskich jednostek naukowych - przy bardzo potężnej warszawskiej nauce - są w tych ostatnich tygodniach nieliczne. Nie kryję, że mnie to troszkę niepokoi.

Szanowni Państwo, ponieważ po raz trzeci w ciągu niespełna miesiąca mam zaszczyt i przyjemność zwracać się do osób, które otrzymały tytuł profesorski - to po części powtórzę to, co mówiłem poprzednio. To jest moje przesłanie do wszystkich tych osób, które ów tytuł otrzymały. Macie Państwo obowiązki naukowe, dydaktyczne, niektórzy mówią również, że także wychowawcze. Zacznijmy od dydaktyki. W Polsce odnieśliśmy edukacyjny sukces jeżeli chodzi liczbę studentów – mówię o liczbie w tej chwili. Wzrosła ona od 89 – 90 roku około 5 krotnie. Istotnie, procent młodzieży studiującej w stosunku do całości populacji danego rocznika w Polsce jest dziś jednym z najwyższych w Europie - nie najwyższy, ale jeden z najwyższych. Wyższy niż u naszych sąsiadów - to wszystko prawda. Ale przecież profesorów takich jak Państwo, tych uniwersyteckich, adiunktów, doktorów, którzy są niezmiernie potrzebni na każdej uczelni, także młodzieży naukowej, asystentów i doktorantów nie przybyło pięciokrotnie. Nie przybyło ich nawet dwukrotnie - wzrost jest ok. 40-50 procent. Obowiązki dydaktyczne gwałtownie wręcz wzrosły i to zarówno w ramach pracy na jednej uczelni - zresztą osób pracujących tylko na jednej uczelni jest niewiele - jak i poprzez pracę na dwóch, bądź większej ilości uczelni. Ta ostatnia praktyka, jak wiemy, budzi opory i w tej chwili ma być ograniczona, zgodnie zresztą z wolą środowiska naukowego. Ale fakt jeden jest pewny: macie dzisiaj, Panie i Panowie, olbrzymie obowiązki dydaktyczne w warunkach bardzo trudnych, a o jakość wykształcenia trzeba dbać. Jestem realistą i świetnie sobie zdaję sprawę, że w czasach gdy studiowało 10 – 12 procent danego rocznika dużo łatwiej było zadbać o poziom nauczania, niż wtedy gdy studiuje 50 procent. Wręcz nie do osiągnięcia jest utrzymanie tego poziomu sprzed kilkunastu, dwudziestu, dwudziestu kilku lat, bo przecież ten procent się nie bardzo zmieniał - rósł bardzo powoli. To, że rósł jest w dużym stopniu zasługa segmentu studiów zaocznych. Dzisiaj natomiast trzeba jednak o to walczyć i do tego zachęcam. Trzeba walczyć, trzeba być surowym. Sam pracowałem także na prywatnej uczelni i wiem, że to nie jest łatwe. To jest moje pierwsze przesłanie.


