przeskocz do treści | przeskocz do menu głównego
Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
| |
A | A | A
Sobota, 23 września 2006

„Spotkanie po latach” - uroczystości z okazji 30-lecia KOR w Pałacu Prezydenckim


23 września 2006 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński w 30. rocznicę powstania Komitetu Obrony Robotników, wręczył ordery założycielom, członkom i współpracownikom Komitetu.










Odznaczeni zostali:

w uznaniu znamienitych zasług dla Rzeczypospolitej Polskiej

ORDEREM ORŁA BIAŁEGO

pośmiertnie

1. Jan Józef Lipski

za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za działalność
na rzecz przemian demokratycznych w kraju

KRZYŻEM WIELKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI

2. Irena Zofia Romaszewska

pośmiertnie

3. Józef Roman Rybicki
4. ks. Jan Zieja
5. Wojciech Ziembiński

KRZYŻEM KOMANDORSKIM Z GWIAZDĄ ORDERU ODRODZENIA POLSKI

6. Seweryn Blumsztajn
7. Grzegorz Aleksander Boguta
8. Emil Morgiewicz
9. Stefan Augustyn Starczewski
10. Henryk Wujec

pośmiertnie

11. Ludwik Roman Cohn
12. Stefan Bronisław Kaczorowski
13. Jakub Światopełk Karpiński
14. Witold Lis-Olszewski
15. Antoni Pajdak

KRZYŻEM KOMANDORSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI

16. Stanisław Jan Barańczak
17. Andrzej Bohdan Celiński
18. Urszula Doroszewska
19. Joanna Maria Jankowska-Kisielińska
20. Andrzej Bolesław Jastrzębski
21. Sławomir Janusz Kretkowski
22. Ewa Maria Kulik-Bielińska
23. Dariusz Bolesław Kupiecki
24. Jan Lityński
25. Elżbieta Maria Malicka
26. ks. Stanisław Olaf Małkowski
27. Jerzy Markuszewski
28. Marek Krzysztof Nowakowski
29. Wojciech Maria Onyszkiewicz
30. Liliana Maria Sonik
31. Joanna Szczęsna
32. Stanisław Andrzej Szczuka
33. Józef Jan Śreniowski
34. Barbara Toruńczyk
35. o. Marian Józef Wiśniewski
36. Maria Antonina Wosiek
37. Andrzej Zozula

pośmiertnie

38. Jerzy Andrzejewski
39. Stanisław Sylwester Bareja
40. Jan Benedykt Dziędziora
41. ks. Zbigniew Antoni Kamiński
42. Jan Kielanowski
43. Helena Maria Mikołajska-Brandys
44. Stanisław Włodzimierz Pyjas
45. Aniela Steinsberg
46. Adam Szczypiorski
47. Janusz Henryk Szpotański
48. Jan Zbigniew Walc
49. Tadeusz Kajetan Walendowski
50. Wacław Zawadzki

KRZYŻEM OFICERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI

51. Marek Kazimierz Barański
52. Teresa Kinga Bogucka
53. Witold Janusz Chodakiewicz
54. Wojciech Antoni Fałkowski
55. Elżbieta Ficowska
56. Tomasz Andrzej Filipczak
57. Jerzy Geresz
58. Aleksander Gleichgewicht
59. Mieczysław Grudziński
60. Jan Kelus
61. Janusz Klekowski
62. Jacek Rafał Kubiak
63. Antoni Jan Lenkiewicz
64. Agnieszka Lipska-Onyszkiewicz
65. Jan Tomasz Lipski
66. Witold Jan Łuczywo
67. Wojciech Jan Malicki
68. Andrzej Mietkowski
69. Mariusz Muskat
70. Wojciech Ostrowski
71. Zenon Pałka
72. Jan Henryk Przewłocki
73. Maciej Stanisław Rayzacher
74. Elżbieta Regulska-Chlebowska
75. Andrzej Karol Rosner
76. Krystyna Kazimiera Starczewska
77. Danuta Stołecka-Wójcik
78. Tomasz Strzyżewski
79. Yoshiho Umeda
80. Bronisław Wildstein
81. Andrzej Witold Zieliński

pośmiertnie

82. Jacek Bierezin
83. Anna Erdman-Walendowska
84. Lothar Helmut Herbst
85. Adam Kersten
86. Bohdan Kosiński
87. Witold Kazimierz Sułkowski
88. Anna Helena Szwed-Śniadowska 

Zwracając się do zebranych Prezydent RP powiedział:

„Panowie Marszałkowie, Panie Premierze, Panie i Panowie Ministrowie, ale przede wszystkim – Szanowne Panie i Panowie, członkowie i współpracownicy Komitetu Obrony Robotników, a od 1977 roku Komitetu Samoobrony Społecznej KOR!

