Narzędzia dostępności

Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

Dodatkowe narzędzia

Czwartek, 1 października 2020

Wystąpienie podczas inauguracji roku akademickiego 2020/2021 na UW

 

Magnificencjo, Panie Rektorze!

Szanowna Pani Marszałek!

Szanowny Panie Marszałku!

Szanowny Panie Ministrze!

Szanowni Państwo Ministrowie!

Szanowne Panie Prezes!

Szanowni Przedstawiciele Władz Uniwersytetu Warszawskiego!

Szanowni Państwo Prorektorzy!

Czcigodny Senacie Uniwersytetu Warszawskiego!

Magnificencje, Rektorzy uczelni polskich zaprzyjaźnionych z Uniwersytetem Warszawskim, goszczący na dzisiejszej inauguracji!

Szanowne Panie i Panowie Profesorowie!

Szanowni Przedstawiciele Zaprzyjaźnionych Państw, Ambasadorowie! Konsulowie!

Szanowni Pracownicy Uniwersytetu Warszawskiego!

Drodzy Studenci i Doktoranci!

Wszyscy Dostojni Przybyli Goście!

Szanowni Państwo!

 

Jest mi niezwykle miło uczestniczyć w inauguracji nowego roku akademickiego w Uniwersytecie Warszawskim – największej polskiej uczelni, o wspaniałej tradycji i przebogatym dorobku. Bardzo serdecznie dziękuję za zaproszenie na tę inaugurację i Panu Rektorowi, i władzom uczelni. Bardzo jestem za to wdzięczny. Chciałem też bardzo serdecznie pogratulować Panu Rektorowi, Magnificencji, Panu Prof. Alojzemu Nowakowi i Państwu Prorektorom wyboru do nowych władz uczelni. Podjęcia się tego niezwykle odpowiedzialnego, niezwykle ważnego zadania. To największa uczelnia w Polsce i jest to wielkie dzieło prowadzić sprawy tak, by nie utrzymała swoją formę i renomę, ale przede wszystkim by się rozwijała, by stawała się coraz doskonalsza, by realizowała złożone na nią zadania i pokładane w niej nadzieje. Życzę Państwu, aby ta ambicja została spełniona jak najlepiej.

 

Zobacz także: Inauguracja roku akademickiego z udziałem Prezydenta RP Rozpoczęcie nowego roku badań naukowych, pomnażania wiedzy i kształcenia to zawsze chwila ogromnie uroczysta i poruszająca – bo oznacza wyjście ku nowym horyzontom, podjęcie nowych wyzwań. Myślę, że w sposób szczególny przeżywają to immatrykulowani dziś studenci, którym serdecznie gratuluję możliwości kształcenia się w tak renomowanej wszechnicy, jaką jest Uniwersytet Warszawski.

 

Jestem tu dzisiaj, na początku mojej ponownej kadencji prezydenckiej, aby wyrazić głęboki szacunek i uznanie dokonaniom Uniwersytetu Warszawskiego. Uczelni, która stanowi niezwykle zasłużoną, prestiżową markę w świecie polskiej nauki i edukacji. Uniwersytet Warszawski, utworzony ponad dwieście lat temu, jest nieodłącznie wpisany w dzieje naszego narodu. To miejsce, gdzie w wielkiej części zbudowany został dorobek nauki polskiej, gdzie tworzone są fundamenty polskiego potencjału rozwojowego, gdzie kształtowany jest etos środowisk intelektualnych i polskiej inteligencji. To również miejsce, gdzie prowadzona była żarliwa walka o Polskę niepodległą i suwerenną, gdzie w dramatycznych dla naszego narodu latach zabiegano o rozwój polskiej kultury i wolnej myśli.

 

O wspaniałej patriotycznej, wolnościowej tradycji Uniwersytetu Warszawskiego przypominają ważne rocznice, obchodzone przez nas w tym roku: czterdziesta rocznica Polskiego Sierpnia 1980 i utworzenia NSZZ „Solidarność” oraz czterdziesta rocznica powstania Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Przed dwoma laty byłem tutaj, przy bramie głównej Uniwersytetu, aby złożyć hołd bohaterom Marca 1968 roku. Oddałem honory tym, którzy odważnie upomnieli się wówczas o wolność, o poszanowanie zasad demokratycznych, o swobodę myślenia, ale także tym, na których spadły ciosy antysemickiej nagonki i którzy zostali zmuszeni do opuszczenia ojczystego kraju. Uniwersytet Warszawski w latach komunistycznej dyktatury ciągle pozostawał nieposkromioną ostoją wolności i prawdy oraz miejscem kształtowała się i kształciła opozycja demokratycznej.

