Polska w Unii Europejskiej
Polska została członkiem Unii Europejskiej 1 maja 2004 roku. Wcześniej, 16 kwietnia 2003 roku podpisano w Atenach tzw. traktat akcesyjny, który był podstawą prawną akcesji.
Droga do Unii
Cały proces akcesyjny zaczął się jednak 8 kwietnia 1994 roku, z chwilą, gdy Polska złożyła wniosek o członkostwo w UE. Podczas konferencji w Essen (9-10 grudnia 1994 r.) polski rząd potwierdził wolę przystąpienia do struktur europejskich i przyjął strategię przedakcesyjną.
W maju 1997 roku Sejm przyjął Narodową Strategię Integracji, która formułowała zadania stojące przed Polską na drodze do pełnego członkostwa w Unii Europejskiej oraz określała czas ich realizacji.
31 marca 1998 roku rozpoczęły się negocjacje krajów członkowskich z Unią Europejską. Pierwszym etapem było zbadanie zgodności prawa państw starających się o wejście do UE z prawem wspólnotowym. Od 16 kwietnia 1999 roku rozpoczęły się negocjacje z każdym z kandydatów. Polskim delegacjom przewodniczyli Jacek Saryusz-Wolski (w latach 1997-2001) i Danuta Hübner (w latach 2001-2004). 25 z 30 obszarów negocjacyjnych Polska zakończyła do 2000 roku, 5 kolejnych zakończono do 2002 roku. Oficjalne zakończenie negocjacji nastąpiło podczas szczytu w Kopenhadze 13 grudnia 2002 roku.
Członkostwo w Unii
Po podpisaniu w 2003 roku traktatu akcesyjnego, 9 kwietnia 2003 roku absolutną większością głosów przyjął go Parlament Europejski, a 14 kwietnia został przyjęty przez Radę Unii Europejskiej.
W dniach 7-8 czerwca 2003 roku odbyło się w Polsce ogólnonarodowe referendum, w którym 77,45% Polaków, którzy oddali swój głos, opowiedziało się za przystąpieniem Polski do Unii Europejskiej.
1 maja 2004 roku Polska stała się pełnoprawnym członkiem Unii Europejskiej.