Sprawy społeczne

Sprawy społeczne - zdjęcie w treści wpisuPrezydent Lech Kaczyński starał się reprezentować interesy wszystkich obywateli, realizując program solidarnej Polski. Wszystkie grupy społeczne powinny mieć bowiem możliwość korzystania z dobrodziejstw systemu demokratycznego i gospodarki rynkowej. Jednocześnie prezydent podkreślał, że żadna grupa nie ma prawa budować własnych przywilejów kosztem innych. Dlatego też, Lech Kaczyński krytykował przesadny korporacjonizm i działał na rzecz szerszego otwarcia wielu zawodów i środowisk, szczególnie dla ludzi młodych.

Pałac Prezydencki jest miejscem wypracowywania kompromisowych rozwiązań, miejscem konsultacji i mediacji, spotkań Prezydenta RP z przedstawicielami różnych środowisk.

Od początku swej prezydentury Lech Kaczyński popierał i inicjował działania na rzecz umacniania praw rodzin, polepszania ich sytuacji ekonomicznej i otwierania nowych perspektyw rozwoju. Prezydent wspierał swoim autorytetem zwłaszcza te działania, które chronią rodziny przed negatywnymi skutkami kryzysu gospodarczego, które tworzą warunki do harmonijnego łączenia pracy zawodowej kobiet z obowiązkami rodzinnymi. Czwartego października 2007 roku prezydent podpisał znowelizowaną ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT), wprowadzającą ulgę na dzieci. Dzień później podpisał ustawę, przywracającą Fundusz Alimentacyjny.

Z inicjatywy prezydenta powstało wiele projektów społecznych, których efektem była nowelizacja kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, podpisana przez Prezydenta RP 28 listopada 2008 roku. Pałac Prezydencki organizował debaty dotyczące współczesnych problemów rodziny. Do ważniejszych zaliczyć można: „Sędzia rodzinny w Polsce i na świecie” (czerwiec 2008) czy „Współczesna rola ojca” (czerwiec 2009).

 

Sprawy społeczne - zdjęcie w treści wpisu nr 1Prezydent podkreślał, że rodzice powinni zachować decydujący wpływ na wychowanie dziecka. W istotnych dla kształtowania młodego pokolenia sprawach Lech Kaczyński wysłuchiwał opinii rodziców. W marcu 2009 roku przyjął przedstawicieli akcji „Ratuj Maluchy”, w którą włączyło się kilkadziesiąt tysięcy rodziców, setki nauczycieli, wielu ekspertów edukacyjnych i szereg organizacji społecznych. Kierując się troską o prawidłowy rozwój najmłodszego pokolenia Polaków i wskazując na brak odpowiednich warunków dla reformy, prezydent przeciwstawił się planom obniżenia obowiązku szkolnego do lat 6, decentralizacji oświatowych zadań państwa i jego rezygnacji z ustalania programów nauczania (weto 9 marca 2009 r. do ustawy o zmianie ustawy o systemie oświaty oraz o zmianie niektórych innych ustaw).

Sprawy społeczne - zdjęcie w treści wpisu nr 2Prezydent podkreślał, że wobec boomu edukacyjnego w Polsce, nie można zapominać o jakości nauczania, bo to ona umożliwia wyrównywanie szans dla młodych ludzi. Dlatego też Lech Kaczyński zainicjował serię spotkań „okrągłego stołu” (październik-listopad 2008) do spraw edukacji z udziałem przedstawicieli rządu, parlamentu, samorządów, związków zawodowych i organizacji społecznych. Jedenastego lutego 2008 roku powołana została Rada ds. Edukacji i Badań Naukowych przy Prezydencie RP. Do jej zadań należy analiza stanu i rozwoju edukacji, nauki i badań naukowych, a także przedkładanie propozycji rozwiązań systemowych oraz opracowanie propozycji strategii działań w zakresie rozwoju nauki.

Prezydent patronował też rozmaitym projektom poświęconym dzieciom i młodzieży. Wśród nich wymienić można m.in. programy „Mój talent dla Polski” i „Szkoła bez przemocy”, czy zorganizowaną w Pałacu Prezydenckim „Galę przedsiębiorczości”. Kilka razy w roku, np. z okazji Dnia Dziecka czy też Mikołajek, Para Prezydencka zapraszała do siebie najmłodszych obywateli RP. Kancelaria Prezydenta zrealizowała też akcję pomocy humanitarnej dla dzieci palestyńskich ze Strefy Gazy.