 

Wiele osób ze środowiska Uniwersytetu zaangażowało się w działalność Komitetu Obrony Robotników, Ruchu Obrony Praw Człowieka i Obywatela, Uniwersytetu Latającego i Towarzystwa Kursów Naukowych. W pamiętnym roku 1980 tutaj powstało jedno z ważnych źródeł polskiego przełomu; stąd w znacznym stopniu czerpał swoją siłę i mądrość ruch Solidarności oraz Niezależne Zrzeszenie Studentów. Nigdy nie zapomnimy, jak wiele uczyniła społeczność Uniwersytetu Warszawskiego dla wolnej Polski. Świadectwa niezależności, odwagi, rozwagi, ofiarności, obywatelskiego zaangażowania, troski o dobro wspólne, jakie zostały zapisane w historii Uniwersytetu – są wspaniałą i inspirującą skarbnicą.

 

Uniwersytet Warszawski to Alma Mater dla kilku innych polskich uczelni. To największy ośrodek akademicki w naszym kraju o znakomitych osiągnięciach, z wysoką pozycją międzynarodową. Dorobek i potencjał Uniwersytetu Warszawskiego daje mu miejsce wśród najbardziej zasłużonych i najbardziej perspektywicznych uczelni Europy.

 

Magnificencjo, Panie Rektorze!

Szanowni Państwo!

 

Ten rok akademicki będzie szczególny. Już po raz drugi, ale tym razem od samej inauguracji, przychodzi Państwu działać w warunkach pandemii. Uczelnia „w czasach zarazy” – można powiedzieć – w takich czasach jest postawiona przed poważnymi wyzwaniami. W ubiegłym roku akademickim oznaczało to konieczność przestawienia się dosłownie z dnia na dzień na kształcenie zdalne. Obecnie praca dydaktyczna toczyć się będzie w systemie mieszanym: stacjonarnym, zdalnym i hybrydowym. Wszyscy powinni przyjąć ze zrozumieniem związane z tym utrudnienia, bo chodzi przecież o kwestię zupełnie podstawową: o ludzkie zdrowie i bezpieczeństwo. Chcę podziękować za wysiłek organizacyjny włożony w to, aby polskie uczelnie mogły bezpiecznie funkcjonować. W Uniwersytecie Warszawskim zrealizowanie tego zadania jest szczególnie niełatwe, bo stanowi on największy, bardzo złożony organizm. Tym bardziej należne są Państwu wyrazy głębokiego uznania.

 

Zdajemy sobie jednocześnie sprawę, że kiedy warunki sanitarne na to pozwolą, studia muszą jak najszybciej powrócić do swojego normalnego trybu. Technika, zwłaszcza cyfrowa, daje oczywiście wiele nowych możliwości i na pewno będzie wpływać na metody kształcenia. Jednak ciągle bardzo ważne, czy może wręcz najważniejsze pozostaną bezpośrednie kontakty nauczycieli akademickich ze studentami. Twórczego, inspirującego uniwersytetu nie sposób sobie wyobrazić bez żywej relacji mistrz-uczeń.

 

Niezależnie od warunków, w jakich przychodzi Państwu działać – misja uniwersytetu pozostaje niezmienna. Jest to misja służby publicznej z jednej strony wobec nauki, z drugiej zaś – wobec Ojczyzny, wobec państwa polskiego.

 

Tak było zawsze i tak być powinno. Dlaczego w Europie powstawały uniwersytety i dlaczego tak często z inicjatywy monarchów? Bo już w odległych stuleciach istniała świadomość, że wiedza jest samoistną wartością, która umacnia zdolności państwa, społeczeństwa i gospodarki.

 

Dlatego uniwersytet był i powinien być miejscem edukacji patriotycznej i obywatelskiej. Jako Prezydent Rzeczypospolitej chcę zaapelować do Państwa – zwłaszcza do studentów, którzy dopiero zaczynają planować swoją życiową drogę – o publiczną aktywność, o zaangażowanie obywatelskie. Patriotyczna służba świata akademickiego jest niezwykle potrzebna. Dzisiaj właśnie stąd, ze środowiska naukowego, ze wspólnoty akademickiej, naukowej, powinny płynąć impulsy, służące temu, by nasza Ojczyzna, Rzeczpospolita, mogła być silniejsza, lepsza, sprawiedliwsza, sprawniej zorganizowana, odgrywająca jeszcze znaczniejszą rolę w przestrzeni międzynarodowej. Kapitał intelektualny to we współczesnym świecie ogromna wartość, potężny oręż w konkurencyjnej rzeczywistości.