Wiem, że ta uroczystość jest spóźniona o co najmniej 15 lat, ale mogę powiedzieć tylko to, że lepiej późno, niż wcale. Trzydzieści lat minęło od utworzenia – jak napisał dziś Leszek Kołakowski – pierwszej zinstytucjonalizowanej opozycji między Kamczatką a Berlinem – Wschodnim oczywiście. To bardzo dużo lat i pewnie dlatego tyle orderów musiałem przyznać pośmiertnie.

Szanowni Państwo!
To, co zdarzyło się przed 30 laty, było rzeczą w naszej długiej i skomplikowanej historii rzadką. Po pierwsze, połączenie myśli czynu. Była myśl i był czyn grupy odważnych ludzi, którzy podjęli tę decyzję właśnie wtedy, kiedy należało ja podjąć, kiedy dojrzał do tego czas. I była rzecz jeszcze jedna w naszej historii – przede wszystkim ostatnich trzech wieków – nieczęsta: było zwycięstwo. KOR to droga do „Solidarności”, a „Solidarność” to droga do wolnej Polski. Ja zdaję sobie sprawę, że drogi wielu z nas rozeszły się, że w ciągu tych 30 lat. Po osiągnięciu sukcesu, po roku 1989 mamy pod wieloma względami często różną wizję tego, co jest i tego, co być powinno. Ale chciałbym zachęcić Panie i Panów, żeby dziś o tym zapomnieć na kilka godzin. Ja zdaję sobie sprawę, że te różne wizje pozostaną i że one są rzeczą naturalną, bo Polska odzyskała niepodległość i walka z totalitaryzmem, walka z komunizmem, walka o wolną Polskę i walka o Polskę niepodległą stała się zadaniem już zrealizowanym, a w tych warunkach jedni mają poglądy tego, inni innego rodzaju. Jedni są ludźmi centrum, inni lewicy, jeszcze inni prawicy. Tak jest w każdym kraju w Europie, tak jest w każdym wolnym kraju na świecie. Ale wtedy, przed 30 laty, duża grupa ludzi, których przecież nie wszystkich dzisiaj odznaczyłem (będziemy to robić sukcesywnie wraz ze zdobywaniem wiedzy, krok po kroku) podjęła walkę, która wielu, większości, wtedy wydawała się beznadziejna, a jednak okazała się zwycięska. I za ten dzień przed 30 laty, i za to, co stało się w ciągu następnych 4 lat, i za to, co zdarzyło się przez następnych 9 lat – jeżeli wyznaczyć dzień 12 września 1989 roku za dzień naszej niepodległości – chciałbym dzisiaj Państwu bardzo, bardzo serdecznie podziękować. Mamy wolny kraj, możemy go różnie oceniać i różnie go oceniamy, ale różnica między Polską zależną, podległą i między społeczeństwem ubezwłasnowolnionym, a Polską niepodległą i społeczeństwem ludzi wolnych jest tak przepastna, że wymaga uczczenia nie takiego jak dzisiaj. Wymaga czczenia codziennie, bo jest to olbrzymi sukces Polski przede wszystkim, ale jest to też olbrzymi sukces naszego (mniej więcej) pokolenia. Mówię „mniej więcej”, bo byli ode mnie starsi, byli i młodsi. To sukces, który niewielu w historii Polski był dany.

Gratuluję wszystkim Paniom, gratuluję wszystkim Panom i życzę wszystkiego, wszystkiego najlepszego, niezależnie od tego, czy jesteście dzisiaj Państwo w życiu politycznym jako jego aktywni uczestnicy, czy w tym życiu nie uczestniczycie, czy jesteście po tej, czy po tamtej stronie. Ważne jest to, co zdarzyło się 30 lat temu i co przyniosło tak olbrzymie owoce. Dziękuję bardzo”.

..................................................................................................................................................................

Zapraszamy do oglądania zdjęć z tego wydarzenia w naszej Galerii!
Poleć znajomemu


Opuszczasz oficjalny serwis Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej


Dziękujemy za odwiedzenie naszej strony.

Zapraszamy ponownie.