 

Sprawy społeczne - zdjęcie w treści wpisu nr 3Prezydent stojąc na straży Konstytucji uważa, że zasada solidarności społecznej ma nadrzędne miejsce w systemie ochrony zdrowia. Lech Kaczyński sprzeciwiał się wszelkim działaniom mogącym doprowadzić do ograniczenia dostępności świadczeń zdrowotnych dla najuboższych. Dwudziestego siódmego listopada 2008 roku prezydent zgłosił weto, podtrzymane następnie przez Sejm RP, do ustaw realizujących plan obligatoryjnej komercjalizacji szpitali publicznych. W opinii prezydenta, proponowane reformy osłabiały ochronę zdrowia obywateli i stały w sprzeczności z zasadą równego dostępu do świadczeń medycznych.

Problemy związane z nierównym dostępem do świadczeń zdrowotnych oraz niskimi nakładami na publiczny system ochrony zdrowia były tematem wielokrotnych spotkań prezydenta z przedstawicielami rządu, związków zawodowych, środowisk pracowników ochrony zdrowia oraz pacjentów. W 2006 roku z inicjatywy Lecha Kaczyńskiego powstał roboczy zespół Polskie Zdrowie 2010, który przy wsparciu ponad 90 wybitnych ekspertów przygotował założenia naprawy systemu ochrony zdrowia w Polsce. Założenia te w istotnej mierze realizował minister zdrowia prof. Zbigniew Religa. Prezydent podkreślał, że rzeczywistym kosztem dla społeczeństwa nie są wydatki ponoszone na opiekę medyczną, lecz zły stan zdrowia obywateli wynikający właśnie z niewystarczających nakładów. Dlatego sprzyjał podnoszeniu poziomu finansowania służby zdrowia.

Lech Kaczyński opowiadał się za udziałem w debacie zdrowotnej jak najszerszych kręgów społecznych. Dziesiątego stycznia 2008 roku, podczas spotkania z przedstawicielami klubów parlamentarnych, zaproponował zorganizowanie „okrągłego stołu” w sprawach zdrowotnych. Cztery dni później Lech Kaczyński zwołał posiedzenie Rady Gabinetowej w sprawie sytuacji w służbie zdrowia. Dwudziestego dziewiątego lipca 2008 roku, podczas spotkania w Pałacu Prezydenckim z przedstawicielami organizacji związkowych oraz samorządów zawodowych uczestniczących w pracach sejmowej Komisji Zdrowia nad pakietem ustaw zdrowotnych, Lech Kaczyński ostrzegł przed nadmiernym wpływem mechanizmów wolnego rynku na służbę zdrowia.

Kancelaria Prezydenta RP organizowała też konferencje poświęcone kwestiom zdrowia, m.in.: ochronie zdrowia psychicznego (październik 2007), walce z chorobami nowotworowymi (luty 2009), ochronie zdrowia dzieci (czerwiec 2009), czy też tematyce uzależnień od zakupów, Internetu, hazardu, kredytów (grudzień 2009).

Prezydent Lech Kaczyński przywiązywał dużą wagę również do problemów osób niepełnosprawnych. Podkreślał, że tej grupie obywateli trzeba ułatwić dostęp do edukacji i pracy, umożliwić swobodny udział w życiu społecznym i zawodowym. Dlatego prezydent sprzeciwiał się likwidacji Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. W 2006 roku, wraz z Centrum Wolontariatu, Kancelaria Prezydenta RP prowadziła ogólnopolską akcję „Razem dla naszego miasta”, w trosce o zwiększenie udziału osób niepełnosprawnych w wyborach samorządowych. W uznaniu zaangażowania na rzecz tej grupy społecznej, 18 września 2006 roku prezydent został nagrodzony przez Światowy Komitet ds. Osób Niepełnosprawnych oraz Instytut Franklina i Eleonory Rooseveltów.

 

Prezydent kibicował polskim reprezentantom w wielu wydarzeniach sportowych. Wielokrotnie składał wyrazy uznania i gratulacje polskim sportowcom, których sukcesy przyczyniają się do budowy pozytywnego wizerunku Polski w świecie. Najwybitniejsi z nich zostali przez Lecha Kaczyńskiego odznaczeni orderami państwowymi.