 

Apel o obywatelskie zaangażowanie nie kłóci się z postulatem bezstronności politycznej. To oczywiste, że nauka i dydaktyka powinny być, co do zasady, politycznie neutralne. Jest to oczywiste tym bardziej, że w społeczności akademickiej reprezentowana jest cała paleta światopoglądów. Uczelnie, a zwłaszcza uniwersytety, mają sposobność, aby dawać inspirujący przykład pluralizmu, wolności myślenia i wolności słowa, nieskrępowanej i odpowiedzialnej debaty intelektualnej oraz budowania wspólnoty ponad podziałami.

 

Muszę Państwu powiedzieć, że tym bardziej – ponieważ taki właśnie powinien być model uczelni – ogromnie martwią mnie sytuacje, w których na polskich uczelniach zdarzają się przypadki braku tolerancji światopoglądowej, czy wręcz prześladowania za poglądy polityczne Są to sytuacje, które nigdy nie powinny mieć miejsca i mam nadzieję, że na uniwersytetach i innych naszych uczelniach będą zwalczane, bo zaprzeczają etosowi uniwersytetu, etosowi wyższej uczelni, etosowi Alma Mater.

 

Magnificencjo!

Szanowni Państwo!

 

Nauka z samej swej istoty stanowi przestrzeń wolności i dialogu. Uniwersytet jest miejscem, gdzie wolność i dialog się praktykuje, gdzie się ich broni, gdzie się je kultywuje. Pielęgnowana tu była i jest także inna wielka wartość, w świecie powszechnie kojarzona z Polską. Tą wartością jest solidarność. Solidarność łącząca ponad pokoleniami i środowiskami, a także ponad granicami.

 

W imieniu Rzeczypospolitej chciałbym serdecznie podziękować Panu Rektorowi i całej społeczności Uniwersytetu Warszawskiego za to, że okazując właśnie tę solidarność gościli Państwo tutaj, w Auditorium Maximum, Panią Swiatłanę Cichanouską, liderkę białoruskiej opozycji, która symbolizuje wolnościowe, demokratyczne aspiracje i dążenia naszych sąsiadów, Białorusinów.

 

Bardzo się również cieszę, że w Uniwersytecie Warszawskim studiuje wielu młodych ludzi z Białorusi i innych krajów naszego wschodniego sąsiedztwa. Kontakty naukowe i przyjacielskie więzi, jakie zostają przez to zadzierzgnięte, są wspaniałą inwestycją w naszą wspólną pomyślną, dobrą przyszłość.

 

Trzeba pamiętać, że sytuacja naszych wschodnich sąsiadów, ich suwerenność i możliwości rozwoju, mają wpływ także i na nasze bezpieczeństwo. Warto interesować się wschodnim obszarem Europy. Uniwersytet Warszawski ma pod tym względem znakomite dokonania – myślę tu na przykład o świetnym dorobku Studium Europy Wschodniej. Polska, zakorzeniona od tysiąca lat w cywilizacyjnej, chrześcijańskiej tradycji Zachodu, ma wielkie i realne aspiracje, aby wejść do kręgu czołowych centrów świata zachodniego. Często porównujemy się z nimi, kierujemy wzrok ku najpotężniejszym ośrodkom gospodarki, finansów, nauki i kultury Zachodu. Warto jednak pamiętać, że otwartość na wschód zawsze była i pozostaje ważną częścią polskiej historii, kultury i tożsamości.

 

Życzę wszystkim Państwu tu zgromadzonym, a za Państwa pośrednictwem całej społeczności Uniwersytetu Warszawskiego, udanego nowego roku akademickiego. Życzę Państwu powodzenia na naukowej i edukacyjnej drodze, spełnienia wszystkich marzeń, satysfakcji z podejmowanych przedsięwzięć i z decyzji rzutujących na przyszłość. Życzę szczęścia i pomyślności.

 

Vivat Academia!

Prezydent stoi za mównicą i przemawia do mikrofonu w auli UW

Wystąpienie Prezydenta RP na Uniwersytecie Warszawskim

Poleć znajomemu