Dodatkowe narzędzia

Poniedziałek, 23 czerwca 2014

Seminarium „Efektywność energetyczna w budownictwie jako narzędzie do walki z wykluczeniem energetycznym”

  |   Seminarium „Efektywność energetyczna w budownictwie jako narzędzie do walki z wykluczeniem energetycznym” Seminarium „Efektywność energetyczna w budownictwie jako narzędzie do walki z wykluczeniem energetycznym” Seminarium „Efektywność energetyczna w budownictwie jako narzędzie do walki z wykluczeniem energetycznym” Seminarium „Efektywność energetyczna w budownictwie jako narzędzie do walki z wykluczeniem energetycznym” Seminarium „Efektywność energetyczna w budownictwie jako narzędzie do walki z wykluczeniem energetycznym” Seminarium „Efektywność energetyczna w budownictwie jako narzędzie do walki z wykluczeniem energetycznym”

W poniedziałek 23 czerwca br. odbyło się seminarium eksperckie „Efektywność energetyczna w budownictwie jako narzędzie do walki z wykluczeniem energetycznym”, którego gospodarzem i moderatorem był Olgierd Dziekoński, Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP.

 

Celem spotkania było określenie najważniejszych wyzwań związanych z niezbędnym wzrostem efektywności energetycznej w budownictwie, wskazanie optymalnych instrumentów dla ograniczenia wykluczenia energetycznego oraz identyfikacja głównych wyzwań wynikających z ustawy o charakterystyce energetycznej budynków.

 

Wprowadzenia do debaty dokonali: Andrzej Kassenberg i Agnieszka Tomaszewska-Kula, Instytut na Rzecz Ekorozwoju; Maciej Bukowski, Warszawski Instytut Studiów Ekonomicznych; Piotr Kurowski, Instytut Pracy i Spraw Socjalnych.

 

Przedstawiciele Instytutu na rzecz Ekorozwoju wskazali kierunki możliwych działań w naszym kraju, zwracając uwagę na praktyki innych państw, takie jak doradztwo energetyczne, mechanizmy dotacji, kredytów preferencyjnych, technicznej pomocy w termomodernizacji, dystrybucja i instalacja sprzętu energooszczędnego. Według Macieja Bukowskiego Polska jest dziś „czerwoną wyspą smogu” w UE, co wynika w dużej mierze z używania tanich, emisyjnych paliw do ogrzewania budynków. Przyczynia się to nie tylko do zanieczyszczenia środowiska, ale także do „ubóstwa energetycznego”, które istnieje szczególnie w kontekście ciepłownictwa (konieczność termomodernizacji). Piotr Kurowski przedstawił trendy w zakresie ubóstwa energetycznego w Polsce oraz zaprezentował udział wydatków mieszkaniowych w budżetach gospodarstw domowych – w Polsce relacja średnich wydatków na energię do dochodu rozporządzalnego jest wysoka, sięga 9,96% w 2012 roku. Tymczasem w Wielkiej Brytanii gospodarstwa przeznaczające ponad 10% dochodu uznawane są już za „ubogie energetycznie”.

 

Uczestnicy dyskusji byli zgodni, że zjawisko „ubóstwa energetycznego” jest w dużej mierze konsekwencją obecnej struktury konsumpcji energii, niedoinwestowania infrastruktury (przede wszystkim zdegradowane i nieefektywne budynki) oraz braku odpowiednich regulacji i ich egzekucji.

 

W polskich budynkach spala się więcej węgla w celach grzewczych niż w całej Unii Europejskiej – w miastach ok. 60% gospodarstw korzysta z ciepła z sieci i tylko 23,5% z węgla kamiennego, ale na terenach wiejskich węgiel kamienny to już 76%, a z ciepła z sieci korzysta jedynie 4%. Węgiel i śmieci spalane w budynkach to niskie koszty indywidualne, ale przekładają się na wysokie koszty społeczne. Trudności w ogrzewaniu mieszkań występują przede wszystkim na terenach wiejskich i w miastach do 20 tys. mieszkańców.

 

W Polsce potrzebna jest głęboka modernizacja technologiczna istniejących budynków, mechanizmów finansowych i technologicznych. Należy podkreślić znaczącą rolę samorządów, które powinny prowadzić aktywne działania, nie popadając w „pułapkę zasiłku i dodatku mieszkaniowego”. Z drugiej strony obywatele potrzebują szerokiej informacji o przyszłych kosztach i cenach energii, co pozwoli na świadome decyzje w zakresie efektywności energetycznej na poziomie gospodarstwa domowego (energetyka obywatelska).

 

Konieczny jest też rozwój świadomości społecznej – sam system wsparcia nie rozwiąże problemu. Muszą to być skoordynowane działania w dłuższej perspektywie obejmujące współpracę samorządu i władz centralnych, ukierunkowane na aktywizację społeczeństwa.

 
 

 

Poleć znajomemu