Narzędzia dostępności

Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

Dodatkowe narzędzia

Czwartek, 1 października 2020

Wystąpienie podczas uroczystej inauguracji roku akademickiego na PW

 

Magnificencjo, Wielce Szanowny Panie Rektorze!

Panie Ministrze!

Eminencjo, Księże Kardynale!

Wasze Magnificencje!

Szanowni Państwo Rektorzy!

Wysoki Senacie!

Panie i Panowie Profesorowie!

Panie i Panowie, Szanowni Pracownicy Politechniki Warszawskiej!

Drodzy Studenci!

Wszyscy Dostojni Przybyli Goście!

Szanowni Państwo!

 

Inauguracja roku akademickiego to uroczystość doroczna, ale przecież zawsze w jakiś sposób wyjątkowa. Tym bardziej, gdy odbywa się na tak prestiżowej uczelni, jaką jest Politechnika Warszawska – jedna z najlepszych szkół technicznych w naszej części Europy. Dziękuję za zaproszenie do udziału w tym wydarzeniu. Cieszę się, że mogę spotkać się z Państwem u progu nowego roku pracy naukowej i dydaktycznej, na początku nowego roku studiów. Serdecznie pozdrawiam całą brać studencką, a szczególnie immatrykulowanych dzisiaj studentów pierwszego roku.

 

Zobacz także: Inauguracja roku akademickiego z udziałem Prezydenta RP Korzystając z tej okazji pragnę pogratulować znakomitych osiągnięć poprzedniemu rektorowi, Panu Profesorowi Janowi Szmidtowi. Pan Profesor kierował Państwa uczelnią przez minione dwie kadencje. Nowemu rektorowi, Jego Magnificencji Panu Profesorowi Krzysztofowi Zarembie, składam gratulacje z okazji wyboru na to odpowiedzialne stanowisko. Magnificencjo Panie Rektorze, życzę pomyślnej realizacji wszystkich planów i zamierzeń!

 

Gratuluję również wszystkim Państwu, którzy otrzymują dzisiaj odznaczenia państwowe. Stanowią one szczególny wyraz uznania i wdzięczności ze strony Rzeczypospolitej i jej obywateli. Wręczam je Państwu z prawdziwą dumą i radością. Ale wręczam je także z nadzieją, że będą one dla Państwa zachętą do dalszej pracy, do nowych osiągnięć, które są niezmiernie ważne dla nas wszystkich, dla dalszego pomyślnego rozwoju naszej Ojczyzny.

 

Panie i Panowie, Szanowni Zgromadzeni!

 

Zgodnie z wielowiekową tradycją rozbrzmiewa tu dziś studencka pieśń Gaudeamus. To hymn na cześć młodości i młodzieńczego entuzjazmu. To hymn ku czci uczelni oraz profesorów przekazujących bezcenne dobro, jakim jest wiedza. Ale także na cześć bezcennego wspólnego dobra, jakim jest Rzeczpospolita – nasze własne, niepodległe państwo.

 

Właśnie to dobro, a wraz z nim fundamenty cywilizacji Zachodu, udało nam się ocalić w roku 1920. W stulecie zwycięskiej Bitwy Warszawskiej upamiętniamy tych, którzy włączyli się do walki z bolszewickim imperium zła. Gdy wróg zbliżał się do Warszawy, większość studentów tej szacownej uczelni – Politechniki Warszawskiej wstąpiła na ochotnika w szeregi Wojska Polskiego. Wykładowcy oddali swój los, czas i talenty do dyspozycji Rady Obrony Państwa. Większość zabudowań Politechniki przejęło wojsko. W Gmachu Głównym mieścił się sztab generała Józefa Hallera oraz szpital wojskowy. Dopiero data ocalenia stolicy, 15 sierpnia 1920 roku, zapisała się w kronikach Politechniki Warszawskiej jako początek starań o powrót do zwykłego funkcjonowania.

