przeskocz do treści | przeskocz do menu głównego
Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej
| |
A | A | A

III Rzeczpospolita

  • Wojciech Jaruzelski (prezydent RP od 31 grudnia 1989 roku do 22 grudnia 1990 roku)

W 1989 r. Wojciech Jaruzelski został wybrany (większością jednego głosu) przez Zgromadzenie Narodowe na prezydenta RP. Był jedynym zgłoszonym kandydatem. Urząd pełnił do grudnia 1990 r., do wyboru na stanowisko prezydenta RP Lecha Wałęsy.

  • Lech Wałęsa (prezydent RP od 22 grudnia 1990 roku do 22 grudnia 1995 roku)

Zdjęcie Lecha WałęsyUrodził się 29 września 1943 roku w Popowie. Od 30 maja 1967 roku pracował jako elektryk okrętowy w Stoczni Gdańskiej, a następnie został inspektorem bhp z ramienia związków zawodowych na swoim wydziale. W kwietniu 1976 roku, za źle widziane przez ówczesne władze wystąpienie został zwolniony z pracy. Rozpoczął aktywną działalność opozycyjną.

W 1980 roku był przywódcą strajku w Stoczni Gdańskiej. 31 sierpnia podpisał porozumienie MKS z Komisją Rządową. W latach 1980-1981 przez 16 miesięcy stał na czele Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego "Solidarność". Próbował podtrzymywać stałe rozmowy z rządem dla rozładowania narastającego społecznego napięcia. 13 grudnia 1981 roku po ogłoszeniu stanu wojennego, był izolowany w willach rządowych. 26 stycznia 1982 roku wręczono mu decyzję o internowaniu z datą 13 grudnia 1981 roku.

 

Przebywał w odosobnieniu w ośrodku rządowym w Arłamowie. 15 listopada wrócił do Gdańska, gdzie odwiedzają go przedstawiciele zachodnich państw. W 1983 roku otrzymał pokojową Nagrodę Nobla. Brał udział w obradach Okrągłego Stołu. 9 grudnia 1990 roku został wybrany w powszechnych wyborach prezydentem Rzeczypospolitej Polskiej, 23 grudnia obejmuje najwyższy urząd w państwie. Po zakończeniu pięcioletniej kadencji przegrywa w drugich powszechnych wyborach prezydenckich z Aleksandrem Kwaśniewskim.

 

Przeczytaj więcej na stronie Fundacji "Instytut Lecha Wałęsy".

 

  • Aleksander Kwaśniewski (prezydent RP od 23 grudnia 1995 roku do 23 grudnia 2005 roku)

Zdjęcie Aleksandra Kwaśniewskiego

Urodził się 15 listopada 1954 r. w Białogardzie. W latach 1973-1977 studiował na Wydziale Ekonomiki Transportu Uniwersytetu Gdańskiego. Od 1982 roku aktywnie działał na rzecz ruchu studenckiego, był m.in. przewodniczącym Rady Uczelnianej SZSP, wiceprzewodniczącym Zarządu Wojewódzkiego w Gdańsku i członkiem władz naczelnych SZSP. Od listopada 1981 roku do lutego 1984roku był redaktorem naczelnym tygodnika studenckiego "ITD", a w latach 1984-1985 redaktorem naczelnym dziennika "Sztandar Młodych".

W latach 1985-1987 był Ministrem ds. Młodzieży w rządzie Zbigniewa Messnera, następnie do czerwca 1990 roku przewodniczącym Komitetu Młodzieży i Kultury Fizycznej. Od października 1988 roku do września 1989 roku był członkiem Prezydium Rządu i przewodniczącym Komitetu Społeczno-Politycznego Rady Ministrów w rządzie Mieczysława F. Rakowskiego. Uczestniczył w obradach "Okrągłego Stołu", podczas których współprzewodniczył wraz z Tadeuszem Mazowieckim i Romualdem Sosnowskim Zespołowi ds. pluralizmu związkowego.

W latach 1977-1990 był członkiem PZPR, a następnie współtworzył Socjaldemokrację Rzeczypospolitej Polskiej, której został pierwszym przewodniczącym. W roku 1991 współtworzył Sojusz Lewicy Demokratycznej.

W wyborach w 1993 roku uzyskał mandat posła na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej z okręgu warszawskiego. Od 1991 do 1995 roku był przewodniczącym Klubu Parlamentarnego Sojuszu Lewicy Demokratycznej.

