Narzędzia dostępności

Oficjalna strona Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej

Dodatkowe narzędzia

Sobota, 8 grudnia 2007

Prezydent RP odznaczył działaczy Studenckiego Komitetu Solidarności

8 grudnia 2007 r Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński nadał Ordery Odrodzenia Polski i Krzyże Zasługi działaczom Studenckiego Komitetu Solidarności. Za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce oraz osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej odznaczeni zostali: 


KRZYŻEM OFICERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI

Pan Piotr BIKONT
Pan Adam BOROWSKI-HERBST
Pan Jarosław BRODA
Pan Lech DYMARSKI
ksiądz Jan GDAK
Pan Krzysztof GRZELCZYK
Pan Tadeusz JANISZEWSKI-THEOBALDT
Pan Mirosław JASIŃSKI
Pan Marcin KĘSZYCKI
Pan Krzysztof TURKOWSKI
Pan Andrzej WILOWSKI
Pani Ewa WÓJCIAK-PLEYN
Pani Elżbieta ZIELIŃSKA
Ojciec Maciej ZIĘBA

pośmiertnie
Bogusława BLAJFER-WEINTRAUB
Mirosława CHAMIEC
Stanisław HARTMAN
Janusz ŁOJEK
Władysława SIDOR
Piotr STARZYŃSKI

KRZYŻEM KAWALERSKIM ORDERU ODRODZENIA POLSKI

Pani Helena GLEICHGEWICHT
Pan Jarosław GUZY
Pan Andrzej KIEŁCZEWSKI
Pan Jarosław KLIMEK
Pan Roman KOŁAKOWSKI
Pan Sławomir NAJNIGIER
Pan Jerzy OCHMAN
Pani Renata OTOLIŃSKA
Pan Jerzy PILCHOWSKI
Pani Agnieszka ROMASZEWSKA-GUZY
Pan Marek ROSPOND
Pan Antoni ROSZAK
Pan Jan SOBCZYK
Pan Mirosław SPYCHALSKI
Pani Joanna TURKOWSKA
Pan Henryk ZIELIŃSKI
Pan Marek ŻUŁAWSKI
Pan Tomasz ŻUŁAWSKI

ZŁOTYM KRZYŻEM ZASŁUGI 

Pan Andrzej RADKIEWICZ
Pan Piotr SICZEK
Pan Eugeniusz TEMKIN
Pan Wiesław UKLEJA

8 grudnia 2007 r. Doradca Prezydenta RP prof. Andrzej Stelmachowski podczas uroczystości w Oratorium Marianum Uniwersytetu Wrocławskiego wręczył w imieniu Prezydenta RP ordery i odznaczenia. Odczytał również przesłanie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej do uczestników uroczystości. 

Przekazujemy treść przesłania:

"Szanowni Państwo!

Serdecznie pozdrawiam organizatorów i uczestników uroczystości rocznicowej poświęconej wrocławskiemu Studenckiemu Komitetowi Solidarności. Słowa szczególnego powitania pragnę skierować do obecnych tutaj osób, które trzydzieści lat temu, po tragicznej śmierci studenta Uniwersytetu Jagiellońskiego Stanisława Pyjasa, dały dowód wielkiej odwagi i pokoleniowego braterstwa, otwarcie występując w sprzeciwie wobec komunistycznego reżimu.

Mała odwaga walczy z przeciwnymi zamiarami, wielka odwaga walczy z faktami dokonanymi, z którymi większość ludzi już się godzi - te słowa Aleksandra Świętochowskiego przychodzą na myśl, gdy sięgamy pamięcią do historii polskiej opozycji demokratycznej w latach siedemdziesiątych. Niewiele mieliśmy wtedy powodów do nadziei. Krwawo stłumione protesty robotnicze na Wybrzeżu w roku 1970, wydarzenia w Radomiu i Ursusie w roku 1976, wszechobecna indoktrynacja i propagandowa manipulacja sprzyjały zwątpieniu i osłabieniu ducha oporu. A jednak nadzieja trwała. Powstaje i działa KOR, Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela i inne struktury i środowiska opozycyjne.

Najwyższa cena, którą zapłacił za swoje przekonania Stanisław Pyjas, wywołała głęboki wstrząs, przede wszystkim wśród krakowskich studentów. Po pogrzebie swojego zamordowanego kolegi, w maju 1977 roku, część z nich postanowiła zorganizować się w strukturze w pełni niezależnej od aparatu państwowego i nazwać ją Studenckim Komitetem Solidarności. W ich ślady poszło wkrótce wielu studentów z Gdańska, Szczecina, Poznania, Warszawy i Wrocławia. W podpisanej 13 grudnia 1977 roku deklaracji założycielskiej wrocławski SKS stawiał sobie za cel złamanie monopolu zideologizowanego Socjalistycznego Związku Studentów Polskich oraz pluralizm uczelnianych organizacji samorządowych, przeciwdziałanie politycznej instrumentalizacji procesu kształcenia i zawłaszczaniu wszystkich sfer życia przez partię komunistyczną, upominanie się o wolność słowa, nauki i twórczości kulturalnej, o prawa dla osób represjonowanych, a także współpracę z KOR, ROPCiO, organizacjami SKS w innych miastach oraz pozostałymi organizacjami o podobnych zamierzeniach. Realizacji tych zadań służył między innymi druk i kolportaż podziemnych wydawnictw, organizowanie wykładów, spotkań i koncertów, inicjatywy samokształceniowe, akcje wsparcia dla więźniów politycznych oraz innych osób szykanowanych za „nieprawomyślność”. W pamięci wrocławian i w podziemnej dokumentacji zapisało się wiele wydarzeń, które zasługują na metodyczne opracowanie i utrwalenie.

Pragnę dzisiaj złożyć wyrazy szacunku i podziękowanie wszystkim byłym działaczom i współpracownikom Studenckiego Komitetu Solidarności we Wrocławiu. Niespełna sto osób wrocławskiego SKS-u w ciągu trzech lat jego istnienia wzięło udział w tym ważnym etapie procesu odzyskiwania przez Polaków godności i podmiotowości. SKS-owcy rzucając hasła samoobrony, pomocy i poparcia dla ofiar represji tworzyli ramy dla oporu społecznego, dla samoorganizującego się społeczeństwa.

Szanowni Państwo!

Jednym z celów mojej prezydentury uczyniłem wydobywanie z cienia i ukazywanie społeczeństwu bohaterów naszej niepodległości, którzy z odwagą i determinacją brali udział w zmaganiach o wolność, lecz ich zasługi dla kraju i społeczeństwa nie doczekały się oficjalnego uhonorowania. Dlatego poczytuję sobie za zaszczyt, iż mogę dzisiaj za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej nadać wysokie odznaczenia państwowe członkom wrocławskiego SKS oraz działaczom innych jawnych i konspiracyjnych struktur opozycji demokratycznej. Bez tego doświadczenia solidarności trudno byłoby sobie wyobrazić naszą historię i historię społeczeństw naszego regionu.

Wszystkim wrocławianom, którzy wierni Polsce oraz ideałom wolności i sprawiedliwości współtworzyli historię minionego półwiecza raz jeszcze składam wyrazy szacunku i wdzięczności, życząc Państwu satysfakcji płynącej z poczucia spełnionego obowiązku oraz wszelkiej pomyślności osobistej."




 

Poleć znajomemu