Menu rozwijane

21 października 2021

Wielce Szanowni Członkowie Jury,

Drodzy Laureaci,

Wszyscy Wielce Szanowni Państwo na czele z Panem Premierem, Państwem Ministrami, Państwem Profesorami i wszystkimi Dostojnymi Gośćmi obecnymi na sali!

W 1927 roku, kiedy pan prof. Jerzy Żurawlew zainicjował Konkurs Chopinowski – Konkurs im. Fryderyka Chopina – zgłosiło się 26 pianistów z ośmiu krajów. Myślę, że Pan Profesor nie przewidywał wtedy, że kiedyś po wielu, wielu latach – już niedługo stu – na Konkurs Chopinowski zgłosi się 500 kandydatów do najwyższego lauru; 500 młodych miłośników muzyki Chopina – znawców tej muzyki – z całego praktycznie świata.

Chcę serdecznie podziękować zwłaszcza wszystkim pianistom, którzy zgłosili się do konkursu; wszystkim pianistom artystom – wspaniałym muzykom, którzy grają na co dzień muzykę Chopina. Dziękuję, że stanęliście w szranki; dziękuję, że włożyliście w to serce, ogromny wysiłek, ogromne emocje.

Bardzo dziękuję wielce szanownym członkom jury. Szanowni Państwo, sam ten ostatni etap – 14 dni – to dwa tysiące interpretacji utworów Fryderyka Chopina. Sto godzin – gdyby policzyć – jednym ciągiem trwała ta konkurencja, żebyśmy mogli tutaj dzisiaj stanąć i wręczyć te nagrody.

O katorżniczej pracy i niezwykle trudnym wyborze, który na pewno będzie dyskutowany jeszcze przez następne lata. Pewnie dłużej, niż przyjdzie kolejny Konkurs Chopinowski. Ogromnie dziękujemy, bo zwycięzcy nie kwestionuje nikt – nie słyszałem w każdym razie. Ogromnie dziękuję i ogromnie gratuluję zwycięzcy, laureatowi pierwszej nagrody, brawo!

Ten pierwszy Konkurs Chopinowski transmitowany był przez radio. Od 1955 roku – piąty Konkurs Chopinowski – był już transmitowany przez telewizję. Mogli to zobaczyć nieliczni, bo mało kto wtedy zwłaszcza w Polsce miał w ogóle telewizor. Szesnasty konkurs, w 2010 roku, transmitowany był już także przez internet. Dzisiaj są to rzeczywiście miliony widzów i słuchaczy na całym świecie. W internecie – miliony odsłon kolejnych etapów, momentów eliminacji i samego finału.

To wielkie osiągnięcie wszystkich, którzy organizują Konkurs Chopinowski. To wielkie osiągnięcie wszystkich, którzy go propagują, przygotowują. Dziękuję i gratuluję Państwu z całego serca. To wspaniałe wydarzenie, które przygotowują Państwo na najwyższym poziomie. Ogromnie dziękuję za ten wysiłek.

Ale chcę powiedzieć tak: bardzo jesteśmy dumni z tego, że Chopin był Polakiem, że pochodził z naszego kraju, że stąpał po tej ziemi, także po Warszawie. Przecież swój pierwszy koncert, mając osiem lat, dał niedaleko stąd, na Krakowskim Przedmieściu, w dzisiejszym Pałacu Prezydenckim.

Ale czy możemy to samo powiedzieć o muzyce Chopina z naszego, polskiego punktu widzenia? Tak, bo my słyszymy w tej muzyce po prostu Polskę. Kiedy słyszymy tę muzykę, widzimy płynącą Wisłę, widzimy pochylone wierzby, widzimy pola, krajobrazy tak charakterystyczne dla naszego kraju.

A tak naprawdę – Chopin jest Polakiem, ale jego muzyka nie jest dzisiaj muzyką polską. Popatrzcie Państwo – młodzi artyści z całego świata. Jestem przekonany, że każdy z nich słyszy w tej muzyce swoje. I oddaje, grając swoje, interpretując wspaniałe utwory Chopina. Dzisiaj być może pobrzmiewa w nich rozszalały ocean, na którym żeglarze walczą o przetrwanie swojej łodzi; być może wysokie szczyty gdzieś w dalekich górach; szumi wiatr w drzewach, których w Polsce nie ma…

Szanowni Państwo, Chopin jest polskim artystą i bardzo się z tego cieszę, i wszyscy jesteśmy z tego bardzo dumni. Czasem się denerwujemy, kiedy ktoś mówi, że pochodził z innego kraju. Ale tak jak powiedziałem: muzyka Chopina jest światowa, jest naszą wielką dumą.

Jeszcze raz ogromnie dziękuję wszystkim artystom, wszystkim pianistom – w szczególności laureatom i zwycięzcy – tego, że grają Chopina, że przystąpili do tego konkursu, że są dzisiaj z nami, że rozsławiają jego muzykę i imię na całym świecie.

Dziękuję bardzo.

Może Cię zainteresować Para Prezydencka na koncercie laureatów XVIII Konkursu Chopinowskiego