przeskocz do treści | przeskocz do menu głównego
Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
| | |
A | A | A
Środa, 28 lutego 2018

Minister Halina Szymańska na uroczystości nadania Sali Obrazowej w KPRM im. rtm. Witolda Pileckiego

  |   Uroczystość nadania Sali Obrazowej w KPRM im. rtm. Witolda Pileckiego (Fot. W. Kompała / KPRM) Uroczystość nadania Sali Obrazowej w KPRM im. rtm. Witolda Pileckiego (Fot. W. Kompała / KPRM) Uroczystość nadania Sali Obrazowej w KPRM im. rtm. Witolda Pileckiego (Fot. W. Kompała / KPRM) Uroczystość nadania im. rtm. Witolda Pileckiego Sali Obrazowej w KPRM (Fot. W. Kompała / KPRM) Uroczystość nadania Sali Obrazowej w KPRM im. rtm. Witolda Pileckiego (Fot. W. Kompała / KPRM)

 Szef Kancelarii Prezydenta RP Halina Szymańska wzięła udział  w uroczystości nadania Sali Obrazowej w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów  imienia rtm. Witolda Pileckiego. Podczas wydarzenia, w obecności córki rotmistrza - Zofii Pileckiej-Optułowicz, odsłonięto tablicę pamiątkową, przed którą minister złożyła wieniec. 

 

Witold Pilecki ps. „Witold, Druh, Roman Jezierski, Tomasz Serafiński” urodzony 13 maja 1901 r. w Ołońcu w Karelii w północnej Rosji. Uczestnik wojny polsko-bolszewickiej 1920 r. oraz kampanii wrześniowej 1939 r. W tym samym roku rozpoczął działalność konspiracyjną – był jednym z twórców Tajnej Armii Polskiej, scalonej później z ZWZ-AK. Zgłosił się na ochotnika do misji wywiadowczej w KL Auschwitz. Przez 3 lata pobytu w obozie zorganizował konspiracyjną organizację – Związek Organizacji Wojskowych, która m.in. niosła pomoc więźniom i prowadziła działalność wywiadowczą.

 

Po ucieczce z KL Auschwitz w 1943 r. napisał raport, w którym m.in. szczegółowo przedstawił warunki panujące w obozie i prowadzoną przez Niemców eksterminację więźniów. Pilecki, jako pierwszy przedstawił mechanizm zagłady Żydów. W latach 1943–1944 oficer Kedywu KG AK, dowódca oddziału w Powstaniu Warszawskim, po kapitulacji w niewoli niemieckiej. Po uwolnieniu zgłosił się do służby w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie.

 

Z rozkazu generała Andersa wrócił do kraju i organizował działalność wywiadowczą przeciw rządzącym Polską komunistom. Aresztowany w 1947 r. i poddany nieludzkim torturom w śledztwie. Wyrokiem komunistycznego sądu z 15 III 1948 r. skazany na karę śmierci. Stracony w więzieniu mokotowskim w Warszawie 25 V 1948 r. poprzez strzał w tył głowy. Miejsce jego pochówku pozostaje nieznane.

 

Poleć znajomemu


Opuszczasz oficjalny serwis Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej


Dziękujemy za odwiedzenie naszej strony.

Zapraszamy ponownie.