Drugie przesłanie związane z nauką. Zdaję sobie sprawę z mizerii nakładów na naukę. Mam nadzieję, że wraz ze wzrostem Produktu Krajowego Brutto, a co za tym idzie ze wzrostem naszej zamożności te środki będą coraz większe i one muszą być coraz większe. Wiem też, że są dziedziny, gdzie sukces można osiągnąć bez większych środków, w naukach humanistycznych, ekonomicznych, prawnych, chociaż i tam choćby dostęp do literatury światowej czy sprzęt komputerowy kosztuje. Są jednak nauki eksperymentalne, gdzie bez dużych nakładów w ogóle nie ma mowy o jakichkolwiek sukcesach. Będę promotorem poprawy, chociaż to niewdzięczna rola, bo przyjmuję na siebie rolę człowieka, który dąży do zwiększenia wydatków publicznych, a to dzisiaj jest bardzo niemodne. Uważam , że jest to jednak konieczne w kilku dziedzinach, w tym w nauce. I musimy iść w tym kierunku. Będę robił wszystko, żebyśmy w tym kierunku szli. Także w stosunku do Państwa istnieją jednak związane z tym oczekiwania: aktywności naukowej, a także aktywności wychowawczej w pewnym tego słowa znaczeniu. Chodzi mianowicie o pracę nad swoimi następcami, nad ludźmi, którzy są jeszcze dzisiaj magistrami, doktorami, czasami nawet już są profesorami uniwersyteckimi, ale jeszcze o tym mniejszym doświadczeniu, czyli są po habilitacjach, często już długo po habilitacjach. To jest bardzo poważne zadanie - bardzo istotne. Czasem łączy się ono z pewnymi napięciami. Zdaję sobie z tego sprawę - mówię w końcu do osób, z którymi pewne życiowe doświadczenie dzielę. Wiele lat pracowałem na uczelni. Ale tak być musi, jeżeli nasza nauka ma się rozwijać. A zarówno edukacja, jak i nauka są dwoma największymi kluczami do sukcesu - mówię to w tej chwili zdając sobie sprawę, że są inne klucze. To jest także dziedzina międzynarodowej konkurencji - w tym, co chciałbym bardzo mocno podkreślić, konkurencji w ramach Unii Europejskiej. Nie jest tak, że w ramach Unii jest tylko współpraca w tym zakresie. Odwrotnie, bardzo silna konkurencja, bardzo silna walka o to, kto z tak zwanej Strategii Lizbońskiej ma skorzystać, a kto nie. Ta Strategia zresztą m.in. dlatego w tej chwili jest, powiedzmy sobie, w fazie kryzysowej. Jesteśmy dużym krajem unijnym – pod tym względem mamy sukcesy mniejsze, niż powinniśmy mieć. Na to również chciałbym zwrócić uwagę. To jest też olbrzymia powinność, olbrzymi wysiłek, szczególnie jeżeli wziąć pod uwagę obciążenia dydaktyczne. To trudne zadanie, ale trzeba je próbować realizować.


Na koniec chciałem wyrazić nadzieję, że z roku na rok będzie lepiej, że weszliśmy w fazę dłuższego rozwoju, choć rozwój zawsze się kiedyś kończy, a zaczyna się okres trudniejszy. Mam nadzieję, że za kilka lat nasz Produkt Krajowy będzie istotnie wyższy niż w tej chwili zwiększając nasze szanse. Żeby jednak z tej większej szansy skorzystać trzeba kontynuacji wysiłków. Mamy tu mechanizm pewnego zamkniętego koła. Wzrasta nasza zamożność, są większe możliwości przeznaczenia środków na naukę. Ale, jeżeli ta nauka nie będzie dawała efektów to z kolei z dalszym wzrostem będzie coraz trudniej. Nie lubię mówić o społeczeństwie opartym o wiedzę, bo to są dzisiaj troszkę wytarte slogany, natomiast lubię mówić o tym, że kraje w Europie - niezależnie od różnic, które dzielą te kraje od Polski –to jednak osiągnęły sukces w olbrzymim stopniu w oparciu o wysiłek edukacyjny i wysiłek na rzecz nauki. W olbrzymim stopniu, nawet zaniedbując na pewnym etapie swojego rozwoju infrastrukturę, tylko po to, żeby skupić środki właśnie na tym odcinku.

Kończąc chciałbym życzyć Państwu sukcesów w pracy naukowej, ale także powodzenia w życiu osobistym, rodzinnym, bo to także ważne i to stwarza najlepszą podstawę do dalszych sukcesów naukowych i dydaktycznych.

..................................................................................................................................................................

Zapraszamy do oglądania zdjęć z tego wydarzenia w naszej Galerii!
Poleć znajomemu


Opuszczasz oficjalny serwis Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej


Dziękujemy za odwiedzenie naszej strony.

Zapraszamy ponownie.