Narzędzia dostępności

Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

Dodatkowe narzędzia

Wtorek, 19 listopada 2019

Wystąpienie podczas gali IV edycji Nagrody Prezydenta RP „Dla Dobra Wspólnego”

Andrzej Duda podczas gali IV edycji Nagrody Prezydenta RP „Dla Dobra Wspólnego”

Wielce Szanowni Państwo Ministrowie,

Wielce Szanowni Państwo Prezesi,

Wielce Szanowni Laureaci, Nominowani – wszystkich kolejnych edycji Nagrody,

Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,

Wielce Szanowni Przyjaciele Wielkiego Dzieła Integracji,

ale przede wszystkim ci Działający i Przyjaciele Działania „Dla Dobra Wspólnego”!

 

Bardzo dziękuję za przybycie na kolejną, czwartą edycję tej Prezydenckiej Nagrody – bardzo ważnej dla mojej małżonki, bardzo ważnej dla nas. Dlatego, że w tej Nagrodzie w jakimś sensie wyrażona jest kwintesencja tego, jakie powinno być państwo. Pomijając kwestię, że przede wszystkim powinno być sprawiedliwe, to – jak zresztą mówiłem już wcześniej na jednym z materiałów filmowych – powinno być państwem, które dostrzega każdego obywatela.

 

Zobacz także: IV edycja Nagrody Prezydenta RP „Dla Dobra Wspólnego” Czy ono jest w stanie samodzielnie zrealizować w dzisiejszych czasach to zadanie? Nie, nie jest. I nie mam co do tego żadnych wątpliwości. Także historia, gdy w ogóle spojrzymy na dzieje ludzkości, okazuje, że państwo poprzez swoje instytucje raczej nie jest w stanie zrealizować tego dzieła samodzielnie. Po prostu do tego zdecydowanie są potrzebne wola i serce ludzi. To także zgodne z wszystkimi współczesnymi trendami budowania państwa, które nazywamy obywatelskim, budowania państwa, które jest oparte na zasadzie pomocniczości, które rzeczywiście jest na wskroś państwem nowoczesnym.

 

Takie państwo korzysta z zasobów, które leżą w jego społeczeństwie – w tych, którzy tworzą to państwo. Dzięki Bogu są ludzie gotowi myśleć o innych, poświęcać się dla innych, są gotowi znaleźć czas, by dostrzegać potrzeby innych i nieść pomoc tam, gdzie jest ona potrzebna. Jeżeli mówimy w tym kontekście o państwie nowoczesnym, to nowoczesne jest państwo, które takich ludzi dostrzega, stara się wspierać ich działalność po to właśnie, by jakby przez ich ręce ta pomoc mogła być niesiona.

 

To właśnie ci ludzie uczestniczą w tym konkursie, są do niego zgłaszani, rozpatrywani, ich kandydatury są obserwowane przez Kapitułę konkursową, która wyłania nominowanych, a następnie wskazuje osoby – czy też podmioty – które są nominowane do poszczególnych kategorii tej Nagrody Prezydenckiej.

 

Cóż to jest ta działalność dla dobra wspólnego? Może ktoś poczuje się urażony, ale dla mnie jest to może najbardziej szlachetny rodzaj polityki – w najbardziej szlachetnym tego słowa znaczeniu. Bo często mówię, że polityka to nic innego jak rozsądna, rozumna troska o dobro wspólne. Jeżeli tak, to realizacja tego, co jest dobrem wspólnym, dbanie o dobro wspólne, wspieranie i realizacja go jest w jakimś sensie polityką w najszlachetniejszym tego słowa znaczeniu.

 

A więc także nominowani i laureaci tego konkursu – ci, którzy otrzymują te Nagrody Prezydenckie – są tymi, którzy w najbardziej doskonały sposób taką właśnie i tak rozumianą politykę realizują. Chcę za to z całego serca podziękować. Za chwilę poznamy tych, którzy są nominowani, a także tych, którzy otrzymają w tym roku te Nagrody Prezydenckie.

 

Spotykamy się w innym miejscu niż do tej pory. Dotychczas trzy razy spotykaliśmy się w Pałacu Prezydenckim. Teraz tutaj – w Teatrze Narodowym, w sali większej niż Sala Kolumnowa Pałacu Prezydenckiego. Chcę podkreślić, że zdecydowaliśmy się na to także dlatego, by wszyscy mieli tu odpowiednie miejsce, by zaprosić jak najwięcej osób, które do tej pory były zaangażowane w ten konkurs. Aby wszyscy mogli być tutaj obecni, by dla każdego było tu dogodne miejsce.

