Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

Dodatkowe narzędzia

Dobre rodzicielstwo

Więzienie WIĘZI nie więzi‟. Projekt doskonalący kompetencje wychowawcze i odbudowujący relacje rodzicielskie - Samorząd województwa małopolskiego

Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej w Krakowie od 2010 roku prowadzi w małopolskich zakładach penitencjarnych projekt o świadomym rodzicielstwie „Więzienie WIĘZI nie więzi‟. To cykl warsztatów, gdzie więźniowie udoskonalają kompetencje wychowawcze, odbudowują relacje rodzicielskie.


Rezultaty


Warsztaty przeprowadzono w czterech z dziesięciu jednostek penitencjarnych regionu. Cieszy się uznaniem wychowawców i uczestników. Organizatorzy i pomysłodawcy – pracownicy ROPS w Krakowie – tłumaczą, że rozłąka wynikająca z uwięzienia rodzica jest dla każdego w rodzinie traumą, odosobnienie rozluźnia więzi. Bliski, wartościowy kontakt jest cenny dla każdego w rodzinie. Warsztaty pomagają w nawiązaniu dobrych relacji rodzinnych lub w ich utrzymaniu. Z wypowiedzi osadzonych po zakończeniu warsztatów wynika, iż dzięki projektowi udaje im się poprawić relacje z najbliższymi.
 

Opis działań


Pierwsza edycja warsztatów miała miejsce w 2010 roku, w Areszcie Śledczym w Krakowie – Podgórzu i brali w niej udział mężczyźni. Sukcesem projektu jest to, że w tym areszcie po zakończeniu pilotażu zorganizowano kolejny cykl warsztatów – z własnych pieniędzy. W drugiej serii wzięło udział 13 kobiet z półotwartego zakładu karnego w Nowej Hucie. W zeszłym roku odbyły się dwa cykle warsztatów dla mężczyzn.


Jedna z uczestniczek po zakończeniu zajęć napisała: „Nauczyłam się i zmieniłam sposób mówienia z synkiem. Jest mi łatwiej, lżej i lepiej. Nazywam jego uczucia oraz swoje. Wszystko mówię na głos, przecież on nie umie czytać w moich myślach, trzeba więc mówić i słuchać, żeby zrozumieć jego”. Projekt jest działaniem innowacyjnym. Warsztaty opracowano na podstawie programu „Szkoła dla rodziców i wychowawców” i koncepcji Thomasa Gordona ujętej w książce „Wychowanie bez porażek” oraz cyklu książek Adele Faber i Elaine Mazlish: „Jak mówić, żeby dzieci nas słuchały, jak słuchać, żeby dzieci do nas mówiły”.


Osoba osadzona uczy się wyrażać uczucia, panować nad emocjami. Łatwiej jest jej rozmawiać z dziećmi, ale też resocjalizować się samemu. Takie zachowanie może być jakaś podporą dla partnera na wolności. U dzieci zmniejsza się poczucie osamotnienia.


Istotne jest także upowszechnianie działań podnoszących kompetencje wychowawcze wśród personelu jednostek penitencjarnych.

 

Partnerzy


Dla Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Krakowie, który realizuje projekt, partnerami są jednostki penitencjarne z terenu województwa małopolskiego.


Budżet


W latach 2010–2013 budżet projektu „Więzienie WIĘZI nie więzi” wyniósł: 12 644 zł. W całości finansowany jest ze środków województwa małopolskiego. Priorytetem Regionalnego Ośrodka Polityki Społecznej w Krakowie oraz współpartnerów jest idea projektu, dlatego mimo niewielkich nakładów finansowych zafunkcjonował już w czterech z dziesięciu jednostek penitencjarnych województwa małopolskiego.


Marek Sowa, marszałek woj. małopolskiego

Dla nas ważna jest każda rodzina. Stąd projekt „Więzienie WIĘZI nie więzi”, który pomaga rodzinom w sytuacji niezwykłej i wrażliwej, jaką jest rozłąka z rodziną dla osób odbywających karę pozbawienia wolności. Nie chcemy, aby relacje rodzinne w takich przypadkach zostały zerwane. Projekt pozwala zminimalizować traumę związaną z przymusowym rozstaniem, ale również odbudowuje i wzmacnia relacje rodzicielskie.

Osoba osadzona nadal realizuje zadania rodzicielskie, czuje się potrzebna, łatwiej zaczyna resocjalizację. Życiowy partner zyskuje wsparcie w wychowaniu dziecka. W przypadku dzieci kontakt z rodzicem minimalizuje poczucie opuszczenia czy odrzucenia.

Co najważniejsze, projekt „Więzienie WIĘZI nie więzi” został bardzo pozytywnie przyjęty. Osoby biorące udział w warsztatach uznały go za wartościowy i przydatny. Dlatego zależy nam na dalszej współpracy pomiędzy ROPS a zakładami karnymi i chcemy kontynuować nasz projekt.

 

Kapitan Michał Kuśnierz, Zakład Karny w Nowym Wiśniczu (oficer prasowy)
– To dobra inicjatywa. Warsztaty w naszym zakładzie realizowane były w ramach programu readaptacyjnego dla skazanych „Ojciec na zawsze” i były jednym z elementów projektu małopolskiego ROPS. Wzięło w nich udział 12 mężczyzn. Zapoznałem się z ankietami po zakończeniu spotkań i każdy z uczestników napisał, że warsztaty coś mu dały. Niektórzy pierwszy raz usłyszeli, jak z dziećmi rozmawiać, jak próbować się porozumiewać, jak wymagać bez karania, jak nagradzać. Dyskutowali na temat konsekwentnego postępowania i próbowali zrozumieć, co to znaczy być odpowiedzialnym za dziecko. Często jest tak, że więźniowie sami źle wspominają dzieciństwo, a ich kłopoty z prawem zaczęły się z powodu braku nadzoru dorosłych. Nie mają ani dobrego przykładu z domu, ani z nikim o rodzinie nie rozmawiali. Jesteśmy zakładem karnym dla recydywistów, a to oznacza, że oni kilka razy odbywali już karę i żyli w odosobnieniu. I chociaż bywa, że w czasie zajęć skazani czasami wykazują lekceważenie, to jednak każde spotkanie z osobami z zewnątrz i każda fachowa pomoc – choć się do tego nie przyznają – jest dla nich ważna i potrzebna.
 

Lokalizacja

Poleć znajomemu
pn wt śr czw pt so nd
      01 02 03 04
05 06 07 08 09 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30