Menu rozwijane

05 grudnia 2019

Wielce Szanowna Pani Minister Sportu,

Wielce Szanowna Pani Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej,

Bardzo Szanowny Panie Przewodniczący, Panie Ministrze,

Szanowni Państwo Ministrowie,

Szanowni Panowie Prezesi,

Wszyscy dostojni przybyli Goście,

Przedstawiciele Sponsorów,

Droga Rodzino Paraolimpijska,

Wszyscy Drodzy Przyjaciele!

 

Bardzo dziękuję za zaproszenie na tę galę i za zaproszenie po raz kolejny na spotkanie z Państwem po to, by podkreślić rolę, jaką polski sport paraolimpijski, jaką polska rodzina paraolimpijska odgrywa w przestrzeni naszej, polskiej, ale przede wszystkim, jaką rolę odgrywa także dla promowania Polski, naszego dorobku sportowego, a także w ogóle osiągnięć naszego kraju na całym świecie.

Z tego względu też bardzo serdecznie gratuluję i z całego serca dziękuję wszystkim Państwu odznaczonym. Dziękuję za te wszystkie zasługi.

Wręczając odznaczenia państwowe, mówiłem, że dziękuję za rozsławianie Polski na całym świecie, za budowanie jej dobrego imienia. Dziękuję, że dzięki Państwa wysiłkom polski sport paraolimpijski zyskuje na znaczeniu, zyskuje w przestrzeni światowej, nie wspomnę już o naszej krajowej scenie sportowej.

To rzeczywiście jest ogromnie ważne, aby ten sport był rozwijany. Dlaczego? Pewnie zdecydowana większość z Państwa pamięta scenę z bardzo słynnego amerykańskiego filmu „Matrix”, kiedy do wyroczni przychodzi główny bohater i tam siedzi chłopiec, który bawi się łyżeczką. Ta łyżeczka wygina się w jego ręku we wszystkich kierunkach, w taki bardzo niesamowity sposób – zresztą piękny efekt specjalny. Główny bohater próbuje wziąć tę łyżeczkę i zgiąć ją, chociaż, nie bardzo mu to wychodzi, nie daje rady, podczas gdy ten mały chłopczyk robi z nią, co chce. Na samym końcu tej sceny chłopiec uśmiecha się do niego i mówi: „Łyżka nie istnieje”.

Niemożliwe nie istnieje. Taka jest dewiza tych, którzy poszli w sport, mimo niepełnosprawności, mimo tych pozornych – to bardzo mocno chcę podkreślić – ograniczeń. To właśnie niepełnosprawność nie istnieje – można byłoby tak powiedzieć. To to właściwie mogłoby być hasło.

Kiedy patrzy się na te filmy, na te wyniki sportowe, na te wspaniałe osiągnięcia, które wielokrotnie przewyższają to, co jest w stanie osiągnąć człowiek bez niepełnosprawności w sportach – w  większości przypadków jesteście Państwo dalece bardziej wysportowani i dalece lepsze wyniki jesteście Państwo w stanie osiągnąć niż wielu sportowców pełnosprawnych, nie wspomnę już o ludziach, którzy z profesjonalnym sportem nie mają nic do czynienia.

Zawsze kiedy, mam tę wielką przyjemność i zaszczyt spotykać się z Państwem, przede wszystkim chylę nisko głowę. Bo to nie jest tylko własna satysfakcja tego, kto zwyciężył, komu się udało, kto zdobył medal: dla siebie, dla Polski, dla swoich najbliższych, dla przyjaciół. To nie jest tylko i wyłącznie ta chwila radości, to nie jest tylko i wyłącznie rozsławianie dobrego imienia Rzeczypospolitej. Ale to jest przede wszystkim dawanie niezwykłego przykładu. To jest przede wszystkim wyciąganie ludzi z często straszliwie trudnej sytuacji życiowej, w jakiej się znaleźli. Większość z Państwa doskonale to zna, bo być może niektórzy z Państwa sami przez moment kiedyś tego doświadczyli – a umieli z tego wyjść dzięki hartowi ducha, dzięki wewnętrznej sile. Może właśnie także dzięki przykładowi, komuś, kto powiedział: Słuchaj, ta niepełnosprawność nie istnieje. Trzeba żyć tak, jak gdyby ona nie istniała. Możemy wszystko. Możemy wszystko, jeśli tylko rzeczywiście bardzo będziemy tego chcieli.

Jeżeli mówimy o tych osiągnięciach – ja oczywiście ogromnie dziękuję wszystkim sponsorom. Państwa niezwykle odpowiedzialne podejście do biznesu, coś, co nazywamy odpowiedzialnym biznesem, wspiera ogromnie Polskę i wspiera ogromnie to, co swoim życiem realizują nasi sportowcy paraolimpijczycy.

Ale chcę powiedzieć tak: te sukcesy to są przede wszystkim właśnie sukcesy paraolimpijczyków. To oni je zdobywają. Gdyby nie oni, nie byłoby tych sukcesów. Sponsorzy pomagają, to niezwykle cenne, ogromnie wszystkim sponsorom dziękuję i chylę przed nimi czoła. Ale to jest przede wszystkim hart ducha sportowców. I to jest coś rzeczywiście wielkiego.

Ogromnie się cieszę, że jest ta pierwsza edycja sportowca roku, że obchodzimy tak bardzo podniośle i mocno kolejną rocznicę istnienia Polskiego Związku Paraolimpijskiego, dlatego, że jest on bardzo ważny w naszej przestrzeni publicznej, sportowej, państwowej. Jeszcze raz chcę z całego serca podziękować.

Miałem już tę sposobność dziękować z żoną w maju, o ile pamiętam, tego roku, kiedy spotkaliśmy się z Państwem. Chcę jeszcze raz podziękować za wszystko, co czynicie: i sportowcy, i działacze, i trenerzy, fizjoterapeuci – wszyscy ci, którzy są w tę działalność zaangażowani.

Cieszę się też ogromnie, że sport paraolimpijski zyskuje coraz większe rzesze widzów, że coraz więcej ludzi ogląda tę rywalizację. Bo to jest rywalizacja dumna, wspaniała.

Jeżeli o coś mogę prosić, to tylko: tak trzymać. A jeżeli mogę czegoś życzyć, to życzę kolejnych setek medali dla Rzeczypospolitej, dla własnej radości. Życzę też tego wspaniałego przykładu, żebyście Państwo nadal go nieśli.

Osobiście chciałem też bardzo serdecznie podziękować, bo po Igrzyskach Paraolimpijskich w Pjongjang, kiedy witałem się z naszymi reprezentantami, którzy wrócili i zdobyli medale, dostałem kask narciarski. Muszę Państwu powiedzieć, że jestem za niego ogromnie wdzięczny. Z wielką dumą jeżdżę w tym kasku na nartach. Jeżeli ktoś chce zobaczyć, to zobaczy, że z dumą włożyłem go również, kiedy odwiedził mnie ówczesny prezydent Słowacji, pan Andrej Kiska, razem jeździliśmy na nartach w Szczyrku. Właśnie miałem ten kask narciarski z waszym symbolem, symbolem polskich paraolimpijczyków, , także jestem ogromnie wdzięczny, jest świetny. Dziękuję!

Gala Finałowa 1. Plebiscytu Polskiego Komitetu Paraolimpijskiego na Sportowca 2019 roku
o494516178.jpg