Joanna Staręga-Piasek
Urodziła się w Warszawie w 1939 roku, polityk społeczny.
Ukończyła studia na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego. W 1971 roku uzyskała stopień doktora w Szkole Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. Do 1978 roku adiunkt w Katedrze Socjologii Pracy SGPiS.
Od 1979 do 1989 roku kierownik Zakładu Pomocy Społecznej i Rehabilitacji w Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego. W latach 1995-97 dyrektor Centrum Rozwoju Służb Społecznych w Warszawie oraz adiunkt na Uniwersytecie Warszawskim na wydziale Profilaktyki Społecznej i Resocjalizacji. Od 1999 roku pełni funkcję dyrektora Instytutu Rozwoju Służb Społecznych. Jest redaktorem naczelnym „Pracy Socjalnej”, „Problemów Opiekuńczo-Wychowawczych” i „Niepełnosprawności i Rehabilitacji”.
Brała udział w obradach Okrągłego Stołu w ramach stolika ds. zdrowia i pomocy społecznej. Zawodowo zajmowała się sprawami pomocy społecznej i problematyką dotyczącą osób niepełnosprawnych.
Poseł na Sejm I, II i III kadencji. Współtworzyła ustawę o pomocy społecznej oraz Kartę Praw Osób Niepełnosprawnych. Pełniła funkcję wiceministra w rządach T. Mazowieckiego, J. K. Bieleckiego, H. Suchockiej, J. Buzka. W rządzie J. Buzka pełniła funkcję Pełnomocnika ds. Osób Niepełnosprawnych.
Należała do Unii Demokratycznej, Unii Wolności, Partii Demokratycznej.
Pełni liczne funkcje w organizacjach społecznych. Była m.in. przewodniczącą Towarzystwa Przyjaciół Dzieci, członkiem Rady Pomocy Społecznej przy Ministrze Pracy. Jest członkiem Rady nadzorczej w Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej oraz Akademii Filantropii. Od 2011 roku jest członkiem Rady Programowej Instytutu Spraw Publicznych. Jest honorowym członkiem Polskiego Towarzystwa Gerontologicznego.