 

W wyborach prezydenckich w 1995 roku zwyciężył w drugiej turze, w której spotkał się z ówczesnym prezydentem Lechem Wałęsą, uzyskując 51,7% głosów i 23 grudnia 1995 roku został zaprzysiężony na urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Ponownie zwyciężył w wyborach prezydenckich w 2000 roku, uzyskując 53,9 % głosów w pierwszej turze i został zaprzysiężony przed Zgromadzeniem Narodowym na drugą kadencję 23 grudnia 2000 roku.

 

Współtworzył, jako przewodniczący Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego, projekt Konstytucji III Rzeczypospolitej Polskiej, uczestniczył w kampanii referendalnej na rzecz jej przyjęcia, i podpisał ją, jako Prezydent, 16 lipca 1997 roku.

 

Brał aktywny udział w działaniach na rzecz członkostwa Polski w NATO. Przewodniczył polskiej delegacji na szczytach w Madrycie (1997) i Waszyngtonie (1999). 26 lutego 1999 r. podpisał dokumenty ratyfikujące polskie członkostwo w NATO (we wspólnej ceremonii z Prezydentem Republiki Czeskiej Vaclavem Havlem). Aktywnie działał na rzecz poszerzenia Sojuszu o dalszych siedem krajów (szczyt NATO w Pradze 2002) kontynuowania polityki „otwartych drzwi".

 

Zwolennik przystąpienia Polski do Unii Europejskiej; inicjator i aktywny uczestnik kampanii proeuropejskiej poprzedzającej ogólnokrajowe referendum, w którym 77 proc. głosujących Polaków opowiedziało się za przystąpieniem Polski do UE (czerwiec 2003). Po akcesji Polski do Unii, pomysłodawca i patron publicznej debaty pod hasłem „Silna Polska w silnej Europie”, gromadzącej polityków, intelektualistów, naukowców, organizacje pozarządowe i środowiska samorządowe.


Rzecznik współpracy regionalnej Europy Środkowej i Wschodniej. Gospodarz spotkania prezydentów tego regionu w Łańcucie (1996), aktywny uczestnik takich spotkań w Portorożu (1997), Levoczy (1998), Lwowie (1999). Wraz z Prezydentem Litwy inicjator spotkania "Koegzystencja narodów i dobrosąsiedzkie stosunki gwarancją bezpieczeństwa i stabilności w Europie" w Wilnie (1997) i jego kontynuacji - spotkania pod hasłem "Współpraca bałtycko-czarnomorska: w kierunku zjednoczonej Europy XXI wieku bez podziałów" w Jałcie (1999). Twórca Inicjatywy Ryskiej (2002) - platformy współpracy państw naszego regionu Europy, tworzącej warunki do poszerzania NATO i Unii Europejskiej.

 

W czasie obu kadencji prezydenckich patronował tworzeniu i umacnianiu instytucji demokratycznych oraz działał na rzecz budowy społeczeństwa obywatelskiego i pojednania narodowego wokół zadań przyszłości. Kampanie wyborcze w wyborach prezydenckich prowadził pod hasłami: „Wybierzmy przyszłość", "Wspólna Polska" i "Dom wszystkich - Polska" Program wyborczy zmierzający do jednoczenia społeczeństwa realizował poprzez inicjatywy legislacyjne, stałe kontakty i współpracę z przedstawicielami samorządów, organizacjami pozarządowymi, organizacjami polonijnymi, przedstawicielami kościołów i wyznań, mniejszościami narodowymi.

 

Autor inicjatyw służących pojednaniu:


- polsko-niemieckiemu, m.in. patronat nad budową Collegium Polonicum Uniwersytetu Viadrina w Słubicach - Frankfurcie n. Odrą, podniesienie problemu wzajemnego zwrotu dzieł kultury narodowej, Deklaracja Gdańska w sprawie osób wysiedlonych, zmuszonych do ucieczki i wypędzonych w Europie” w wyniku wojny rozpętanej przez nieludzki reżim narodowosocjalistyczny, przyjęta wspólnie z Prezydentem RFN (październik 2003), wspólne z prezydentem RFN upamiętnienie 60. rocznicy wybuchu II wojny światowej;

 

