Menu rozwijane

31 sierpnia 2021

Uczestnicy i Organizatorzy
uroczystości upamiętniających
41. rocznicę strajków z 1980 roku
i powstania NSZZ „Solidarność”
w Gdańsku

 

Szanowni Przedstawiciele Władz Państwowych i Lokalnych!
Wielce Szanowni Uczestnicy strajku w Stoczni Gdańskiej w sierpniu 1980 roku!
Szanowny Panie Przewodniczący, Szanowni Działacze i Członkowie NSZZ „Solidarność”!
Drodzy Młodzi Stypendyści!
Szanowni Zgromadzeni!

Pragnę gorąco pozdrowić uczestników i organizatorów uroczystych obchodów 41. rocznicy podpisania porozumienia w Stoczni Gdańskiej. Tu, w stoczniowej sali BHP, sygnowano dokument, który kończył dwutygodniowy, dramatyczny w swoim przebiegu strajk i rozpoczynał erę Solidarności. Czas przemian, które – mimo silnego oporu reżimu komunistycznego – ostatecznie doprowadziły Polskę do grona państw wolnych i demokratycznych. Dlatego obecnie o sierpniu 1980 roku mogą się uczyć bez przeszkód młodzi obywatele wolnej Polski. Wśród nich również ci, którzy otrzymują dzisiaj stypendia z Funduszu Stypendialnego NSZZ „Solidarność”. Drodzy Uczniowie, najserdeczniej gratuluję wam tego wyróżnienia. Zarówno wam, jak i wszystkim moim rodakom życzę, aby Rzeczpospolita, nasze najważniejsze wspólne dobro, zawsze była krajem, o którym marzyli bohaterowie zmagań sprzed ponad 40 lat. A więc państwem suwerennym i bezpiecznym, sprawnym i uczciwym, respektowanym i zamożnym, silnym sukcesami swoich obywateli.

Szanowni Państwo!

Wydarzenia sierpnia 1980 roku to jeden z przełomowych momentów w dziejach naszej Ojczyzny. Były wspaniałym triumfem wolności i solidarności, dwu ideałów tworzących rdzeń polskiego etosu narodowego i państwowego. Niezgoda na niesprawiedliwość, niewolę, poniżenie i przemoc, trudy życia w ustroju ignorującym podstawowe ludzkie potrzeby i aspiracje, a wreszcie nadzieja, którą rok wcześniej tchnął w swoich rodaków papież Jan Paweł II – wszystko to przyczyniło się do rozwoju zdarzeń, które odmieniły Polskę i Polaków. Do akcji protestacyjnych przystąpiło ponad 700 tysięcy pracowników z blisko 700 zakładów w prawie całym kraju. Wsparli strajkujących w Gdańsku i Szczecinie, ponieważ poczuli ogromną siłę płynącą z jedności. Siłę, która przeraziła funkcjonariuszy komunistycznego reżimu i zmusiła ich do uznania robotniczych postulatów.

Uczestnicy strajków zażądali respektowania elementarnych praw pracowniczych, większej swobody i samorządności w zarządzaniu przedsiębiorstwami, a przede wszystkim możliwości tworzenia wolnych, niezależnych od władzy związków zawodowych. Oczekiwania te wyrażały myśl stanowiącą istotę demokracji: nic o nas bez nas. Najważniejszą konsekwencją wydarzeń sierpnia 1980 roku było powstanie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Związku, który przerodził się w fenomen na skalę światową, który zasłynął jako oddolny, dziesięciomilionowy ruch społeczny działający otwarcie w państwie komunistycznym. Stał się wspólnotą, która dała głos oraz poczucie wolności i godności wielu różnym środowiskom społecznym i zawodowym. Wkrótce dołączyli do nich reprezentanci polskiej wsi, o czym przypomina 40. rocznica wywalczonej strajkami rejestracji NSZZ „Solidarność” Rolników Indywidualnych.

Szczególnym świętem odradzającej się polskiej wolności był I Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „Solidarność”, obradujący równo cztery dekady temu w gdańskiej hali Olivia. Czułem się jak w 1918 r., w pierwszym polskim parlamencie (…) Wszyscy chcieli się wygadać po 40 latach milczenia (...) lecz kiedy dochodziło do głosowania, zdrowy rozsądek zwyciężał – wspominał delegat Regionu Mazowsze Zbigniew Romaszewski. Tamto historyczne zgromadzenie było świadectwem, że w sprawach najważniejszych, dotyczących dobra wspólnego i przyszłości kraju, Polacy potrafią się porozumieć. Blisko 900 delegatów uchwaliło wtedy szereg ważnych dokumentów. Była wśród nich „Uchwała programowa”, z jej znaczącą częścią VI pt. „Samorządna Rzeczpospolita” oraz „Deklaracja I Zjazdu Delegatów”, której pierwsze zdanie brzmiało: Celem nadrzędnym NSZZ „Solidarność” jest tworzenie godnych warun­ków życia w gospodarczo i politycznie suwerennej Polsce. Szerokim echem w świecie odbiło się też „Posłanie do ludzi pracy Europy Wschodniej” – odezwa wzywająca do pokojowej walki o wolne związki zawodowe, skierowana do robotników w Związku Sowieckim i innych krajach bloku komunistycznego. Apel ten opierał się na przekonaniu, że wolność, demokracja i szacunek dla prawa powinny być płaszczyzną porozumienia i współpracy między narodami naszej części Europy.

Jestem przekonany, że dziedzictwo Sierpnia 1980 roku jest i pozostanie dla nas cenną inspiracją. Niech wolnościowy, braterski, na wskroś polski duch tamtych pamiętnych wydarzeń towarzyszy nam na co dzień. A szczególnie w chwilach, gdy razem decydujemy o losie Rzeczypospolitej.

Z wyrazami szacunku i sympatii!

 

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda

List w imieniu Prezydenta RP odczytał podczas uroczystości Szef Gabinetu Prezydenta RP Minister Paweł Szrot.