 

Wiem, że są głosy trochę niezadowolenia, że to nie Pałac Prezydencki. Ale Pałac jest absolutnie dla Państwa otwarty. Jeżeli ktoś chce odwiedzić Pałac Prezydencki, odwiedzić nas, to bardzo serdecznie do Pałacu Prezydenckiego zapraszam – jest otwarty. Ale tu możemy się spotkać w tym wielkim gronie i wszyscy mogą być obecni.

 

W tym roku jedna nagroda – specjalna – będzie miała wyjątkowy wymiar. Odeszły w międzyczasie – przez okres już czterech lat, od kiedy jest ta Nagroda – trzy osoby z nią związane, jedna szczególnie. Odszedł brat Jerzy Adam Marszałkowicz, który był laureatem pierwszej edycji, laureat nagrody specjalnej. Odeszła pani Magdalena Hozer-Chachulska, która stała na czele jednej z nominowanych instytucji.

 

I odszedł pan Piotr Pawłowski, który był swoistym animatorem tego konkursu i tej Nagrody. To właśnie jego działalność na bardzo różnych polach związana z integracją – poprzez Fundację „Integracja”, poprzez Stowarzyszenie Przyjaciół Integracji – była w jakimś sensie natchnieniem do tego, by ta Nagroda w ogóle powstała. Był on też ważnym człowiekiem w Kapitule tej Nagrody, którego zdanie dla nas wszystkich bardzo się liczyło, właśnie jeżeli chodzi o wybór nominowanych i ostatecznie wybór tych, którzy nagrodę otrzymają.

 

Dlatego poprosiłem małżonkę pana Piotra – panią Ewę Pawłowską – by ta nagroda specjalna mogła nosić jego imię. Bardzo serdecznie dziękuję, że wyraziła na to zgodę, i bardzo serdecznie dziękuję, że jest osobą, która w szczególny sposób decyduje, komu Nagroda Specjalna im. śp. Pana Prezesa Piotra Pawłowskiego będzie przyznawana. Ogromnie za to dziękuję. Tak, w tym roku Nagroda Specjalna im. Pana Prezesa Piotra Pawłowskiego będzie przyznana po raz pierwszy. Komu? Za chwilę Państwo się przekonają.

 

Ta czwarta edycja jest też dla mnie szczególna, bo to zarazem ostatnia edycja w kadencji prezydenckiej, którą pełnię od 2015 roku, a więc także i pewne podsumowanie. Dziękuję wszystkim Państwu za obecność, dziękuję za to spotkanie. Czy będę nadal tę Nagrodę prowadził jako Prezydent Rzeczypospolitej, czy nie – czas pokaże i obywatele zdecydują. Jestem człowiekiem skromnym, chcę, by podsumowanie odbyło się dzisiaj, byśmy mogli mówić, na ile ta Nagroda przysłużyła się dla rozwoju tej wielkiej w Polsce działalności dla dobra wspólnego. A że się przyczyniła – mam taką nadzieję.

 

Dzisiaj – jak słyszymy z danych statystycznych – jest 112 tys. różnego rodzaju stowarzyszeń działających dla dobra wspólnego, mamy 22 tys. fundacji działających dla dobra wspólnego, które prowadzą działalność w ramach Ustawy o działalności pożytku publicznego. Myślę, że to ważne. To także pokazuje, że Polska się rozwija – że rozwija się w tym dobrym kierunku. Coraz więcej osób gotowych działać w taki sposób podejmuje inicjatywę.

 

Chcę bardzo mocno na zakończenie tego wystąpienia podkreślić, że z całego serca dziękuję: i oczywiście wszystkim, którzy byli nominowani, i wszystkim, którzy otrzymali Nagrodę, ale także przede wszystkim z całego serca dziękuję tym, którzy w całej Polsce tę działalność dla innych prowadzą, a których bardzo często się nie dostrzega. Chcę ich zapewnić, że to, co robią, jest wspaniałe, niezwykle ważne i że buduje naszą ojczyznę – Polskę – w tym najpiękniejszym tego słowa znaczeniu.

 

Jeszcze raz dziękuję.

 

Poleć znajomemu