- polsko-ukraińskiemu, m.in. „Wspólne oświadczenie o porozumieniu i pojednaniu" Prezydentów Rzeczypospolitej Polskiej i Ukrainy” (maj 1997), Polsko - Ukraińskie Forum Samorządowe (czerwiec 1999), inicjator odsłonięcia pomnika ku czci ofiar obozu w Jaworznie (maj 1998); doprowadził do odbudowy i otwarcia Cmentarza Orląt we Lwowie, uczestnik międzynarodowej misji mediacyjnej, służącej rozwiązaniu kryzysu politycznego, jaki powstał na Ukrainie w trakcie wyborów prezydenckich 2004 roku;

 

- polsko-żydowskiemu, m.in. powołanie i patronat nad Programem Oświęcimskim oraz zaangażowanie w parafowanie przez stronę polską i koalicję organizacji żydowskich Deklaracji Oświęcimskiej, udział w uroczystości poświęconej pamięci ofiar zbrodni w Jedwabnem i wyrażenie słów przeprosin w imieniu Polaków, których sumienie było poruszone tą zbrodnią, uruchomienie procesu przywracania obywatelstwa polskiego osobom pozbawionym go politycznymi decyzjami w 1968 r., aktywne uczestnictwo w pracach nad ustawą o stosunku państwa do gmin wyznaniowych żydowskich; wyróżniony doktoratem honoris causa przez Uniwersytet Hebrajski w Jerozolimie.

 

Kawaler Orderu Orła Białego. Uhonorowany Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski.

 

Odznaczony najwyższymi orderami:

Litwy - Orderem Witolda Wielkiego I Stopnia (1996) i Orderem Wielkiego Księcia Litewskiego Gedymina I Stopnia (1999);
Wlk. Brytanii - Wielkim Krzyżem Rycerskim Orderu Łaźni (marzec 1996) i Wielkim Krzyżem Rycerskim Orderu Św. Michała i Jerzego (październik 1996);
Włoch - Wielkim Krzyżem Orderu Zasługi Republiki Włoskiej (1996);
Francji - Krzyżem Wielkim Orderu Legii Honorowej (1996);
Norwegii - Królewskim Orderem Św. Olafa (1996);
Grecji - Wielkim Krzyżem Orderu Zbawiciela (1996);
Łotwy - Orderem Trzech Gwiazd (1997);
Finlandii - Wielkim Krzyżem z Łańcuchem Orderu Białej Róży Finlandii (1997);
Malezji - Królewskim Orderem Zasługi (1997);
Ukrainy - Orderem Jarosława Mądrego I Klasy (1997);
Holandii - Wielkim Krzyżem Orderu Niderlandzkiego Lwa (1997);
Słowacji - Orderem Białego Podwójnego Krzyża I Klasy (1997);
Portugalii - Orderem Infanta Henryka z Wielką Wstęgą (1997);
Ukrainy - Dyplom "Honorowego obywatela m.Kijowa" (maj 1997);
Estonii - Wielkim Krzyżem ze Wstęgą Orderu Terra Mariana (1998);
Rumunii - Orderem Gwiazdy Rumunii ze Wstęgą (1999);
Chile - Wielkim Łańcuchem Orderu Zasługi (1999);
Belgii - Wielką Wstęgą Orderu Leopolda (1999);
Turcji - Orderem Państwa (kwiecień 2000);
Chorwacji - Wielkim Orderem Króla Tomisława ze Wstęgą i Wielką Gwiazdą (kwiecień 2001);
Hiszpanii - Orderem Izabeli Katolickiej z Łańcuchem (maj 2001);
Federacyjnej Republiki Brazylii - Orderem Narodowym Krzyża Południa (2002);
Republiki Peru - Specjalnym Wielkim Krzyżem Orderu "W uznaniu Szczególnych Zasług" (2002);
Republiki Federalnej Niemiec - Wielkim Krzyżem Zasługi RFN (2002);
Japonii - Wielką Wstęgą Najwyższego Orderu Chryzantemy (2002);
Odznaczony także najwyższym odznaczeniem Kościoła prawosławnego w Polsce - Orderem Św. Marii Magdaleny I stopnia z ozdobami (1998).
Uhonorowany nagrodą "Wiktora" za osobowość telewizyjną (1993, 1995, 2000).
 

Przeczytaj więcej na stronie Aleksandra Kwaśniewskiego.

 

1, 2, 3, NASTĘPNA
Poleć znajomemu
pn wt śr czw pt so nd
      01 02 03 04
05 06 07 08 09 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    


Opuszczasz oficjalny serwis Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej


Dziękujemy za odwiedzenie naszej strony.

Zapraszamy ponownie.