Menu rozwijane

Zgodnie z artykułem 126 Konstytucji, Prezydent jest najwyższym przedstawicielem Rzeczypospolitej Polskiej i gwarantem ciągłości władzy państwowej, czuwa nad przestrzeganiem Konstytucji, stoi na straży suwerenności i bezpieczeństwa państwa oraz nienaruszalności i niepodzielności terytorialnej Polski.

Oznacza to, że Prezydent, jako reprezentant Rzeczypospolitej, uosabia państwo na arenie międzynarodowej, szczególnie w kontaktach z innymi państwami oraz organizacjami międzynarodowymi jak Unia Europejska, Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO) czy Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ). Prezydent reprezentuje Polskę nie tylko w sytuacjach, gdy tego wymaga od niego prawo krajowe lub międzynarodowe, ale także wtedy, gdy wskazują na to zwyczaje w stosunkach dyplomatycznych.

Wśród konstytucyjnych organów władzy wykonawczej jedynie Prezydent otrzymuje mandat do sprawowania swojego urzędu bezpośrednio od Narodu – w wyborach powszechnych.

Jak mówi art. 133 Konstytucji, Prezydent reprezentuje państwo w stosunkach międzynarodowych. Do jego uprawnień należy:

  • ratyfikacja i wypowiadanie umów międzynarodowych, o czym zawiadamia Sejm i Senat,
  • mianowanie i odwoływanie pełnomocnych przedstawicieli Rzeczypospolitej Polskiej w innych państwach i przy organizacjach międzynarodowych,
  • przyjmowanie listów uwierzytelniających i odwołujących akredytowanych przy nim przedstawicieli dyplomatycznych innych państw i organizacji międzynarodowych.

W reprezentowaniu Polski na arenie międzynarodowej i kreowaniu polityki zagranicznej Prezydent współdziała z Prezesem Rady Ministrów i ministrem spraw zagranicznych. Obowiązek współdziałania obejmuje zarówno Prezydenta, jak i Prezesa Rady Ministrów oraz ministra spraw zagranicznych, którzy powinni wspólnie ustalać i realizować najważniejsze kwestie polityki zagranicznej.