Sprawy społeczne - zdjęcie w treści wpisu nr 4Lech Kaczyński aktywnie angażował się w sprawy dla polskiego sportu najważniejsze – choćby wspierając kandydaturę Polski do współorganizacji finałów piłkarskich mistrzostw Europy w 2012 roku. Siedemnastego kwietnia 2007 roku prezydent udał się do Cardiff, gdzie wraz z prezydentem Ukrainy Wiktorem Juszczenką uczestniczył w uroczystości oficjalnej prezentacji wspólnej kandydatury do organizacji najważniejszej w Europie imprezy piłkarskiej. Dzień później UEFA przyznała to prawo właśnie Polsce i Ukrainie.

Prezydent zajmował się też kwestiami zapewnienia bezpieczeństwa imprez masowych, w szczególności meczów piłkarskich. Siedemnastego maja 2006 roku, kilka dni po starciach chuliganów na ulicach Warszawy, zaproszeni do Pałacu Prezydenckiego piłkarze i kibice, a także przedstawiciele władz rządowych i samorządowych podpisali zainicjowany przez Lecha Kaczyńskiego apel o walkę z bandytyzmem na stadionach. Dziewiętnastego lutego 2009 roku w Kancelarii Prezydenta RP odbyło się spotkanie z przedstawicielami Ogólnopolskiego Związku Stowarzyszeń Kibiców. Tematem rozmowy był projekt ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, omawiany w parlamencie.

Lech Kaczyński podkreślał znaczenie, jakie sport ma także dla osób niepełnosprawnych. Prezydent spotykał się niejednokrotnie z niepełnosprawnymi sportowcami, honorując ich osiągnięcia. Osiemnastego grudnia 2008 roku Lech Kaczyński nadał ordery i odznaczenia medalistom XIII Igrzysk Paraolimpijskich w Pekinie oraz ich trenerom.

 

Prezydent Lech Kaczyński wielokrotnie podkreślał, że aktywna walka z bezrobociem jest jednym z najważniejszych obowiązków państwa. Najważniejszym sposobem ograniczania bezrobocia jest rozwój gospodarczy. Zdaniem prezydenta, prowadząc prorozwojową politykę ekonomiczną należy jednocześnie uporządkować zasady stosunków pracy, które winny być przestrzegane przez pracodawców. Ważne jest też ograniczanie samozatrudnienia jako sposobu omijania przepisów prawa pracy oraz zwiększenie aktywności zawodowej osób starszych. Zarówno w swoim programie wyborczym, jak i wystąpieniu sejmowym, otwierającym prezydenturę, Lech Kaczyński podkreślał ideę umowy społecznej - dokumentu negocjowanego przez partnerów społecznych i rząd, zawierającego kompromisowe rozwiązania w istotnych dla kraju sprawach społecznych i gospodarczych.

Potrzeba zawarcia kompromisu między rządem a pracodawcami i pracownikami nasiliła się w obliczu globalnego kryzysu gospodarczego. Prezydent spotykał się zarówno ze związkowcami, jak i pracodawcami. Z jego inicjatywy, w Pałacu Prezydenckim odbyły się dwa szczyty społeczne (luty-marzec 2009). Lech Kaczyński, rozumiejąc, że w sytuacji kryzysu niezbędne jest nadzwyczajne wsparcie dla przedsiębiorstw zapewniających byt polskich rodzin, był zwolennikiem czasowych rozwiązań uelastyczniających rynek pracy. Podkreślał jednak, że przyjmowane rozwiązania nie mogą trwale pogorszyć zasad stosunku pracy i ich działanie winno być ograniczone jedynie do przedsiębiorstw znajdujących się trudnej sytuacji. W tych kwestiach prezydent wypowiadał się również na arenie międzynarodowej, występując podczas Szczytu Globalnego zorganizowanego przez Międzynarodową Organizację Pracy (14-15 czerwca 2009 r., Genewa).

Lech Kaczyński uważa, że rozwój Polski nie polega tylko na wspieraniu największych metropolii, ale musi uwzględniać także interesy wsi i małych miast. Obszary wiejskie oraz rolnictwo powinny otrzymywać istotne wsparcie w ramach solidaryzmu społecznego. Trzydziestego maja 2007 roku prezydent podpisał ustawę o akcyzie na biopaliwa, zakładającą przyznanie rolnikom 176 zł dopłat do hektara rzepaku.

