Narzędzia dostępności

Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

Dodatkowe narzędzia

Środa, 8 stycznia 2020

Wystąpienie podczas uroczystości wręczenia odznaczeń osobom ratującym ludzkie życie

 

Wielce Szanowni Panowie Ministrowie,

Szanowni Panowie Komendanci,

Wszyscy Dostojni Przybyli Goście,

ale przede wszystkim Wielce Szanowni Państwo Odznaczeni – w tym Żołnierze i Funkcjonariusze!

 

Ludzie najczęściej uciekają, gdy dzieje się coś niebezpiecznego, gdy jest wybuch, atak nożownika albo coś, co zagraża życiu lub zdrowiu. Ludzie uciekają. I przecież nikt nie ma o to do nich pretensji. Uznajemy, że każdy ma prawo ratować swoje życie, dbać o siebie, o swoją rodzinę, każdy ma prawo na niej się skupić.

 

Zobacz także: Odznaczenia dla zasłużonych w ratowaniu życia ludzkiego Ale czasem zdarzają się ludzie, którzy wręcz przeciwnie: w sytuacji zagrożenia – przede wszystkim dla innych, ale także dla mienia – mają w sobie impuls, że biegną w drugą stronę, by to zagrożenie oddalić, ratować drugiego człowieka. Są ludzie, którzy nie potrafią obojętnie minąć leżącego na ulicy człowieka, gdy z reguły większość pewnie myśli, że jest pijany. A przecież bardzo często są to różnego rodzaju omdlenia, napady epilepsji czy inne zdarzenia, które przed chwilą miały miejsce, a których może nie widzieliśmy.

 

Są ludzie, którzy – gdy zdarza się wypadek – po prostu stoją i patrzą, obserwują. Ale generalnie nikt nie ma pretensji, że inni nie biegną, nie rzucają się w ogień, nie ryzykują własnego życia. To właśnie dlatego są medale „Za Ofiarność i Odwagę” i Krzyże Zasługi za Dzielność, by w symboliczny sposób podkreślić wyjątkowość ludzi, którzy inaczej patrzą na otaczającą ich rzeczywistość, mają w sobie impuls, by iść.

 

Nie przez przypadek tak wielu spośród Państwa dzisiaj jest w mundurach – różnych: policyjnych, wojskowych, strażackich, górniczych. Bo może właśnie z tego, że człowiek decyduje się na służbę – czy to wojskową, czy inną służbę mundurową, czy służbę górniczą, przede wszystkim jako ratownik górniczy – wynika to, że od samego początku czuje w sobie powołanie, by iść z pomocą innymi, pomagać drugiemu człowiekowi.

 

Robi to także w sytuacjach, gdy nie jest bezpośrednio na służbie, w sensie formalnym. Ma po prostu poczucie, że służy całym swoim życiem, że jego życie to służba – i zawsze jest do niej gotowy. Bardzo serdecznie Państwu za to w imieniu Rzeczypospolitej dziękuję.

 

Powiedziałem dzisiaj do każdego z Panów w mundurach, że takie sytuacje pokazują, kto powołanie do służby rzeczywiście ma prawdziwe. Bo ono właśnie w ten sposób się przejawia: że nie możesz minąć obojętnie takiej sytuacji, nawet jeżeli formalnie na służbie nie jesteś – sytuacji, w której drugi człowiek potrzebuje pomocy.

 

Ale są też na sali najbliżsi, rodzice, przyjaciele, mężowie, żony. Rodzicom z całego serca dziękuję za takie właśnie wychowanie – bo to wynosi się z domu. Dom wychowuje, by nieść pomoc drugiemu człowiekowi, by go dostrzegać. Za to wychowanie ogromnie dziękuję. Dla mnie jest to wychowanie w duchu chrześcijańskim – pomocy drugiemu człowiekowi. Nie ma większej miłości, niż oddać życie za drugiego człowieka.

 

Ale gratuluję też małżonkom, dzieciom, przyjaciołom, że mają taką żonę, takiego męża, tatę, taką mamę, takiego przyjaciela, który nie waha się nieść pomocy w sytuacji, gdy jest ona potrzebna – gdy wielu innych nie umie się zdobyć na ten wielki gest i akt.

 

Dziękuję, cieszę się i jestem zaszczycony, że mogłem dzisiaj spotkać się z Państwem i w imieniu Rzeczypospolitej Polskiej wręczyć te symboliczne odznaczenia. Niech zawsze będą znakiem, który pokaże tę niezwykłą cechę, którą Państwo w sobie mają. Niech będzie dla wszystkich innych świadectwem tego, z kim mają do czynienia, co to jest za człowiek – człowiek wielki.

 

Dziękuję bardzo.

Pałac Prezydencki | Andrzej Duda uhonorował Krzyżem Zasługi za Dzielność i Medalami za Ofiarność i Odwagę osoby zasłużone w ratowaniu życia ludzkiego

Poleć znajomemu