 

Ta zobowiązująca tradycja obrony polskiej wolności trwała i rozwijała się tutaj, w tych murach, przez dziesięciolecia. Miała swój wyraz w tajnym nauczaniu podczas okupacji Polski i Warszawy przez nazistowskie Niemcy. Dochodziła także do głosu w okresie PRL. Politechnika Warszawska nie tylko kształciła znakomitych specjalistów, uczonych, którzy podnosili Polskę z powojennych zniszczeń. Historia tej prestiżowej szkoły wyższej i patriotyczna postawa związanych z nią pokoleń wybitnych uczonych porywały za sobą młodych – nie godzących się na ówczesne zniewolenie, represje i brak perspektyw. Szczególnie w marcu 1968 roku studenci Politechniki Warszawskiej uczestniczyli w masowych demonstracjach młodzieży akademickiej. Zorganizowali również strajk okupacyjny na swojej uczelni – protest, który odbił się szerokim echem w całym kraju. Kolejna ważna karta tej chlubnej historii to rok 1980, czyli wybuch pokojowej rewolucji Solidarności. To czas, który doskonale pamięta zresztą Pan Profesor Szmidt, współorganizujący tutaj uczelniane struktury NSZZ „Solidarność”.

 

Czterdziestolecie tamtych wydarzeń zbiega się z czterdziestą rocznicą utworzenia Niezależnego Zrzeszenia Studentów, aktywnego również w tej szacownej placówce akademickiej. Wszystkim pracownikom naukowym i administracyjnym, a także studentom Politechniki Warszawskiej, którzy wzięli udział w tamtych pamiętnych wydarzeniach – a także w ich kontynuacji w roku 1988 i 1989 – składam dzisiaj uroczyste wyrazy wdzięczności i szacunku. To również Państwa odwaga i determinacja przyczyniły się do prawdziwego przełomu w historii Polski, w historii Europy i w historii świata.

 

Szanowni Państwo!

 

To, że cieszymy się dzisiaj wolnością, pokojem i – z perspektywy wieków – bezprecedensowo korzystnymi warunkami rozwoju, zawdzięczamy przede wszystkim naszym wielkim poprzednikom. Ich idealizmowi i uporowi. Ich przekonaniu, że Polska to jest wielka rzecz. Cytując Izaaka Newtona możemy powiedzieć, że stoimy na ramionach olbrzymów. Oni walczyli, pracowali i tworzyli także z myślą o nas. Byli lojalni wobec swych następców. My też chcemy okazać im lojalność. Chcemy kontynuować to, co oni rozpoczęli – budowę Polski na miarę ich i naszych marzeń. Bezpiecznej, zamożnej i nowoczesnej.

 

Trzeba jednak pamiętać, że będzie to możliwe jedynie dzięki zaangażowaniu naszych elit narodowych. Elit lojalnych wobec Rzeczypospolitej, odbierających wychowanie obywatelskie i patriotyczne także w szkołach wyższych.

 

Trwające obecnie gorące spory polityczne – w demokracji zupełnie normalne – nie mogą ogarniać i kwestionować wszystkiego. Istnieje sfera podstawowych, nienaruszalnych wartości i zasad. Trwałe filary ładu i pokoju społecznego. Sfera pojęć, odruchów moralnych i wspólnego kodu kulturowego, który decyduje o naszym poczuciu wspólnoty, o spoistości i trwałości naszego narodu i państwa.

 

Uczelnie wyższe mogą i powinny dawać przykład zrozumienia tego zagadnienia, inspirujący przykład poszanowania wolności przekonań, a jednocześnie przykład troski o jakość i kulturę akademickiej dyskusji. Rzeczowa debata jest bowiem jednym z głównych sposobów dociekania prawdy, należy do samej istoty metody naukowej. Szacunek dla różnych poglądów i punktów widzenia jest niezbędny, bo dopiero ich suma, czy raczej ich konfrontacja, daje możliwie pełny obraz rzeczywistości.

 

Cieszę się, że mogę o tym mówić właśnie tutaj, w murach Politechniki Warszawskiej. A więc uczelni będącej w awangardzie badań i inicjatyw, przekładających się na wymierny rozwój gospodarczy i cywilizacyjny Polski. Jest to szkoła wyższa, której dyplom otwiera wiele dróg do wspaniałej kariery.

 

Gratuluję Państwu włączenia do rządowego programu „Inicjatywa Doskonałości – Uczelnia Badawcza”, wspierającego te uczelnie, które są gotowe podjąć konkurencję z najlepszymi ośrodkami akademickimi na świecie. Politechnika Warszawska znalazła się w gronie dziesięciu najlepszych uczestników tego programu – na 3. miejscu, ex aequo z moją Alma Mater, czyli Uniwersytetem Jagiellońskim, Akademią Górniczo-Hutniczą w Krakowie oraz Uniwersytetem im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. O renomie Politechniki Warszawskiej świadczy przede wszystkim niezmiennie wysoka liczba kandydatów ubiegających się o jej indeks, a jednocześnie uznanie ekspertów w dziedzinie edukacji akademickiej.