Prezydent starał się być moderatorem debaty publicznej nad stanem polskiej wsi i rolnictwa oraz współtwórcą ponadpartyjnych strategicznych rozwiązań na przyszłe lata. W kwietniu 2009 roku Lech Kaczyński powołał Radę ds. Wsi i Rolnictwa złożoną z wybitnych przedstawicieli nauki, samorządu terytorialnego i organizacji pozarządowych. W ciągu kilku miesięcy Rada odbyła siedem roboczych spotkań, podczas których zostały ustalone główne kierunki działania oraz zasady współpracy Rady z instytucjami i organizacjami kluczowymi dla rolnictwa, wsi i rolników. Ważną inicjatywą Prezydenta RP, realizowaną pod auspicjami Rady ds. Wsi i Rolnictwa, był zorganizowany w maju 2009 roku w Pałacu Prezydenckim „szczyt rolniczy”, w którym uczestniczyli przedstawiciele rządu, samorządów, związków zawodowych i branżowych oraz organizacji reprezentujących interesy polskiej wsi.

Prezydent zabiegał o korzystne dla polskiego rolnictwa zapisy Wspólnej Polityki Rolnej Unii Europejskiej w latach 2014-2020. Podkreślał jednak, że choć polityka rolna jest jednym z fundamentów UE, to Polakom, poza programami unijnymi, potrzebny jest też Narodowy Program Rozwoju Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

 

Sprawy społeczne - zdjęcie w treści wpisu nr 5Istotnym elementem sprawowania urzędu prezydenta były częste wyjazdy do różnych miejsc Polski. Dzięki temu Lech Kaczyński miał możliwość bezpośrednich kontaktów z ludźmi i poznania ich problemów oraz oczekiwań. Prezydent podkreślał też w ten sposób, że wszystkie regiony kraju zasługują na równą uwagę władz centralnych. Służyła temu m.in. seria 20 wizyt Lecha Kaczyńskiego z okazji 90. rocznicy odzyskania niepodległości, zapoczątkowana 30 września 2008 roku w Elblągu, a zakończona 27 grudnia 2008 roku w Poznaniu. Także w tym roku prezydent bardzo dużo czasu spędził poza Warszawą. Składał wizyty w różnych miejscach Polski średnio częściej, niż raz w tygodniu. Na początku listopada w Nowym Targu wziął udział w uroczystościach zakończenia obchodów 105-lecia Ruchu Góralskiego i 90-lecia powstania Związku Podhalan. Od początku kadencji prezydent Lech Kaczyński odwiedził przeszło 130 miejscowości na terenie całej Polski.

Wizyty lokalne prezydenta były okazją do nadawania odznaczeń jako wyrazu uznania dla pracy samorządowców, np. dla Fundacji Rozwoju Demokracji Lokalnej. W tym roku w Pałacu Prezydenckim odbyły się obchody Dnia Samorządu Terytorialnego z udziałem ponad 700 samorządowców.

Prezydent aktywnie angażował się w rozwiązywanie sytuacji kryzysowych. Mając na względzie fakt, że państwo w sposób niewystarczający opiekuje się poszkodowanymi, Lech Kaczyński podjął inicjatywę ustawodawczą – skierował do Sejmu RP projekt ustawy o Funduszu Pomocy Ofiarom Klęsk Żywiołowych, który dawał możliwość udzielania pomocy finansowej ofiarom oraz ich rodzinom.

Gdy było to konieczne, prezydent wspierał działania administracji publicznej. Utrzymywał kontakt z rodzinami poszkodowanych, starając się pomóc im w trudnych sytuacjach życiowych. Już miesiąc po objęciu urzędu, w styczniu 2006 roku, prezydent udał się na miejsce katastrofy budowlanej podczas Międzynarodowych Targów Katowickich, a następnie ogłosił trzydniową żałobę narodową. Podobnie Lech Kaczyński reagował na tragiczne wydarzenia z udziałem obywateli RP poza granicami kraju. W lipcu 2007 roku pojechał na miejsce wypadku autobusu z polskimi pielgrzymami w Grenoble we Francji i odwiedził poszkodowanych w szpitalu. W szczególnych przypadkach Kancelaria Prezydenta RP udzielała pomocy finansowej osobom pokrzywdzonym w sytuacjach o charakterze losowym.