 

W rankingu „Perspektyw” Politechnika Warszawska od lat zdobywa tytuł najlepszej polskiej uczelni technicznej, a także pierwsze miejsce wśród uczelni technicznych w rankingu „Preferencje pracodawców”. Prawie 50 kierunków studiów, w tym studia zdalne i anglojęzyczne, nowoczesne centra badawcze (między innymi Centrum Zaawansowanych Materiałów i Technologii oraz Centrum Zarządzania Innowacjami i Transferem Technologii), współpraca z blisko tysiącem uczelni zagranicznych, ponad sto kół naukowych, organizacji i stowarzyszeń akademickich, a także prężnie działająca filia PW w Płocku – to powody do prawdziwej dumy.

 

Wyrażając uznanie dla tych spektakularnych osiągnięć, zachęcam badaczy, wykładowców, studentów i absolwentów Państwa uczelni, aby stawiając sobie ambitne cele myśleli także o szeroko pojętym środowisku, w którym realizują Państwo swoje plany badawcze i zawodowe. Na środowisko to składa się między innymi sprawny aparat państwowy prowadzący długofalową politykę prorozwojową. To również dobre otoczenie prawne. To stabilna gospodarka i inwestujące w innowacje przedsiębiorstwa. To wykształceni i dobrze przygotowani kandydaci na studia oraz do pracy na wszystkich szczeblach organizacyjnych firm i instytucji, których misją są badania, rozwój i wdrażanie nowych technologii. Zachęcam więc Państwa do aktywności eksperckiej i doradczej również na rzecz instytucji i organów publicznych. Do współtworzenia oddolnych inicjatyw społecznych. Do zabierania głosu w sprawach dotyczących przyszłości polskiej nauki i polskiej gospodarki. A także do jeszcze intensywniejszej popularyzacji Państwa osiągnięć, tak w kraju, jak i za granicą. Bo warto pamiętać, że Państwa sukcesy indywidualne oraz sukcesy Politechniki Warszawskiej już dziś współtworzą dobrą przyszłość i dobre imię Polski na świecie.

 

Panie i Panowie Profesorowie!

Drodzy Studenci!

 

Dzisiejsza uroczystość jest wyjątkowa z jeszcze jednego powodu. Nie ma tu tłumu studentów. Część z nich słucha nas i ogląda za pośrednictwem łączy internetowych. Także Wam, Drodzy Państwo, pragnę przekazać serdeczne pozdrowienia oraz życzenia wielu sukcesów w nowym roku akademickim.

 

Owa niecodzienna sceneria tegorocznej inauguracji wiąże się oczywiście z epidemią koronowirusa. Ta niełatwa sytuacja skłoniła nas do namysłu nad wszystkim, co do tej pory uważaliśmy za oczywiste, niezmienne, dane raz na zawsze. Na porządku dziennym stanęło również pytanie o istotę i formułę edukacji akademickiej. Po raz kolejny przekonujemy się, że skuteczny przekaz doświadczeń, wzorców osobowych, kodeksu uczonego oraz etosu polskiej inteligencji odbywa się najskuteczniej jednak dzięki bezpośrednim kontaktom uczniów i mistrzów, dzięki ich bliskiej, twórczej współpracy.

 

Dlatego życzę Państwu, aby wszystkie uczelnie szybko powróciły do normalnego trybu funkcjonowania. Podchodzimy do obecnej sytuacji chłodno i racjonalnie. Pamiętamy, że wyróżnikiem Polaków i ludzi nauki jest odwaga w stawianiu czoła trudnym wyzwaniom. Dziękuję za starania, także na Państwa uczelni, aby wykorzystać wszelkie dostępne rozwiązania techniczne i organizacyjne służące zachowaniu ciągłości nauczania.

 

Szanowni Państwo!

 

Przyjmijcie życzenia dobrego, owocnego roku akademickiego – obfitującego w nowe, fascynujące wyzwania i trwałe, satysfakcjonujące dokonania. Niech, mimo obecnych trudności, będzie to dobry czas dla Polski, dla polskiej nauki, dla Politechniki Warszawskiej oraz dla każdego z Państwa osobiście.

 

Dziękuję bardzo!

Prezydent stoi za mównicą i przemawia do mikrofonu w auli Politechniki Warszawskiej

Prezydent Andrzej Duda podczas wystąpienia na Politechnice Warszawskiej

Poleć znajomemu